«Φέτος τις Απόκριες λέω να ντυθώ Εϊμι Γουάινχαουζ». Αυτό μου είπε ένα κορίτσι 12 ετών, από τον οικογενειακό μου κύκλο, την ώρα που μιλούσαμε για το σχολικό πάρτι. Πριν καν προλάβω να εκφράσω την απορία μου για το πώς κατέληξε σε αυτή την επιλογή, συνέχισε: «Δεν την ήξερα… αλλά άκουσα ένα τραγούδι της στο TikTok. Μετά άρχισαν να μου βγαίνουν συνέχεια ΑΙ βίντεο, που την έδειχναν να τραγουδάει, και έτσι κόλλησα με το “You know I’m no good”». Και όσο κι αν τα βίντεο τεχνητής νοημοσύνης έχουν δεχτεί –και δικαίως– πολλές κριτικές, εκείνη τη στιγμή αυθόρμητα σκέφτηκα πως «έκαναν και κάτι καλό για τη νέα γενιά».
Η Εϊμι Γουάινχαουζ δεν έπαψε ποτέ να ζει μέσα από τη φωνή της, τα εμβληματικά τραγούδια και τις ιστορίες πίσω από αυτά. Στη σύντομη ζωή της –πέθανε σε ηλικία μόλις 27 ετών– κατάφερε να καθορίσει τη σύγχρονη σόουλ και τζαζ σκηνή παγκοσμίως, δημιουργώντας έναν ήχο που παραμένει αναγνωρίσιμος από την πρώτη κιόλας νότα. «Η μουσική της Εϊμι προσελκύει ολοένα και νεότερο κοινό, τόσο μέσα από τις online πλατφόρμες όσο και μετά την ταινία “Back to Black”, που κυκλοφόρησε το 2024. Η ηλικία όμως και η εποχή που τη συναντάει κανείς, δεν έχουν και τόση σημασία. Θυμάμαι ότι ο γιος μου που άκουγε τη μουσική της από τα 14 του, πραγματικά συνδέθηκε μαζί της, αν και τόσο νέος τότε. Χρόνια αργότερα βλέπω μια άλλη γενιά παιδιών να κάνει το ίδιο», λέει στην «Κ» ο Ντέιλ Ντέιβις, μπασίστας και στενός φίλος της Βρετανίδας τραγουδίστριας, με αφορμή τη συναυλία της μπάντας της, την Παρασκευή, στο Gazarte.
Σε αυτή τη συναυλία, το συγκρότημα που μοιράστηκε μαζί της τη σκηνή και το οποίο έρχεται για δεύτερη φορά στην Αθήνα, δεν επιχειρεί μια απλή παρουσίαση της δισκογραφίας της. «Στόχος μας είναι να προσφέρουμε στο κοινό το πιο ρεαλιστικό σόου, επικοινωνώντας, μέσω της μουσικής, τα όσα πραγματικά συνέβαιναν στη σκηνή, όταν τραγουδούσε μαζί μας. Τόσο εμείς ως μέλη της μπάντας όσο και η Μπρόντε Σάντε, που θα ερμηνεύσει τα τραγούδια της, θέλουμε να μεταδώσουμε την ενέργεια εκείνων των στιγμών, με σεβασμό πάντα στη μνήμη της», εξηγεί ο Ντέιβις.
«Μπήκε στο booth, το ηχογράφησε με την πρώτη προσπάθεια και έφυγε. Εμεινε στο στούντιο συνολικά δεκαπέντε λεπτά», αφηγείται για την ηχογράφηση του εκπληκτικού «Cupid».
Αν και για πολλούς θαυμαστές της έχει συνδεθεί με μια πιο «σκοτεινή» εικόνα, λόγω της μάχης της με το αλκοόλ και της ψυχολογικής πίεσης που ένιωθε, η οποία αποτυπώθηκε δημοσίως, ο Ντέιβις θυμάται ότι «η Εϊμι είχε απίστευτο χιούμορ και έκανε την ατμόσφαιρα στο στούντιο πάντα ζωντανή. Ηταν τόσο προικισμένη μουσικά, που παρακινούσε όλους γύρω της να αφεθούν στη δημιουργία, να απολαύσουν τη διαδικασία και ταυτόχρονα να νιώσουν ότι βρίσκονται σε μια παρέα, όπου περνούσαν πραγματικά καλά. Η δουλειά και η διασκέδαση ήταν αχώριστες για εκείνη και η μία τροφοδοτούσε την άλλη».
Υπάρχουν πολλές ιστορίες από τις συναντήσεις μαζί της, συνεχίζει ο συνεργάτης της, αλλά μία από αυτές που ξεχωρίζει έχει να κάνει με το τραγούδι του Σαμ Κουκ «Cupid», το οποίο η Εϊμι Γουάινχαουζ διασκεύασε το 2008. «Ηρθε στο στούντιο ενώ εμείς ήδη προβάραμε το κομμάτι και ρώτησε: “Πώς ακούγεται;”. Αρχίσαμε να το παίζουμε και χωρίς να το έχουμε πραγματικά έτοιμο, εκείνη απάντησε αμέσως: “Εντάξει, ωραίο είναι”. Μπήκε στο booth, το ηχογράφησε με την πρώτη προσπάθεια και έφυγε. Εμεινε στο στούντιο συνολικά δεκαπέντε λεπτά», αφηγείται για το εκπληκτικό «Cupid», όπως το ξέρουμε σήμερα από την ίδια.
Η μουσική ιδιοφυΐα της αποτυπώνεται και στην ιστορία γύρω από το αγαπημένο «Wake Up Alone», ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια του δεύτερου και τελευταίου άλμπουμ της, «Back to Βlack». «Ο παραγωγός που ήταν υπεύθυνος για το συγκεκριμένο κομμάτι πέρασε ένα μήνα μαζί της, προσπαθώντας να διαμορφώσουν την τελική μορφή του. Οταν τελικά όλα ήταν έτοιμα και η Εϊμι πήγε στο στούντιο για να ηχογραφήσει τους στίχους που είχαν γράψει, δεν τραγούδησε ούτε μία γραμμή από αυτά που είχε στο χαρτί. Αυθόρμητα δημιούργησε κάτι εντελώς διαφορετικό, το οποίο σκέφτηκε εκείνη την ώρα και αυτό έγινε το τελικό τραγούδι», σημειώνει ο Ντέιβις και συμπληρώνει: «Πιστεύω ότι καλλιτέχνες με αυτό το πνεύμα έχουν την ικανότητα να ερμηνεύουν κάτι αμέσως με τόσο συναίσθημα και αμεσότητα. Δεν χρειάζονταν αμέτρητες λήψεις· το έκαναν εκείνη τη στιγμή».
Η Amy Winehouse Band θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα βασισμένο αποκλειστικά στη μουσική που έπαιζαν μαζί της επί σκηνής, περιλαμβάνοντας κομμάτια από το «Back to Black» και το «Frank», καθώς και ορισμένες διασκευές, χωρίς όμως να αγγίξουν καθόλου τα τραγούδια του «Lioness: Hidden Treasures», το οποίο κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό της.
