Για το πρωτοχρονιάτικο τεύχος μας σκεφτόμουν να επιλέξω ένα θέμα που αγαπά μεγάλος αριθμός τηλεθεατών. Και φυσικά η πρώτη μου σκέψη ήταν η αγαπημένη μου Μίρκα Παπακωνσταντίνου και ο υπέροχος Παύλος Ορκόπουλος από τη σειρά του Alpha «Το σόι σου». Η σχέση μας υπήρξε επαγγελματική και με τους δύο, αλλά και με προσωπικά στοιχεία που μας συνέδεαν πολλά χρόνια πριν, ιδιαίτερα με τη Μίρκα.
Με πλούσιο καλλιτεχνικό παρελθόν
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη, έχει συμμετάσχει σε παρά πολλές γνωστές τηλεοπτικές παραγωγές με μεγάλη επιτυχία, όπως οι «Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη», «Η Ελίζα και η άλλη», «Το σόι σου» σε όλους τους κύκλους και φέτος, παράλληλα με τον νέο κύκλο, εμφανίζεται και στη σειρά της ΕΡΤ «Καλά θα πάει κι αυτό». Ο Παύλος Ορκόπουλος, με μεγάλο αριθμό τηλεοπτικών σειρών στο ενεργητικό του, εκτόξευσε την καριέρα του μέσα από τον ρόλο του Θωμά Βουλινού στη σειρά «Στο παρά πέντε». Ακολούθησαν πολλοί ρόλοι, όπως του Μενέλαου Τριανταφύλλου στην οικογενειακή κωμωδία «Το σόι σου», ενώ τα τελευταία χρόνια συμμετείχε και στις «Αγριες μέλισσες» και στους «Παγιδευμένους». Από τον Σεπτέμβριο του 2025 υποδύονται τους γνωστούς σε όλους μας αγαπημένους ρόλους του Μενέλαου και της Αλεξάνδρας Τριανταφύλλου στο «Σόι σου», που επέστρεψε για έκτη σεζόν.
Η Πρωτοχρονιά που μου έχει μείνει
Μίρκα: «Ημασταν στη σχολή με τον Δάνη [σ.σ. ήταν ο πρώτος της γάμος, με τον συμμαθητή της στη Δραματική Σχολή και συνάδελφό της Δάνη Κατρανίδη, ο οποίος έφυγε σε ηλικία 75 ετών το 2019)». Οπως μας εκμυστηρεύεται: «Για μένα δεν έχει φύγει. Οι άνθρωποι φεύγουν όταν τους ξεχνάμε». Και συνεχίζει: «Ημασταν στη σχολή και είχαμε αποφασίσει να είμαστε μαζί την Πρωτοχρονιά. Δεν θυμάμαι γιατί αργήσαμε να βρεθούμε, αλλά ήμασταν μέσα στο λεωφορείο στις δώδεκα παρά και είχαμε ένα τρανζιστοράκι, και τελικά αλλάξαμε χρόνο μέσα στο λεωφορείο».
Η πιο ωραία ανάμνηση
«Για μένα είναι από τις πιο ωραίες αναμνήσεις. Γιατί υπήρχαν λαμπάκια, αστέρια, επειδή ήταν μέσα μας! Ηταν το λεωφορείο, σκοτάδι, λίγος κόσμος, εμείς και κάτι μοναχικοί άνθρωποι. Αλλά εκείνη τη στιγμή τα πυροτεχνήματα για μας ήταν καρδούλες, αστέρια, λαμπάκια, χρώματα και κοιταζόμασταν έτσι πολλή ώρα. Ηταν από τις ωραιότερες αναμνήσεις μου και πολύ ουσιαστικές πέρα από όλα τα άλλα».
Η καλύτερη Πρωτοχρονιά του Παύλου Ορκόπουλου
«Πολλές Πρωτοχρονιές θυμάμαι με αγάπη μαζί με τα αδέρφια μου, γιατί είμαστε πολυπληθής οικογένεια. Αυτή όμως που μου έχει μείνει είναι στα γυρίσματα αυτής της σειράς, όταν επρόκειτο να έρθει ο δεύτερος εγγονός μου. Ηταν εκείνη η Πρωτοχρονιά που έπρεπε να δώσουμε στον πρώτο μου εγγονό να καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί. Και θυμάμαι πόσο παίζαμε, διότι η κόρη μου ήταν έγκυος και έπρεπε να του μιλήσουμε για το αδερφάκι που πρόκειται να έρθει. Και περνάει η Πρωτοχρονιά και τα πρώτα γυρίσματα 8 του Γενάρη – γυρίζαμε “Το σόι σου”».
Η στιγμή που δεν θα ξεχάσω
Και συνεχίζει: «Εγώ δεν παίρνω κινητό μέσα στο πλατό, όμως ήταν η πρώτη φορά που το πήρα και το έβαλα στο συρτάρι του γραφείου του Μενέλαου, διότι επρόκειτο να με ειδοποιήσουν ότι γεννιέται το παιδί. Σε μια αλλαγή της κάμερας, ανοίγω το συρτάρι και αναβόσβηνε, εκείνη την ώρα γεννιόταν. Και το σηκώνω και το αναγγέλλω. Η αναγγελία αυτή ήταν η καλύτερή μου ανάμνηση και συνδέεται και με το Σόι».
