Σεπτέμβριος 1986. Το Master Of Puppets έχει πέσει πριν από 6 μήνες σαν ατομική βόμβα στο παγκόσμιο metal στερέωμα, ανεβάζοντας τους Μetallica ίσως στην ψηλότερη κορυφή που έχει πατήσει metal γκρουπ. Το συγκρότημα βρίσκεται στη Σουηδία, όπου με support τους Anthrax σαρώνουν τη σκανδιναβική χερσόνησο.
Η συναυλία στη Στοκχόλμη έχει τελειώσει και το επόμενο live «δείχνει» Δανία και Κοπεγχάγη, τελευταίο σταθμό της Damage Inc. περιοδείας, εκεί όπου προγραμματίζουν να συναντήσουν τον παραγωγό τους, Φλέμινγκ Ράσμουσεν, προκειμένου να συζητήσουν για το επόμενο άλμπουμ τους. Το κονβόι αποτελείται από τρία λεωφορεία. To όχημα με τη μπάντα, όμως, καθυστερεί και φεύγει πολύ μετά την αναχώρηση των άλλων δύο.
Ξημερώματα της 27ης Σεπτεμβρίου και το μοιραίο λεωφορείο βρίσκεται κοντά στο Λιούνγκμπι, νότια της Σουηδίας, στον Ε4, τον μεγαλύτερο αυτοκινητόδρομο της χώρας. O Κλιφ Μπάρτον έχει παίξει στα χαρτιά με τον Κερκ Χάμετ και έχει κερδίσει την κουκέτα με τη θέση στο παράθυρο, το οποίο δεν έχει κανένα προστατευτικό. Η καθυστέρηση ίσως να έχει αυξήσει την ταχύτητα του μεγάλου οχήματος. O Βρετανός οδηγός χάνει τον έλεγχο. Το βαρύ όχημα αρχίζει έναν χορό θανάτου προσπαθώντας να μείνει με τους τροχούς στο έδαφος.
Μάταια. Tο λεωφορείο ανατρέπεται, ο Μπάρτον εκσφενδονίζεται στην παγωμένη άσφαλτο και τόνοι από λαμαρίνα συνθλίβουν το σώμα του. Οι υπόλοιποι σώοι, προσπαθούν να συνέλθουν, ώσπου ο Τζέιμς Χέτφιλντ αντιλαμβάνεται πρώτος την τραγική κατάληξη. Ο Κλιφ είναι νεκρός.
O άνθρωπος που πάνω του χτίστηκε το οικοδόμημα των Metallica, ο χαρισματικός μπασίστας, ο ανοικτόμυαλος καλλιτέχνης και συνδημιουργός σπουδαίων κομματιών του γκρουπ, φεύγει τόσο άδικα από τη ζωή, μόλις στα 24 του.
Οι Metallica, παρ’ όλα αυτά, θα σταθούν ξανά στα πόδια τους και θα συνεχίσουν. Ομως, τόσο οι Χέτφιλντ, Ούλριχ και Χάμετ, όσο και η πλειονότητα των οπαδών τους δεν θα ξεχάσουν ποτέ τον Κλιφ, ο οποίος μέχρι σήμερα αποτελεί το τοτέμ του γκρουπ.
Η τεράστια αυτή μπάντα επιστρέφει στη χώρα μας σε έναν μήνα για 5η φορά μετά το 1993, το 1999, το 2007 και το 2010, και 40 ολόκληρα χρόνια μετά το τραγικό αυτό γεγονός.
Η «Κ» βρήκε την αδερφή του, Κόνι, που ζει στο Grass Valley της Καλιφόρνιας και η οποία μας άνοιξε την καρδιά της και αποκάλυψε πολλά. Μια βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα, που έζησε όσο λίγοι τον Κλιφ και την πορεία του από κοντά.
– Πώς ήταν η σχέση σου με τον Κλιφ και γενικότερα η σχέση σας ως οικογένεια; Μια συνηθισμένη όπως σε πολλές οικογένειες ή υπήρχε ένα πιο ισχυρό δέσιμο;
«Ο Κλιφ κι εγώ είχαμε πολύ καλή σχέση πέραν της παιδικής μας ηλικίας. Διατηρήσαμε μια πολύ ιδιαίτερη σχέση μεταξύ μας μετά τον θάνατο του Σκοτ, του άλλου αδερφού μας. Ο Κλιφ μού έκανε μαθήματα κιθάρας για ενάμιση χρόνο πριν φύγει για την τελευταία του περιοδεία. Καθόμουν επί χρόνια στο δωμάτιό του και τον άκουγα να συνθέτει μουσική».
