Μέχρι τώρα οι καλλιτέχνες είχαν τις πατροπαράδοτες περιοδείες τους, «κουβαλώντας» κάθε φορά τον νέο τους δίσκο –συχνά με ένα φαντασμαγορικό σόου– από πόλη σε πόλη. Εσχάτως, βέβαια, μεγάλα ποπ ονόματα διοργανώνουν και μικρές, πιο «οικογενειακές» περιοδείες, πριν καλά καλά οι φαν τους μάθουν τα νέα τους τραγούδια.
Ο λόγος για τα «listening parties», δηλαδή τα «πάρτι ακρόασης», που προτιμούν όλο και περισσότερο μεγάλα ποπ ονόματα του εξωτερικού (και όχι μόνο) ως έναν τρόπο προώθησης, τόνωσης της αλληλεπίδρασης με το κοινό τους και επανεκτίμησης της «χαμένης τέχνης» του άλμπουμ, στην εποχή της απόλυτης διάσπασης της προσοχής που ενδεχομένως κάνει τα 40 λεπτά ενός δίσκου να ακούγονται πολλά στα αυτιά ενός εικοσάρη. Ενα listening party είναι ουσιαστικά μια παρουσίαση δίσκου που αφήνει στην άκρη τα τυπικά της χαρακτηριστικά και μεταμορφώνεται σε ένα μοναδικό event για λίγους τυχερούς φαν.
Σε ένα τέτοιο πάρτι στο Μπρούκλιν κάλεσε τους φαν της η Rosalia λίγο πριν κυκλοφορήσει το περυσινό και πολυσυζητημένο άλμπουμ της «LUX» και άκουσαν μαζί της για πρώτη φορά τον δίσκο της. Η εκδήλωση, όπως μετέδωσαν ξένα μέσα, ήταν πιστή στο πνεύμα του άλμπουμ και θύμιζε performance σε μουσείο μοντέρνας τέχνης. Αντίστοιχα πάρτι της Καταλανής σταρ έγιναν και στη Βαρκελώνη και στο Λονδίνο. Η Lorde πάλι, ως προπομπό του επίσης περυσινού «Virgin», διοργάνωσε αρκετά πάρτι ακρόασης στην Αυστραλία, που έγιναν σε ποικίλους χώρους, από κλαμπ έως δισκάδικα.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια παρουσίαση δίσκου που αφήνει στην άκρη τα τυπικά χαρακτηριστικά της και μεταμορφώνεται σε ένα μοναδικό event για λίγους τυχερούς φαν.
Γιατί λοιπόν οι δισκογραφικές εταιρείες αρχίζουν να επενδύουν σοβαρά σε αυτή τη μορφή μουσικού event; «Η εποχή των 12 δευτερολέπτων ή το κυνήγι του “virality” είχε αποδυναμώσει την κουλτούρα των ολοκληρωμένων ακροάσεων, κάτι που όμως άφησε χώρο στις εταιρείες στο να ξαναενώσουν με έξυπνο και συγκεκριμένο τρόπο τους φαν των διασήμων καλλιτεχνών, μεγαλώνοντας τη δύναμή τους σε κάθε χώρα», σχολιάζει ο Δημήτρης Λιλής, Ιnternational Μarketing Μanager της Sony Music Greece, η οποία το 2025 διοργάνωσε δύο διαφορετικά μεταξύ τους listening parties, ένα για το «Deadbeat» των Tame Impala και ένα για το «LUX» της Rosalia.
Στα πάρτι ακροάσεων ξένων καλλιτεχνών στην Ελλάδα δυστυχώς δεν δίνουν «το παρών» τα αντίστοιχα ονόματα, ωστόσο μερικές φορές λειτουργούν και σαν αντίδοτο: «Η αίσθηση ότι για 2-3 ώρες θα υποστηρίξεις έναν καλλιτέχνη που μπορεί να μη δεις ποτέ στην Αθήνα (όπως οι Tame Impala) και θα ακούσεις νωρίτερα από την επίσημη κυκλοφορία την πολυαναμενόμενη επιστροφή του, σου δίνει αυτόματα την αίσθηση ότι ανήκεις κάπου, σε ένα ρεύμα που σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα listening parties ανά τον κόσμο, σε ενώνει σε ένα μικρο-trend που σε εκφράζει», θα πει επιπλέον ο κ. Λιλής, πριν σταθεί στην περίπτωση ενός φοιτητή Erasmus που κληρώθηκε για το πάρτι ακρόασης του αυστραλέζικου συγκροτήματος και ταξίδεψε από την Κεφαλονιά στην Αθήνα.
Μπορεί στην πρώτη δημόσια ακρόαση του «LUX» στο Μπρούκλιν τα κινητά υποχρεωτικά να σφραγίζονταν σε σακουλάκια (στα πρότυπα του κλαμπ Berghain στο Βερολίνο που βάφτισε το πρώτο single του δίσκου), ωστόσο τα «listening parties» ισορροπούν ανάμεσα σε αναλογική και ψηφιακή εμπειρία. Οι φαν, δημοσιογράφοι και influencers ζουν από κοντά ένα «πριβέ» πάρτι, το οποίο στη συνέχεια οι φίλοι και ακόλουθοί τους στα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να «ζηλέψουν» χαζεύοντας τις σχετικές δημοσιεύσεις τους. Ο Δημήτρης Λιλής δεν κρύβει πως πλέον τα listening parties είναι μια μορφή εξωστρέφειας στην οποία η δισκογραφική του εταιρεία επενδύει όλο και περισσότερο, όπως και «σε δίσκους που απαιτούν την προσοχή του ακροατή και πάνε κόντρα στην εύκολη – γρήγορη κατανάλωση των singles».
Δημιουργία ενός κόσμου
Και όπως όλα δείχνουν, τα πάρτι ακρόασης έχουν μπει πλέον και στο ελληνικό ρεπερτόριο. Χαρακτηριστικό το περυσινό που διοργάνωσε η Minos EMI για το «POP TOO» της Μαρίνας Σάττι. «Δεν ήταν απλώς η παρουσίαση νέας μουσικής, αλλά η δημιουργία ενός κόσμου. Ενα περιβάλλον στο οποίο ο κόσμος δεν άκουγε απλώς τα τραγούδια, αλλά ένιωθε το κίνημα, την ενέργεια και τη φιλοσοφία του εγχειρήματος. Η επιτυχία της Μαρίνας και η σχέση της με το κοινό μάς ώθησαν να στήσουμε κάτι πραγματικά ποπ και τολμηρό», παραδέχεται ο Σάββας Μπίτζας, media promotion executive στη Minos EMI. Πρόσφατα επίσης η εταιρεία συνδύασε την απονομή της διαμαντένιας «Ανισόπεδης ντίσκο» του Pan Pan με την πρώτη ακρόαση του νέου του άλμπουμ «Περαστική μουσική», ενώ σειρά σε λίγες μέρες παίρνει και ένα πάρτι ακρόασης της Billie Kark.
Οσο λοιπόν οι καιροί αλλάζουν, η δισκογραφία αναπόφευκτα ψάχνει τους τρόπους για να κάνει τους ακροατές μέρος μιας κοινότητας, έστω και για μια βραδιά. «Κάθε γενιά, λοιπόν, έρχεται σε επαφή με τη μουσική με τα μέσα που φέρει η κάθε εποχή. Ενας από τους στόχους μας στα listening parties είναι πράγματι οι νέες γενιές να εκτιμήσουν την τέχνη του άλμπουμ. Γιατί είναι πραγματικά τέχνη», καταλήγει ο κ. Μπίτζας.
