Θέατρο

Σε μια εποχή που η εικόνα είναι κυρίαρχη και ειδικά αυτή που φτιάχνουμε για τον εαυτό μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η δραματική κωμωδία «Πέτρες στις τσέπες του» της Μαρί Τζόουνς είναι μια ευκαιρία να δούμε τι γίνεται όταν μπλέκονται η πραγματικότητα και η ψευδαίσθηση.

Στο θέατρο «Σταθμός», για λίγες ακόμη παραστάσεις, παίζονται «Οι φυλές». Το βραβευμένο κείμενο ανήκει στη Βρετανίδα Νίνα Ρέιν και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά. Οι ηθοποιοί (Ανδρεαδάκη, Μαυροματάκης, Κουρούμπαλης, Καρατζογιάννης, Τρουφάκου και Μολέσκη) είναι εξαιρετικοί.

Αγέρωχος και στυλάτος όσο λίγοι στην Αθήνα, ο Κωνσταντίνος Τζούμας περπατάει στην οδό Σκουφά και τα βλέμματα κολλάνε πάνω του. Mπαίνει με άνεση στο στέκι του, δίπλα στον Αγιο Διονύσιο, και ο σερβιτόρος τον ρωτάει: «Τσάι, Κώστα;». Οι γυναίκες στα διπλανά τραπέζια τιτιβίζουν χαρούμενες καλησπέρες, κι εκείνος ανταπαντά «buonasera». 

«Οταν είπα στον Στιούαρτ Σκέλτον και στη Σόνια Γιοντσέβα ότι τους θέλω για τον “Οθέλλο” που θα ανεβάσω στο μεγάλο φεστιβάλ του Μπάντεν Μπάντεν, μου είπαν: “Κάναμε μαζί ‘Οθέλλο’ στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης και ψοφήσαμε στο τρέξιμο. Ετσι θα είναι και στο Μπάντεν Μπάντεν;” Εβαλα τα γέλια· τους λέω, να είστε σίγουροι ότι με εμένα θα είστε συνεχώς ακίνητοι».

Ο «Ανθρωπος που γελά», η μουσικοθεατρική εκδοχή του χειμαρρώδους μυθιστορήματος του Βίκτωρος Ουγκώ που παρουσιάζεται στη σκηνή Κοτοπούλη του Εθνικού Θεάτρου, σε σύνθεση/σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή και διασκευή/λιμπρέτο της Ελσας Ανδριανού, είναι το τελευταίο δείγμα μιας σειράς έργων που βεβαιώνουν ότι η σύγχρονη ελληνική παραγωγή έργων μουσικού θεάτρου βρίσκεται σε φάση άνθησης.

Η πρωτοβουλία του Vaudeville Theatre για γονείς που έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να βγαίνεις από το σπίτι!

Μία μουσικοθεατρική παράσταση, μία διάλεξη-περφόρμανς, πολλά αυτοβιογραφικά κείμενα που ζωντανεύουν στη σκηνή από τους ίδιους τους δημιουργούς τους επιζητώντας συχνά τη συμμετοχή των θεατών, δύο λογοτεχνικά βιβλία που μεταφέρονται στη θεατρική σκηνή. 

Ξυπνάω νωρίς, πολύ νωρίς, μ’ αρέσει ο ήχος της πόλης όταν κοιμάται και ξυπνάει σιγά σιγά, πολύς καφές παρέα με τον εαυτό μου. Μοναχικότητα. Σκέψεις προσωπικές, εκκρεμότητες και υποχρεώσεις της ημέρας. Στο τέλος του πρωινού τα πρώτα τηλεφωνήματα και μέιλ. Πάντα πολύ νωρίς γύρω στις 08.30

Στην αρχαία γη της Αιγύπτου, σ’ ένα τάφο στην πόλη Μεγίρ (Μοίρες), δίπλα σε μια μούμια, βρέθηκε το 1889 ένας κύλινδρος από πάπυρο. Το εύρημα ήταν εξαιρετικά σημαντικό, αφού περιείχε επτά, σχεδόν ακέραιους, μιμίαμβους του Ηρώνδα (3ος αι. π.Χ.), δηλαδή διαλογικά ποιήματα που δεν υπερβαίνουν τους 100 στίχους, γραμμένα στην ιωνική διάλεκτο σε «χωλό» ιαμβικό τρίμετρο. 

Tο κλασικό έργο του Τζον Στάινμπεκ μεταφέρεται χρονικά και χωρικά, σε μια από τις πιο πολυσυζητημένες παραστάσεις της χρονιάς.

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια ο Μάιος σηματοδοτούσε την… αρχή του τέλους για τις λίστες θεαμάτων των εφημερίδων, αφού ελάχιστα θέατρα έπαιρναν το ρίσκο να παρατείνουν τις παραστάσεις τους μέχρι το καλοκαίρι και ακόμα λιγότερα προγραμμάτιζαν πρεμιέρες νέων έργων για τις τελευταίες εβδομάδες της σεζόν.