Για ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος από την αύξηση στα τέλη διαμονής στα ξενοδοχεία κι άλλες επιβαρύνσεις που φέρνει νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, προειδοποιεί ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).
Παράλληλα, ζητάει τη διασφάλιση της ανταποδοτικότητας των ποσών αυτών που καταβάλλονται σε υποδομές κι άλλα έργα που σχετίζονται με τον τουρισμό και επίσης να μην είναι ο μόνος κλάδος που χρηματοδοτεί το ταμείο αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών.
Ειδικότερα, θεωρεί καθαρά εισπρακτικού και δημοσιονομικού χαρακτήρα μέτρο το τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση στους πελάτες των ξενοδοχείων, που ξεκίνησε να ισχύει από τις αρχές του 2024 και αυξάνεται τώρα περαιτέρω. Επιπλέον, κάνει λόγο για απουσία απολογισμού των εσόδων που ήδη εισπράχθηκαν και ανταποδοτικότητας σε έργα και δράσεις που διοχετεύθηκαν.
Η μείωση της ανταγωνιστικότητας θα πλήξει και τα δημόσια έσοδα σε βάθος χρόνου, λέει ο ΣΕΤΕ.
«Η χρηματοδότηση του εθνικού προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για το πρόγραμμα φυσικών καταστροφών δεν μπορεί να είναι ευθύνη μόνο ενός κλάδου της ελληνικής οικονομίας και η ολοένα αυξανόμενη επιβάρυνση που υφίστανται οι επιχειρήσεις τουριστικών καταλυμάτων –σημειώνεται ότι πρόσφατα προβλέφθηκε και η δυνατότητα αύξησης του τέλους διαμονής παρεπιδημούντων έως 50%–, πλήττει την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού τουρισμού», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ΣΕΤΕ. Και εκτιμά πως η νέα αύξηση του τέλους θα επιφέρει αποτελέσματα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα, επηρεάζοντας αρνητικά τόσο τις επιχειρήσεις τουριστικών καταλυμάτων όσο και τα δημόσια έσοδα σε βάθος χρόνου.
Οσον αφορά τα τέλη που επιβάλλονται στους επιβάτες κρουαζιέρας που αποβιβάζονται σε ανά την επικράτεια λιμάνια και τα οποία είναι αυξημένα για τη Μύκονο και τη Σαντορίνη, αναφέρει ότι «η επιβολή τελών που δεν συνοδεύεται από τις απαραίτητες επιχειρησιακές παρεμβάσεις στους λιμένες και τη λειτουργία των προορισμών δεν αποτελεί αποτελεσματικό μέτρο», ενώ «τα όποια ποσά εισπράττονται πρέπει να διοχετεύονται στην αναβάθμιση των υποδομών και της λειτουργίας των προορισμών σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο».
Στο θέμα των βραχυχρόνιων μισθώσεων αναγνωρίζει πως κάποιες από τις προτάσεις που έχει καταθέσει υιοθετούνται με το παρόν νομοσχέδιο αλλά προτείνει επιπρόσθετα περιορισμούς σε συγκεκριμένες περιοχές στη διάθεση ακινήτων για βραχυχρόνια μίσθωση, για λόγους που σχετίζονται με την προστασία της κατοικίας και την πραγματοποίηση ελέγχων «σε καταλύματα που λειτουργούν υπό τον μανδύα της βραχυχρόνιας μίσθωσης, ενώ θα έπρεπε να διαθέτουν Ειδικό Σήμα Λειτουργίας», ως τουριστικό κατάλυμα.
Επιπλέον προτείνει η απαλλαγή από ΦΠΑ του εισοδήματος που αποκτάται, από φυσικά πρόσωπα, από τη βραχυχρόνια μίσθωση μέχρι δύο ακινήτων, να εφαρμόζεται μόνο εφόσον ένα από τα δύο ακίνητα ιδιοκατοικείται και το συνολικό ετήσιο εισόδημά του από τη βραχυχρόνια μίσθωση δεν υπερβαίνει τις 10.000 ευρώ. Ζητάει επίσης να μην παρέχονται υπηρεσίες ή διαμεσολάβηση για παροχή υπηρεσιών αφού αυτό τα καθιστά τουριστικό κατάλυμα, να προβλεφθούν συγκεκριμένες προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας και να δοθεί το δικαίωμα στους δήμους ΟΤΑ Α΄ βαθμού να ορίζουν, έπειτα από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου τους, τον μέγιστο αριθμό ακινήτων που μπορούν να εγγράφονται στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Μίσθωσης ανά δημοτικό διαμέρισμα κατόπιν προηγούμενης δημόσιας διαβούλευσης, και σχετικής επιστημονικής μελέτης.