Ορμώμενη από αυτό που λέει ο Παύλος… Εδώ στο Σόι, είστε σαν πραγματική οικογένεια
Μίρκα: «Το έχουμε ξανασυζητήσει και με τους άλλους ηθοποιούς. Ισχύει. Εγώ με τον Παύλο δέσαμε μέσα από εκεί. Πρώτα ήταν η εκτίμηση, η αγάπη. Τώρα βγαίνουμε με τη γυναίκα του οι τρεις μας και λέει: “Από εδώ η γυναίκα μου, από εκεί το αίσθημά μου”. Και εγώ τον διορθώνω: “Να λες εγώ η γυναίκα σου και από εκεί το αίσθημά σου”» (Γέλια).
«Εχουμε βρεθεί όλοι πολύ κοντά»
Μίρκα: «Και με τα άλλα παιδιά ζήσαμε πολλά προσωπικά πράγματα αυτά τα χρόνια: θανάτους, απώλειες, διαζύγια, παιδιά. Μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια συνέβησαν πάρα πολλά σε όλους και δεθήκαμε ακόμα πιο πολύ. Μπορεί να χανόμαστε. Αυτό που μας έχει ενώσει, όμως, είναι κυρίως το πώς είμαστε στο γύρισμα. Περνάμε καλά στα καμαρίνια, όμως εγώ έχω την ακριβώς αντίθετη άποψη. Περνάμε καλά στη σκηνή και αυτό βγαίνει στα καμαρίνια. Γιατί τον Παύλο μπορεί να τον ήξερα ως ηθοποιό, αλλά του έχω και αδυναμία, τι να κάνω. Παρ’ όλα αυτά, η σχέση δένεται από εκεί μέσα, από εκεί κυρίως τον βλέπεις, τον εκτιμάς, τον αγαπάς τον άλλον· μέσα από τη σκηνή. Και εδώ δέσαμε, και υπάρχει και ένα ήθος σε όλους».
Αρα πιστεύετε ότι αυτό είναι τελικά ένα από τα στοιχεία που βγήκε προς τα έξω; Δηλαδή ο κόσμος το αγάπησε τόσο πολύ, γιατί βγήκε πολύ αληθινό;
Μίρκα: «Η σειρά έπαιζε τρεις φορές την ημέρα σε επανάληψη – πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Ομως ο κόσμος το έψαχνε, δηλαδή δεν φοβόμαστε ότι θα είναι εναντίον μας. Και ο Παύλος, και εγώ, και η Ρένια λέγαμε ότι αυτό θα είναι εναντίον μας και μπορεί να γύριζε μπούμερανγκ, τόσο που είχαν πήξει οι άνθρωποι. Κατ’ αρχάς δεν είχαν καταλάβει αν είχε σταματήσει. Ομως η πραγματικότητα μας εξέπληξε πάρα πολύ ευχάριστα».
«Αυτό που κάνουμε, το κάνουμε με χαρά»
Παύλος: «Εμείς κάνουμε και τότε και τώρα το καλύτερο που μπορούμε, γιατί το κάνουμε και με χαρά. Βέβαια είναι δέκα ώρες γύρισμα και είναι πάρα πολύ κουραστικό. Κάποια στιγμή το μυαλό σου σταματάει, αλλά παρ’ όλα αυτά υπάρχει η πλάκα, ο εκνευρισμός, η κούραση, αλλά από όλο αυτό –και σου ξαναλέω, ξεκινάει από το πώς σεβόμαστε και εκτιμάμε ο ένας τον άλλον– παίρνουμε δύναμη. Μπορεί να είμαστε κουρασμένοι, αλλά γι’ αυτό μπορούμε να τα βγάζουμε πέρα».
Ο τρόπος που βλέπουν τους ρόλους τους
Μίρκα: «Οι δυο μας (εγώ και ο Παύλος), πέρα από τον τρόπο που δουλεύουμε, είναι σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Στην αρχή τα παιδιά γελούσαν μαζί μας, γιατί καθόμασταν με τον Παύλο και ψαχνόμασταν. Να το πούμε έτσι, να το πούμε αλλιώς. Δεν επαναπαυόμαστε· είτε είναι Τσέχοφ και Σαίξπηρ είτε “Το σόι σου”, για εμάς κάθε στιγμή που έρχεται είναι σαν να αρχίζει ένα καινούργιο έργο, σαν να είναι πρεμιέρα. Ετσι το αντιμετωπίζουμε, και αυτό περνάει και προς τα έξω».
Παύλος: «Το σημαντικότερο για μένα είναι αυτό που βλέπουμε στην αντίδραση των παιδιών, που είναι κάτι το καταπληκτικό. Εκεί φαίνεται τι σχέση έχουμε, κι αυτό μας χαροποιεί πάρα πολύ. Νιώθω πολύ όμορφα όταν μου λένε στον δρόμο: “Κύριε Ορκόπουλε, να είστε καλά. Βλέπουμε τη σειρά οικογενειακά”. Ή “Το παιδί μου συγκεντρώνεται και διαβάζει με το Σόι σου” κι εμείς αυτό το κουβαλάμε μεταξύ μας, το έχουμε μέσα μας».