– Οι γονείς σας τι άνθρωποι ήταν; Ενθάρρυναν τον Κλιφ να κάνει αυτό που αγαπούσε ή είχαν αντιρρήσεις;
«Η μητέρα μου είχε αντιρρήσεις στο να κερδίζει κανείς τα προς το ζην με τη μουσική. Ολα όμως πήγαν κατ’ ευχήν! Οι γονείς μου πήγαιναν σε συναυλίες και ήταν μέσα σε όλα. Είναι για μένα καλές αναμνήσεις».
«Ηταν 100% αληθινός»
– Τι χαρακτήρας ήταν ο Κλιφ; Πώς μεγαλώσατε ως παιδιά και τι θυμάσαι πιο έντονα σε πιο μεγάλη ηλικία;
«Ο αδελφός μου ήταν εκπληκτικός άνθρωπος. Ηταν τίμιος, δίκαιος με τη βιβλική έννοια, ήταν έμπιστος και ευγενικός, καταλάβαινε τους ανθρώπους. Μια από τις πολλές δυνατές αναμνήσεις που θέλω να μοιραστώ μαζί σας ήταν για εκείνη τη φορά που ο Κλιφ με παρακάλεσε να τον πάρω μαζί μου στο Berkeley. Πήγαμε σε ένα μαγαζί που λεγόταν Anapurna. Ο Κλιφ βρήκε αυτόν τον σταυρό που τον βλέπετε να φορά στις φωτογραφίες με τους Trauma και τον πρώτο καιρό των Metallica. Ηθελε να του τον αγοράσω και το έκανα μετά χαράς. Τον φορούσε μέχρι εκεί που άντεχε, γιατί του χτυπούσε το σαγόνι με δύναμη όταν έκανε headbanging».
– Πώς βίωσες τις πρώιμες μουσικές ανησυχίες του και στη συνέχεια τη συμβολή του στη δημιουργία του thrash και των Metallica;
«Καλή ερώτηση. Θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά στο βιβλίο μου για την εμπειρία της ζωής μου ως προς το θέμα αυτό. Τον άκουγα από το ξεκίνημά του μέχρι τον θάνατό του. Μου έκανε μαθήματα κιθάρας επί ενάμιση χρόνο πριν πεθάνει. Τον άκουγα να συνθέτει και να δημιουργεί την ξεχωριστή μουσική του. Hμουν ένας από τους ανθρώπους που πρώτοι ξεκίνησαν το moshing σε συναυλία των Metallica, στο The Stone του Σαν Φρανσίσκο. Τα χρόνια αυτά της ζωής μου και η επίδραση του αδερφού μου, μου άλλαξαν τη ζωή. Oταν οι Metallica ξεκίνησαν ήταν τρελή εποχή στη metal σκηνή της περιοχής του Σαν Φρανσίσκο. Εκανα ένα απίθανο ταξίδι με τον αδερφό μου. Σε ευχαριστώ Κλιφ, σε αγαπώ τόσο πολύ».
– Επειδή έχουν γραφτεί πάρα πολλά, τι πιστεύεις ότι έκανε τόσο ξεχωριστό τον Κλιφ ως μουσικό κaι ως άνθρωπο;
«Πιστεύω πως γεννήθηκε με μια θεία αποστολή, την οποία και εκπλήρωσε εγκαίρως και μετά έφυγε. Ο Κλιφ ήταν απολύτως αφοσιωμένος στη μουσική, τον οδηγούσε η μουσική. Ασχολούνταν έξι με οκτώ ώρες κάθε μέρα. Εγώ καθόμουν στο δωμάτιο και τον άκουγα να συνθέτει. Στη ζωή του Κλιφ ήταν πρώτα η μουσική και μετά όλα τα άλλα. Ηταν παντρεμένος και απολύτως αφοσιωμένος στη μουσική του. Ως άνθρωπος, ο αδερφός μου ήταν ιδιαίτερος. Ηταν ένας πραγματικά εκπληκτικός νέος. Ηταν πιστός, έντιμος, αστείος, αφιερωμένος και αφοσιωμένος στην αποστολή του στη ζωή. Θεωρώ ότι αποτελούσε ένα σπουδαίο παράδειγμα πραγματικά καλής ψυχής».
