Πολιτισμός

Το ιδίωμα της ανηλικότητας, η εμμονική εντρύφηση στον θηλυκό ψυχισμό και η παθιασμένη αντίσταση στην πατριαρχία.

«The next and last stop is City Hall». Οι πόρτες του μετρό της Νέας Υόρκης ανοίγουν και εμφανίζεται η στάση του δημαρχείου. Cut.

Για πάρα πολλά χρόνια, και πολύ πριν από τη δημιουργία των υπεραγορών τροφίμων όπως τις γνωρίζουμε σήμερα στον δυτικό κόσμο τουλάχιστον, ο κανόνας στα αστικά κέντρα ήταν οι δημόσιες αγορές. 

Στην Κολωνία, το Μουσείο Ludwig έχει εγκαινιάσει μια έκθεση φωτογραφίας που επί της ουσίας είναι μια διερεύνηση των κοινωνικών ηθών. Η εμφάνιση του χαμόγελου στα φωτογραφικά πορτρέτα είναι μια μεγάλη τομή στην εξέλιξη της φωτογραφίας, που συνήθως υποτιμάμε ή δεν έχουμε αναδείξει όσο πρέπει.

Η οδός Βερανζέρου, μετά τη διασταύρωση με την οδό Μάρνη, συνεχίζει ως Βίκτωρος Ουγκώ, ένας δρόμος με ποιητικό όνομα που προχωράει βαθιά ώς το Μεταξουργείο και τις κοιλότητές του.

Κοιτώντας τα από την πλευρά ενός «ψαγμένου» αναγνώστη, τα αποτελέσματα τις έρευνας του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Εργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) για το τι δανείζονται οι Ελληνες από τις δημόσιες βιβλιοθήκες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αποκαρδιωτικά.

Τα παιδικά χρόνια, ο έρωτας με το σινεμά και η διεθνής καταξίωση του «βασιλιά των road movies».

Στην πιάτσα Σαντ’ Αννα, στο ιστορικό κέντρο του Παλέρμο, οι πάντες τραγουδούν. Αριες και σιτσιλιάνικα παραδοσιακά άσματα ή το χιτάκι της δεκαετίας του ’80, το «Lachiate Mi Cantare» του Τότο Κουτούνιο.

Τι είναι δυνατόν να σημαίνει για εμάς σήμερα «Η Λυγερή» του Ανδρέα Καρκαβίτσα (1865-1922);

Η βραβευμένη με δύο Οσκαρ Κάθριν Μπίγκελοου επιστρέφει με ένα φιλμ καταστροφής, το οποίο βγαίνει κατευθείαν στο Netflix, δίχως πέρασμα από τις αίθουσες.

Η σημερινή Αμερική στον μεγεθυντικό φακό της σάτιρας.