O θάνατος του Μπομπ Γουίαρ (1947-2026) σε ηλικία 78 ετών βύθισε εκατομμύρια, χωρίς υπερβολή, Αμερικανούς σε πένθος, καθώς το ιδρυτικό μέλος των Grateful Dead και βασικός κινητήριος μοχλός του σχήματος που διαφύλαττε την κληρονομιά τους συμβόλιζε μια ολόκληρη εποχή, που, από όποια σκοπιά και αν το εξετάσει κάποιος, δεν πρόκειται να επαναληφθεί ποτέ.
Αφησαν πίσω τους περισσότερες από 2.300 συναυλίες, πάνω από 35 εκατομμύρια άλμπουμ πουλημένα, 800 tribute σχήματα που παίζουν αποκλειστικά διασκευές σε δικά τους τραγούδια και μια μοναδική σχέση με τους αναρίθμητους οπαδούς τους, καθώς είχαν εκατοντάδες χιλιάδες ακολούθους, γνωστούς ως Deadheads, οι οποίοι πρακτικά περιόδευαν μαζί με το συγκρότημα σε κάθε πολιτεία και αντάλλασσαν μεταξύ τους πειρατικές ηχογραφήσεις, με την πλήρη υποστήριξη των μουσικών. Οπως είχε αποκαλύψει το 2017 το ντοκιμαντέρ «Long Stange Trip», σε παραγωγή του Μάρτιν Σκορσέζε, «ξέρεις ότι κάτι σπουδαίο συμβαίνει όταν αυτοί που δεν χωράνε να μπουν μέσα σε ένα συναυλιακό χώρο είναι περισσότεροι από εκείνους που έχουν προλάβει να εξασφαλίσουν εισιτήριο».
Γνωστοί για τον μοναδικό τρόπο τους να συνδυάζουν στοιχεία μπλουζ, κάουντρι και ηλεκτρικού ροκ, οι Grateful Dead ταυτίστηκαν όσο κανένα άλλο σχήμα με τη σκηνή του Σαν Φρανσίσκο, και ο Μπομπ Γουίαρ ήταν εκεί σε κάθε βήμα από την αρχή: παραισθησιογόνα, ψυχεδελική αισθητική, αντι-κουλτούρα των χίπις, ατελείωτα τζαμαρίσματα που έκαναν κάθε συναυλία μοναδική. «Ηταν από τα συγκροτήματα που μονίμως βρίσκονταν στην αναζήτηση κάποιας αλήθειας, κάθε φορά διαφορετικής. Και, στις συναυλίες, συνήθως την έβρισκαν, χωρίς να ακολουθούν κάποιο σενάριο. Οι θεατές λοιπόν γίνονταν μάρτυρες σε αυτό, όχι σε κάποια αψεγάδιαστη αναπαραγωγή, αλλά σε μια αυθεντική στιγμή, σε ένα αληθινό συναίσθημα», δήλωνε σχετικά ο παραγωγός Ρικ Ρούμπιν.
Ο μεγαλωμένος από ανάδοχους γονείς Μπομπ Γουίαρ άρχισε να παίζει κιθάρα σε ηλικία 13 ετών και, τρία χρόνια αργότερα, παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1964, συνάντησε τον Τζέρι Γκαρσία σε ένα κατάστημα που πουλούσε μουσικά όργανα, στο Πάλο Αλτο. Στο πρόσωπό του είδε τον αδελφό που δεν είχε ποτέ και για τα επόμενα 30 χρόνια έγιναν αχώριστοι. Μαζί κατάφεραν να κάνουν τους Grateful Dead όχι απλώς ένα διαχρονικό συγκρότημα, αλλά ένα θεσμό-σημείο αναφοράς στην αμερικανική κουλτούρα. Τον Αύγουστο του 2025, λίγο αφότου έμαθε ότι έπασχε από καρκίνο, αποφάσισε να αποχαιρετήσει το πιστό κοινό του με τρεις εμφανίσεις στο Golden Gate Park της γενέτειράς του: εκεί, παρέα με 60.000 εκστασιασμένους θαυμαστές, γιόρτασε τα 60 χρόνια δράσης των Grateful Dead. Οταν είχε ανακοινωθεί ο θάνατος του Τζέρι Γκαρσία το 1995, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, είχε τονίσει ότι η Αμερική είχε χάσει ένα τεράστιο ταλέντο, η μουσική του οποίου ενθουσίαζε και τον ίδιο αλλά και την κόρη του. Αντίστοιχα, προχθές το βράδυ, το εμβληματικό Empire State Building στη Νέα Υόρκη φωτίστηκε με τα χαρακτηριστικά ψυχεδελικά χρώματα των Dead.
Ο ίδιος ο Γουίαρ, κιθαρίστας, τραγουδιστής και συνθέτης, είχε υπογραμμίσει ότι κατάλαβε αμέσως τι θα έκανε στη ζωή του: «Το πρώτο βράδυ που γνώρισα τον Τζέρι και παίξαμε μαζί κιθάρα, διασκέδασα τόσο πολύ που ήξερα ότι δεν υπήρχε τίποτε άλλο που να επιθυμώ, εκτός από το να επιστρέφω ξανά και ξανά σε αυτό το συναίσθημα».
