Θέατρο

«Κατά τη διάρκεια της καραντίνας φάνηκε νομίζω καθαρά πόση ανάγκη έχουμε την τέχνη. Αυτή είναι μια διαπίστωση που πρέπει να κάνουν και όσοι διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας. Πρέπει να καταλάβουν ότι η τέχνη είναι απαραίτητη για μια κοινωνία. Οπως είναι απαραίτητα τα σούπερ μάρκετ για την επιβίωσή μας, έτσι είναι και η τέχνη», μου λέει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Τάρλοου.

Η χειμερινή σεζόν προβλέπεται για το θέατρο σκληρή. Θα είναι μεγάλο ρίσκο για τους τολμηρούς και όσους έχουν μεγάλους χώρους, ολέθρια για τις ομάδες και τις μικρές σκηνές που δεν θα μπορούν να κρατηθούν με λίγους θεατές.

Το Ελληνογερμανικό Θέατρο του Κώστα Παπακωστόπουλου μεταφέρει στην Εναλ-λακτική Σκηνή της ΕΛΣ τη «Europa» του Λαρς φον Τρίερ.

Στον τρίτο ήχο του κουδουνιού, μια λευκοντυμένη γυναίκα κατευθύνεται με σιγουριά στην πρώτη σειρά του θεάτρου και κάθεται στην άδεια θέση. Τα φώτα σβήνουν.

Ο θεατρικός λόγος προσλαμβάνεται, πιστεύω, ευκολότερα από το κοινό, όταν έχει σταθερό βηματισμό, είναι ευθύβολος και έχει αμεσότητα.

Η απόφαση της κυβέρνησης να λειτουργήσουν τον χειμώνα τα θέατρα με ποσοστό πληρότητας που δεν θα υπερβαίνει το 60% δεν σώζει τον κόσμο του θεάτρου.

«Ευτυχώς, για την ώρα η παρτίδα σώζεται, αρκεί να καταφέρουμε να μείνουμε σε όσα ανακοινώθηκαν», λέει στην «Κ» ο Π. Κατσαρίδης.

Μια μέρα χωρίζεται σε πέντε μέρη, τέσσερα μικρά και ένα τεράστιο: το πρωινό, το μεσημέρι, το απόγευμα, το βράδυ και τη Νύχτα. Τα τέσσερα πρώτα προετοιμάζουν την αληθινή μέρα, τη Νύχτα. Τη Νύχτα γίνονται όλα τα ουσιαστικά. Είναι οι ώρες της αληθινής ζωής.

«Ξεκινάμε με μια γερή οικονομική γροθιά στο στομάχι», έλεγε στην «Κ», αρχές καλοκαιριού, ο Δημήτρης Λιγνάδης με αφορμή τους «Πέρσες» που σκηνοθέτησε για την Επίδαυρο. «Το καλοκαίρι θα είναι μάλλον δυσάρεστο, με λίγα έσοδα. Θα είναι οδυνηρό, αλλά και μια πρόκληση».

Πολλοί ίσως τον θεωρούν έναν σκηνοθέτη ριψοκίνδυνο, που διαρκώς επιχειρεί νέες αναγνώσεις των θεατρικών κειμένων. Κάποιες προσεγγίσεις του, όπως στα έργα «Ο δρόμος περνά από μέσα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη ή «Αίαντας» και «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή (για τα δύο τελευταία τιμήθηκε με το βραβείο «Κάρολος Κουν»), μάλλον το επιβεβαιώνουν.

«Σε μια εποχή που οι παραστάσεις γίνονται όλο και πιο δύσκολες, εμείς αποφασίσαμε να μην εμπλακούμε στις διαδικασίες που απαιτούνται. Φέτος λοιπόν τα Δημήτρια θα γίνουν διαδικτυακά και χωρίς “ζωντανό” θέατρο. Οχι όμως και χωρίς ηθοποιούς», λέει ο ηθοποιός και συντονιστής της καλλιτεχνικής επιτροπής των 55ων Δημητρίων Ακης Σακελλαρίου.