– Πώς έζησες πλάι του, τη γιγάντωση των Metallica; Πώς το εισέπραξες εσύ και πώς το διαχειριζόταν ο Κλιφ;
«Η εμπειρία μου πλάι στον αδερφό μου ήταν εκπληκτική και πέρα από τα συνηθισμένα. Ηταν τόσο εντυπωσιακό να τον βλέπω να μεγαλώνει. Από την πρώτη φορά που έπαιξαν στο The Stone, στο Σαν Φρανσίσκο, το ήξεραν ότι πήγαιναν για την κορυφή. Ποτέ δεν είχαμε ακούσει τέτοιου είδους μουσική, αυτό το Raw Metal (σ.σ. το πιο ακατέργαστο metal). Και ας μην ξεχνάμε και τις απαρχές του moshing. Αλληλούια! Επαψα να είμαι η Κόνι, και ήμουν πια η αδελφή του Κλιφ για κάποιους. Για ορισμένους είχαμε κρίση ταυτότητας. Στην αρχή, στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο όλοι ήξεραν την Κόνι, κι όχι τον Κλιφ, αλλά μετά όλα άλλαξαν. Ο Κλιφ ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος, και με τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισε και την άνοδό του. Ο Κλιφ απεχθανόταν τη δόξα και το χρήμα. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που έφυγε τόσο πρόωρα, όταν άρχισαν να παίζουν ρόλο η δόξα και το χρήμα. Ο Κλιφ απλώς δεν θα μπορούσε να τα αποδεχθεί! Ζήτησε από το Βασίλειο της Σωτηρίας (σ.σ. η Κόνι κάνει αναφορά στους στίχους του To Live Is To Die, τους οποίους έγραψε ο Κλιφ και καταλήγουν: Cannot the kingdom of salvation, Take me home) να τον πάρει κοντά του και ο Θεός το έκανε».
«Οταν ο Κλιφ μιλούσε, εσύ άκουγες»
– Είχε ιδιαίτερη βαρύτητα ο λόγος του στο γκρουπ; Πώς ήταν η «χημεία» του με τον Τζέιμς, τον Λαρς, τον Κερκ, αλλά και τον Ντέιβ (Μαστέιν);
«Ο Κλιφ ήταν ο μεγαλύτερος ηλικιακά στο συγκρότημα, μπορούσε να διαβάσει και να γράψει μουσική, και να παίξει κλασική μουσική. Αυτά προσκόμιζε και στις συναυλίες. Οταν ο Κλιφ μιλούσε, εσύ άκουγες. Είναι δεδομένο ότι τα παιδιά τον άκουγαν τον Κλιφ. Η χημεία ανάμεσά τους ήταν 100% εξαιρετική. Ο Ντέιβ και ο Κλιφ τα πήγαιναν πολύ καλά, αλλά μπήκε στη μέση ο αλκοολισμός του Ντέιβ. Θα πω και αυτό, που νομίζω ότι ήταν θεία παρέμβαση: Αν οι Metallica δεν έδιωχναν τον Ντέιβ, δεν θα υπήρχαν Megadeth».
– Σου μιλούσε για τις ανησυχίες του, τις σκέψεις του, τις φοβίες του, τα σχέδιά του; Ησουν παρούσα όταν έγραψε κάποιο κομμάτι;
«Ο αδερφός μου μου έλεγε τα μυστικά του, με εμπιστευόταν. Πριν πεθάνει αισθανόταν την πίεση και αυτό τον άλλαζε! Εγραψε πολλά τραγούδια με εμένα παρούσα μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια. Τι εκπληκτική, μοναδική εμπειρία ζωής που ήταν όλο αυτό».
– Είχε γραφτεί κάποια στιγμή ότι ο Κλιφ σκεπτόταν να κάνει κάτι άλλο «έξω» από τους Metallica. Ηταν αληθές αυτό ή δεν είχε καμία βάση;
«Ναι, ο Κλιφ σχεδίαζε να κάνει ένα σόλο άλμπουμ λίγο πριν φύγει».
– Γιατί πιστεύεις ότι αγαπούσε τόσο τους Misfits;
«Ο Κλιφ δεν αγαπούσε τους Misfits, του άρεσαν. Ο Κλιφ χρησιμοποιούσε σαν βάση τη μουσική του Γκλεν Ντάνζιγκ. Ο αδερφός μου έκανε το τατουάζ χωρίς να ξέρει καν τι είναι σατανιστής! Ελεγε ότι όλα τα κρανία φαίνονται ίδια. Ο μόνος λόγος που επέλεξε εκείνο το κρανίο των Misfits ήταν ότι ήταν το μόνο που διέφερε».
