Θέατρο

Πήγαινα στην παράσταση περιμένοντας με ενδιαφέρον να δω «στεγασμένη αρχαιολογική ανασκαφή» για σκηνικό (Ανδρέας Σκούρτης), σύμφωνα με συνέντευξη του σκηνοθέτη στην Καθημερινή. 

Μια νεαρή ταλαντούχα σκηνοθέτις, ένας πυρήνας καλλιτεχνών οι οποίοι εγκαινιάζουν την έρευνά τους πάνω στο αρχαίο δράμα. 

Δεύτερη παράσταση στην Επίδαυρο, οι «Εκκλησιάζουσες» του Γιάννη Μπέζου.

Το πρωινό του Σαββάτου ήταν διαφορετικό στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Κι αυτό γιατί υπήρχε μια ξεχωριστή πρόταση από το θέατρο Νο της Ιαπωνίας.

Το κρατικό βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου απονέμεται στον Χαράλαμπο Γιάννο για το έργο του «Πείνα», το κρατικό βραβείο για νέους θεατρικούς συγγραφείς στον Αλέξανδρο Μαυρόγιαννη για το έργο του «Η Θέση» και το βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου για παιδιά στον Δημήτριο Ζώτο για το έργο του «Ο Ιππότης με τη μεγάλη καρδιά και Η Μάγισσα της Λύπης».

Το Φεστιβάλ Επιδαύρου συνεχίζει να είναι παρόν και να δίνει τη μάχη του σε πολύ αντίξοες συνθήκες. Μια μεγάλη μερίδα του κοινού και το περασμένο διήμερο (Παρασκευή, Σάββατο) έδωσε το «παρών». 

Το 2010 ο ιδιοφυής Γουίλ Ινο παρουσίασε την εκδοχή του για τις χαρές και τα προβλήματα της «Μικρής μας πόλης», κινούμενος στις παρυφές των προχωρημένων τεχνικών που είχε παρουσιάσει ο Θόρντον Ουάιλντερ στο ρηξικέλευθο έργο του. 

Αν δοκιμάζεται ιδιαίτερα το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και τα τελευταία καλοκαίρια αλλά και το φετινό, οι εκδηλώσεις της Μικρής Επιδαύρου, αυτού του μαγικού μικρού αρχαίου θεάτρου στην Παλαιά Επίδαυρο, περνούν επίσης δύσκολες μέρες.

Θεωρείται, όχι αδίκως, η πιο μεγάλη στιγμή των φετινών Επιδαυρίων. Γιατί για πρώτη φορά συναντιούνται δύο διαφορετικοί πολιτισμοί.

Παρακολουθώ τη δουλειά του από τη Knot Gallery. Ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης χαρακτηρίζεται από σταθερότητα, επιμονή και προσήλωση στις προτιμήσεις του. 

Ηταν η πιο ώριμη μέχρι σήμερα σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα σε αριστοφανική κωμωδία.