Ενας αλήτης πέθανε, Φέρε μας κάπελα κρασί, Ψιλή βροχή, Μας ζηλεύουνε, Παραστράτησα για σένα, Ομορφη Πειραιώτισσα…
Αυτά είναι ορισμένα και μόνο απ’ τα ωραία και διαχρονικά τραγούδια που επισήμως συνέθεσε ο Κώστας Καπλάνης.
Ανεπισήμως ο Σμυρνιός μπουζουξής και μελωδός φέρει στη φαρέτρα του και τη μουσική του περίφημου «Μινόρε της Αυγής», κάτι που έχουν επιβεβαιώσει κι άλλοι παλιοί, οι οποίοι πλέον δεν είναι ανάμεσά μας. Άλλοι καιροί, άλλα χούγια, άλλοι τρόποι…
Ημερομηνία γέννησης, 15 Αυγούστου 1920, έγραφε η ταυτότητα του Κώστα Καπλάνη. Μικρασιατική καταστροφή, Τσεσμές, Χίος, Ταμπούρια Πειραιά, το δρομολόι της ζήσης του. Μπαρμπεράκι από παιδί, τότε που τα κουρεία ήταν και κάτι σαν αυτοσχέδια μουσικοδιδασκαλεία, για να «σκοτώνονται» οι ώρες στο κεσάτι.
Κιθάρα, χαβάγια, μπουζούκι, η μουσική εξέλιξή του. Μητσάκης και Χιώτης συγκαταλέγονται στις γνωριμίες του. Ο Καπλάνης συνοδεύει στο μπουζούκι το κέντημα του Χιώτη στην κιθάρα στον θρυλικό «Πασατέμπο» το 1946.
Ο δρόμος έχει ανοίξει. Ο Καπλάνης περνάει σαν μουσικός στις ηχογραφήσεις και τα πάλκα και συνθέτει και τα πρώτα του τραγούδια. Φτιάχνει όνομα γερό, υπολογίσιμο και αναγνωρίσιμο στη μουσική πιάτσα αλλά και στο κοινό.
Με συνθέσεις του Καπλάνη (Ψιλή βροχή, Ηρθε ο χειμώνας) κάνει το ντεμπούτο της στη δισκογραφία το 1953, η έφηβη ακόμη τότε, Μαίρη Λίντα.
Την επόμενη χρονιά ο Καπλάνης ταξιδεύει με τη Μαρίκα Νίνου για εμφανίσεις στην Αμερική. Είναι η εποχή όπου στη «Γη της Επαγγελίας» μεταναστεύουν οι καλύτεροι μπουζουξήδες και όχι μόνο. Το «Αμερικάνικο Ονειρο» είναι γερό δέλεαρ για τους λαϊκούς καλλιτέχνες. Δυστυχώς για τους περισσότερους θα αποδειχθεί τρελό και απατηλό. Ισως και με δική τους υπαιτιότητα.
Ο Καπλάνης θα συντροφεύσει εκεί τη Νίνου στα κέντρα και στη δισκογραφία ενώ θα σταθεί στο πλευρό της στο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει και που θα την οδηγήσει στη βιαστική φυγή της στις 23 Φεβρουαρίου 1957 στα 35 της χρόνια.
Ο Καπλάνης στεριώνει στην Αμερική. Επιστρέφει που και που στην Ελλάδα στο εξοχικό του που χτίζει στο Πόρτο Ράφτη. Εμπνευσμένος καλλιτέχνης, επιχειρεί να ακολουθήσει τον παλμό των καιρών του με ενδιαφέροντα «ανοίγματα».
Το 1975 παρουσιάζει στη Lyra τον μεγάλο δίσκο «Μαγικά Ταξίδια» σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου με τους Βλάσση Μπονάτσο, Δημήτρη Ψαριανό, Έλενα Κωστή.
Λίγο νωρίτερα έχει προηγηθεί, στην ίδια εταιρεία, ένα άλμπουμ με επανεκτελέσεις των επιτυχιών του από τους Σωτηρία Μπέλλου, Γιάννη Μπογδάνο, Σταύρο Πασπαράκη και Ελενα Κωστή.
Ομως πλέον είναι στην ουσία αποκομμένος από τη νέα ελληνική πραγματικότητα. Ακόμη και ο δίσκος του το 1983 με τον Σπύρο Ζαγοραίο, «Οι Μάγκες στην Κυβέρνηση», θα περάσει απαρατήρητος.
Το 1995 ο Καπλάνης θα καταθέσει το όμορφο άλμπουμ «Τραγουδοποιείον Η Ωραία Ελλάς» με τους Τάκη Μπίνη, Μπάμπη Τσέρτο, Χρυσούλα Χριστοπούλου και Μαίρη Λίντα (έκτακτη φιλική συμμετοχή).
Ο δίσκος αυτός που ήρθε μετά τις τελευταίες εν Ελλάδι εμφανίσεις του στο «Μετρό» κι ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα που του έγινε από την ΕΡΤ στηρίχθηκε από τη Lyra αλλά δεν κατάφερε να αναστήσει το «μύθο» του.
Δύο χρόνια αργότερα ο ατμοσφαιρικός μπουζουξής και προικισμένος μελωδός θα αφήσει την τελευταία του πνοή στην Καλιφόρνια, εκεί που είχε στήσει το τσαρδάκι του, έχοντας στο πλευρό του δικούς του ανθρώπους.