«Κον, πρέπει να πάω, είναι η δουλειά μου»
– 27 Σεπτεμβρίου 1986. O Κλιφ βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου και ξαφνικά όλα χάνονται. Γνωρίζω ότι έχεις βαθιά πίστη στον Θεό. Πώς βίωσες εκείνες τις φρικτές στιγμές;
«Εχω ακόμη ένα κενό μέσα μου, εκεί όπου υπήρχε ο Κλιφ όταν ζούσε. Το ήξερα. Ρώτησα αν θα μπορούσε να πει ότι για μια φορά ήταν άρρωστος. “Κόνι”, είπε, γνέφοντας αρνητικά με το κεφάλι, “Κον, πρέπει να πάω, είναι η δουλειά μου”. Δεν τον ξαναείδα ποτέ».
– Τελικά διαλευκάνθηκαν οι συνθήκες του δυστυχήματος ή η υπόθεση έκλεισε;
«Η υπόθεση έκλεισε αμέσως. Θα μοιραστώ μαζί σας εκτενέστερα στο βιβλίο μου».
– Πώς το βίωσαν όλο αυτό o Τζέιμς, o Λαρς και ο Κερκ; Συμπαραστάθηκαν στην οικογένειά σου;
«Ναι, μας στήριξαν. Ο Κερκ ήρθε νωρίς στο σπίτι. Ηταν και σε μια φωτογραφία εφημερίδας με την οικογένεια και τους φίλους».
– Τι πιστεύεις ότι πήγε στραβά εκείνο το μοιραίο βράδυ;
«Ο Κλιφ είχε φτάσει στο σημείο να στριμώχνεται σε ένα σκοτάδι στη δουλειά και τη ζωή του. Απέρριπτε τη δόξα και το χρήμα και αρνούνταν να αποδεχθεί αυτή την πραγματικότητα. Ο αδερφός μου έγραψε: “Δεν θα έρθει το Βασίλειο της Σωτηρίας να με πάρει;” Οι προσευχές του εισακούστηκαν».
– Τι άλλαξε στη ζωή σου μετά τον χαμό του αδερφού σου; Είδες τη ζωή διαφορετικά;
«Βυθίστηκα στο σκοτάδι και την απελπισία. Ολα αυτά τα χρόνια ήμουν… επαγγελματίας αλκοολική. Πλέον, όμως, είμαι καθαρή και νηφάλια. Θα κλείσω 23 χρόνια στις 9 Μαΐου 2026! Οταν πέθανε ο Κλιφ άλλαξε όλη μου η νοοτροπία. Το φως και το σκοτάδι μέσα μου έγιναν μια συνειδητοποίηση που δεν είχα βιώσει ποτέ πριν στη ζωή μου. Και τα δύο μου αδέρφια μού άλλαξαν τη ζωή! Και οι δύο μού δίδαξαν τι είναι η υγιής αγάπη και είμαι αιωνίως ευγνώμων που μπόρεσα να είμαι μαζί τους εν ζωή».
– Η σχέση σου με τη μουσική ποια είναι; Είναι τα γούστα σου κοντά σε αυτά του αδερφού σου; Ασχολείσαι με κάτι σχετικό;
«Λατρεύω και χρειάζομαι τη μουσική στη ζωή μου. Δεν θα βρισκόμουν εδώ αν δεν υπήρχε η μουσική. Σκέφτομαι να παίξω διότι έχω ακόμη μουσική στο μυαλό μου. Γράφω στίχους αλλά δεν έχω δημοσιεύσει κάτι ακόμη! Ο αδερφός μου και εγώ είχαμε παρόμοια μουσικά γούστα. Τα χρόνια όταν συνέγραφε το Orion ήταν φοβερά, πέρα από τη ζωή μας. Θα δούμε τι θα συμβεί αν αποφασίσω να ασχοληθώ περισσότερο με τη μουσική».
– Εχεις έρθει ποτέ στην Ελλάδα;
«Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να έρθω στην Ελλάδα και θα μου άρεσε πολύ να βρεθώ εκεί σύντομα! Θα είναι η εκπλήρωση ενός ονείρου!»
– Σ’ ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τον χρόνο σου και την τιμή που μου έκανες, να μιλήσουμε. Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και να χαμογελάς.
«Σας ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και σας εκτιμώ. Χαιρετώ όσους το διαβάζουν αυτό και Καλή Ανάσταση».
