Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, χτυπημένος από τον καρκίνο, ο Φράνσις Μπούχολτς, ο μπασίστας πάνω στον οποίο στηρίχθηκαν οι Scorpions, κυκλοφορώντας θρυλικά άλμπουμ και επηρεάζοντας γενιές και γενιές μουσικών του σκληρού ήχου.
Οπως η συντριπτική πλειονότητα των μπασιστών, έτσι κι ο Μπούχολτς δεν έλαβε ποτέ το μερίδιο της επιτυχίας που του αναλογούσε μέσα από τη μνημειώδη πορεία του γερμανικού γκρουπ. Πάντα, τα φώτα της δημοσιότητας έπεφταν είτε στον Ούλι Ροτ, είτε στους Ρούντολφ Σένκερ και Κλάους Μάινε.
Οσοι, όμως, εντρύφησαν στον μαγικό κόσμο των Scorpions, πάντα είχαν σε περίοπτη θέση τον ξανθό και πάντα χαμογελαστό μουσικό από το Αννόβερο. Μπορεί η τεχνική του να μην έφτανε στα επίπεδα του… Τζάκο Παστόριους, όμως το εξαιρετικά συμπαγές, λιτό παίξιμό του αλλά και ο βαρύς ήχος του, ιδιαίτερα στην περίοδο Ροτ, συνέβαλαν τα μέγιστα στην απογείωση των συνθέσεων των Scorpions, oι οποίοι με τη στροφή τους στον πιο… καλογυαλισμένο ήχο τους από το «Lovedrive» κι έπειτα, σάρωσαν τα πάντα στο πέρασμά τους.
Ο Μπούχολτς εντάχθηκε στην μπάντα το 1973, ερχόμενος από τους Dawn Road, όπου συνυπήρξε με τον Ροτ, παίρνοντας τη θέση του Λόταρ Χάινμπεργκ και από το 2ο κιόλας άλμπουμ, το «Fly To The Rainbow» (1974), έδειξε ότι θα μακροημέρευε. Ο αρκετά σαμπαθικός ήχος τους τα πρώτα χρόνια, έλαβε τον απαιτούμενο όγκο μέσα από τις τέσσερις χορδές του Μπούχολτς.
Former Scorpions / Michael Schenker bassist Francis Buchholz dead at 71 https://t.co/HproDWvZ7u
— Metal Hammer (@MetalHammer) January 23, 2026
«Τhis Is My Song», «Ιn Trance», «Life’s Like A River», «Pictured Life», «Τhe Sails of Charon», το μέταλ «He’s A Woman – She’s A Man», το ιδιαίτερο «Is There Anybody There», το σκοτεινό «The Zoo», το κορυφαίο του (για μένα) «Αs Soon As The Good Times Roll» και τόσα άλλα ακόμη κομμάτια, πέραν της μοναδικής συνθετικής και κιθαριστικής εκτέλεσής τους, οφείλουν το μεγαλείο τους στον εκπληκτικό αυτόν μπασίστα, που αναμφισβήτητα καθόρισε μια πολλή μεγάλη περίοδο επιτυχίας του γερμανικού γκρουπ, κάτι που πολύ λίγα συγκροτήματα πέτυχαν με αντίπαλο τον χρόνο.
Οι Scorpions, παρά τις εντάσεις και το μεγάλο χτύπημα που δέχθηκαν με την αποχώρηση του Ροτ, κατάφεραν να παραμείνουν ποιοτικοί και αξεπέραστοι για μια γεμάτη 15ετία και τουλάχιστον 9-10 άλμπουμ, από τα οποία τα περισσότερα θεωρούνται, πλέον, κλασικά.
Αν και ο Μπούχολτς λέγεται ότι διαφωνούσε κι αυτός με τη στροφή της μπάντας από το «Lovedrive» κι έπειτα (αξίζει να σημειωθεί ότι ο Roth είχε ήδη εκφράσει τις έντονες αντιρρήσεις του από τη δημιουργία του «Taken By Force» το 1977, αρνούμενος να παίξει έστω και νότα από το «Steamrock Fever», ενώ έστειλε το ηχηρό του μήνυμα μέσα από το «I’ve Got To Be Free»), στήριξε τη νέα προσπάθεια σε ολόκληρη τη δεκαετία του ’80.
Damn, RIP Francis Buchholz (1954-2026) 🦂🎸 pic.twitter.com/lIoDGl0mAn
— SentimentalStrings (@SentimentalStr4) January 23, 2026
Το «Crazy World» του 1990 ήταν όμως η σταγόνα που το ποτήρι ξεχείλισε, καθώς Σένκερ και Μάινε βούτηξαν για τα καλά στα «θέλω» της μουσικής βιομηχανίας και της νέας εποχής που χάραζε. Η αποχώρηση του Μπούχολτς το 1992 –μαζί με τον ντράμερ Χέρμαν Ράρεμπελ– δεν συνοδεύτηκε από δημόσιες συγκρούσεις ή δραματικές δηλώσεις, καθώς οι Scorpions θέλησαν να προστατέψουν το brand name τους, το οποίο είχε εκτοξευθεί ακόμη πιο πολύ, μετά την ασύλληπτη επιτυχία του «Wind Of Change». Η διπλή αυτή αποχώρηση, όμως, κατέδειξε ότι η κρίση στο γκρουπ ήταν περισσότερο δομική, παρά ατομική.
Μία ακόμη αιτία είναι ότι ύστερα από σχεδόν 20 χρόνια συνεχών περιοδειών και νέων άλμπουμ, η αποχώρηση λειτούργησε και ως προσωπική αποσυμπίεση.
Σενάρια που κυκλοφόρησαν τότε, χωρίς φυσικά να πάρουν επίσημη μορφή, έκαναν λόγο για πολύ σοβαρά οικονομικά – διαχειριστικά προβλήματα, υποψίες για οικονομικές ατασθαλίες και κακοδιαχείριση, χωρίς κάτι να πάρει τη νομική οδό.
Μιλώντας στον υπογράφοντα, ο Ράρεμπελ είχε πει ευθέως ότι η αποχώρησή του είχε οικονομική απόχρωση, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Δεν νομίζω ότι οι άλλοι (σ.σ. Σένκερ, Μάινε) θα ήθελαν ποτέ να μοιράσουν τα χρήματα στα πέντε».
Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι Scorpions τράβηξαν τον δικό τους δρόμο, από το 1993 μέχρι τις μέρες μας. Ο Φράνσις Μπούχολτς απομακρύνθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας. Συμμετείχε σε μικρότερα μουσικά σχήματα και πρότζεκτ, με πιο αξιόλογη τη νέα του συνεργασία με τον Μίκαελ Σένκερ.
Η στάση του, γενικότερα, και η διατήρηση του χαμηλού προφίλ, απέδειξαν ότι ο Γερμανός μπασίστας ήταν ένας μουσικός που προέτασσε τη μουσική ουσία έναντι της προβολής. Πέρα από κάθε λογής παρασκήνιο και προσωπική διαφορά που μπορεί να είχε με τους Σένκερ και Μάινε, οι φίλοι των Scorpions και του σκληρού ήχου θα τον θυμούνται πάντα ως μία σημαντική προσωπικότητα του χώρου και οι νεότεροι ίσως θα τον ανακαλύπτουν με το πέρασμα των χρόνων μέσα από πραγματικά σπουδαία κομμάτια και άλμπουμ, κάπου εκεί στριμωγμένο στα credits των line up.
