Μουσική

Την όπερα «Μαινόμενος Ορλάνδος» του Βιβάλντι παρουσίασαν στις 12 Δεκεμβρίου σε συναυλιακή μορφή, δηλαδή χωρίς σκηνικά και κοστούμια, στην πρώην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής, οι μουσικοί της Καμεράτας υπό τον Γιώργο Πέτρου. Είχαν προηγηθεί επιτυχημένες παρουσιάσεις σε Βιέννη και Μόσχα.

Η έκδοση 415 δισκογραφικών τίτλων τη χρονιά που πέρασε μας γυρίζει στα μέσα της δεκαετίας του ’70. Το ενδιαφέρον για το βινύλιο είναι μια τάση, τίποτε παραπάνω», λέει στην «Κ» ο Π. Δραγουμάνος.

Σε συνάντηση που είχαν ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης και η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού συζητήθηκε το πρόγραμμα των εκδηλώσεων. 

Η δεκαετία που πέρασε προσδιορίστηκε πρωτίστως από τα ιδρύματα: αυτά που κατέρρευσαν και αυτά που αναδύθηκαν. Η κρίση απλά έφερε για ακόμα μια φορά στην επιφάνεια την άρνηση του κράτους για καθαρά ιδεολογικούς λόγους να σχετιστεί με την κλασική μουσική και την όπερα.

Ξυπνάω εύκολα. Δεν είμαι από αυτούς που αντιμετωπίζουν την αρχή της μέρας με δυσκολία. Αντίθετα είμαι γεμάτος ενέργεια και περιέργεια, αν και οι φωτεινές μέρες είναι πάντοτε πιο ευπρόσδεκτες από τις ημέρες με κακοκαιρία.

Ο υπερπαραγωγός της hip-hop Dr. Dre στην κορυφή της λίστας παρά το γεγονός ότι το τελευταίο κομμάτι του κυκλοφόρησε το 2009 – Στη 10η θέση η Lady Gaga. 

Η «Oμορφη πόλη» υπήρξε ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση που ανέβηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Παρκ της λεωφόρου Αλεξάνδρας το καλοκαίρι του 1962 σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη, σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και κείμενα Μποστ.

Για τους φίλους της κλασικής μουσικής και του λυρικού τραγουδιού αλλά και για όσους επιθυμούν μια λαμπερή βραδιά γιορτής, το πρωτοχρονιάτικο γκαλά της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών αποτελεί θεσμό. Αλλωστε, θεωρείται ο μουσικός επίλογος για τον χρόνο που φεύγει και ταυτόχρονα το μελωδικό καλωσόρισμα της χρονιάς που έρχεται.

Η παραδοσιακή τζαζ με τις λαμπρές ορχήστρες του ’50 και του ’60 κυριαρχεί στα γιορτινά ακούσματα, αλλά υπάρχει και η «άλλη» τζαζ. Η σύγχρονη, δημιουργική, που πολλές φορές μάλιστα, έχει ελληνική υπογραφή.

Πόσες φορές μπορεί να ακούσει κανείς το πασίγνωστο 20ό Κοντσέρτο για πιάνο του Μότσαρτ; Επειτα από δεκάδες εξαιρετικές ερμηνείες, υπάρχει περιθώριο για κάτι νέο ή διαφορετικό; Η απάντηση είναι ναι, όταν οι ερμηνευτές, ο πιανίστας και ο αρχιμουσικός έχουν φαντασία και καθαρή ματιά.

Οταν πριν από περίπου μία δεκαετία η Κίρστεν Χαρμς, διευθύντρια της Γερμανικής Οπερας του Βερολίνου, ετοίμαζε αφιέρωμα στη Γαλλική Επανάσταση, αναζήτησε έργα ξεχασμένα, τα οποία θα μπορούσε να τοποθετήσει ισότιμα πλάι σε δημοφιλείς τίτλους όπως ο «Αντρέα Σενιέ» του Τζορντάνο.