Θέατρο

«Ο Ευριπίδης τα είπε όλα 2.500 χρόνια πριν: Για να σωθείς πρέπει να σώσεις», λέει στην «Κ» η Αμαλία Μουτούση, η φετινή «Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων».

Δεν ξέρω αν είναι επειδή έχουμε τόσο ανάγκη να χαρούμε αυτό το διάστημα, πάντως η πληροφορία που ήρθε χθες στο κινητό μου (ότι, δηλαδή, η παράσταση «Εκκλησιάζουσες» του Εθνικού Θεάτρου για το Σάββατο 1 Αυγούστου αγγίζει το sold out) μόνο χαρά μπορούσε να δώσει. 

Η «Νέκυια» από το μαγικό Θέατρο Νο συνεπήρε το κοινό της Επιδαύρου, το οποίο αποθέωσε την παράσταση.

 Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός μιλάει για την εμπειρία του από το ιστορικό θέατρο Νο και το έργο που βασίζεται σε ραψωδία της «Οδύσσειας».

Πήγαινα στην παράσταση περιμένοντας με ενδιαφέρον να δω «στεγασμένη αρχαιολογική ανασκαφή» για σκηνικό (Ανδρέας Σκούρτης), σύμφωνα με συνέντευξη του σκηνοθέτη στην Καθημερινή. 

Μια νεαρή ταλαντούχα σκηνοθέτις, ένας πυρήνας καλλιτεχνών οι οποίοι εγκαινιάζουν την έρευνά τους πάνω στο αρχαίο δράμα. 

Δεύτερη παράσταση στην Επίδαυρο, οι «Εκκλησιάζουσες» του Γιάννη Μπέζου.

Το πρωινό του Σαββάτου ήταν διαφορετικό στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Κι αυτό γιατί υπήρχε μια ξεχωριστή πρόταση από το θέατρο Νο της Ιαπωνίας.

Το κρατικό βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου απονέμεται στον Χαράλαμπο Γιάννο για το έργο του «Πείνα», το κρατικό βραβείο για νέους θεατρικούς συγγραφείς στον Αλέξανδρο Μαυρόγιαννη για το έργο του «Η Θέση» και το βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου για παιδιά στον Δημήτριο Ζώτο για το έργο του «Ο Ιππότης με τη μεγάλη καρδιά και Η Μάγισσα της Λύπης».

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συνεχίζει να είναι παρόν και να δίνει τη μάχη του σε πολύ αντίξοες συνθήκες. Μια μεγάλη μερίδα του κοινού και το περασμένο διήμερο (Παρασκευή, Σάββατο) έδωσε το «παρών». 

Το 2010 ο ιδιοφυής Γουίλ Ινο παρουσίασε την εκδοχή του για τις χαρές και τα προβλήματα της «Μικρής μας πόλης», κινούμενος στις παρυφές των προχωρημένων τεχνικών που είχε παρουσιάσει ο Θόρντον Ουάιλντερ στο ρηξικέλευθο έργο του.