Ενα συγκινητικό περιστατικό
Μίρκα: «Κάπου ήταν μια κυρία και μου λέει: “Κυρία Παπακωσταντίνου, ευχαριστούμε πολύ”. Λέω ευχαριστώ. Αλλά εκείνη συνέχισε την ιστορία της: “Πέρα από αυτά που έχετε κάνει –γιατί σας έχω παρακολουθήσει και στο θέατρο– πέρναγα μια περίοδο πολύ δύσκολη στη ζωή μου. Είχα χωρίσει ούτε 50 χρονών και είχα και παιδιά. Ημουν πάρα πολύ άσχημα και δεν θα το πιστέψετε, ότι μου κρατούσατε συντροφιά. Εχω περάσει βράδια ολόκληρα βλέποντας τη σειρά”. Συγκινήθηκα πάρα πολύ από αυτή την κουβέντα μας. Δεν θεωρούμε ότι κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας, όμως δεν πρέπει να υποτιμούμε και το σωστό. Οτι είναι ένα πράγμα στη σωστή στιγμή, στη σωστή θέση, που δεν λέει ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που φαίνεται. Αρέσει στον κόσμο και είναι πολύ σημαντικό».
Είστε πολλοί από το σετ που μετά έχετε θέατρο. Δηλαδή μετά τις πάρα πολλές ώρες γυρισμάτων δεν θα γυρίστε σπίτι να χαλαρώσετε.
Μίρκα: «Φέτος δεν έχω θέατρο, έχει μόνο ο Παύλος. Ερχόμαστε μαζί, επειδή μένει Ζωγράφου κι εγώ Βύρωνα, και φεύγουμε μαζί. Του λέω πόσο τον καταλαβαίνω που πάει στην παράσταση, γιατί μου έλεγε το ίδιο και εκείνος τα πρώτα χρόνια της σειράς!».
Ομως το γεγονός ότι περνάτε καλά, παρόλο που είναι κουραστικό, πιστεύω ότι ψυχολογικά σας βοηθά να αντέξετε το επόμενο βήμα.
Παύλος: «Είναι αλήθεια, γιατί έχουμε απαιτήσεις από τον εαυτό μας και εμβαθύνουμε συνεχώς, δεν μένουμε στα κεκτημένα, το οποίο είναι κουραστικό μεν, αλλά μας χαροποιεί ιδιαίτερα, και αυτό ψάχνουμε».
Τι είναι αυτό που σήμερα θεωρείς αδιαπραγμάτευτο τόσο στη δουλειά σου όσο και στις σχέσεις σου;
Παύλος: «Αυτό που δεν διαπραγματεύομαι, επειδή γεμίζουμε με τα χρόνια εμπειρίες, είναι το ότι πρέπει να εμβαθύνουμε περισσότερο. Να ψάχνουμε συνεχώς την αλήθεια και να μη μένουμε στην ατάκα και στο κεκτημένο και στο “το ’χω στο τσεπάκι μου”. Το εγώ δεν υπάρχει και αν θέλεις να υπάρξει, έρχεται η ουσία, η σκηνή που λέμε, το βρεγμένο σανίδι, που σε ισοπεδώνει από μόνο του. Στη ζωή, τη θεατρική ή του σίριαλ, δεν υπάρχει “το ’χω”, όχι από μετριοφροσύνη, αλλά από ουσία. Η ζωή σου το λέει μόλις νομίζεις ότι το έχεις και το σίριαλ, όπου φαίνεται αν δεν το έχεις».
Κοιτώντας πίσω, τι σου δίδαξε αυτός ο ρόλος για τις οικογενειακές σχέσεις;
Μίρκα: «Δεν ξέρω τη λέξη “διδαχή” ή “διδάσκω”. Ο κάθε τρόπος είναι διαφορετικός. Και όπως ξαναείπα, εγώ αντιμετωπίζω το ίδιο τόσο έναν τηλεοπτικό όσο και έναν θεατρικό ρόλο. Δεν τον θεωρώ υποδεέστερο. Αυτό που μου έδωσε, είναι ότι μου διεύρυνε την ψυχή μου και την καρδιά μου, να πηγαίνω με πολλή χαρά σε μια πολύ κουραστική δουλειά. Η Αλεξάνδρα δε, για να σου απαντήσω και στην ερώτηση, είναι πολύ ωραία γραμμένη. Την ώρα που φωνάζει, είναι βαθιά τρυφερή, αγαπάει πολύ και τις νύφες και τον άνδρα της πάνω απ’ όλα. Και το πολύ αστείο και γλυκό είναι πως είναι θηλυκό. Οτι μόλις της βάζει τις φωνές ο Μενέλαος, αρχίζει και του κάνει ζουζουνιές. Του λέει, δηλαδή, “δεν με αγαπάς;”. Τον χτυπάει κάτω απ’ τη μέση, κατευθείαν».
