Χορός

Το «Forever Tango» του Λούις Μπράβο είναι το μακροβιότερο σόου αργεντίνικου χορού.

Η οπερέτα -αλλά και η μουσική κωμωδία (ή τραγωδία) όπως εξελίχθηκε το είδος- είναι από τα πιο δύσκολα έργα που σκάρωσε η δημιουργική φαντασία των μουσικών.

«Η Λίμνη των Κύκνων είναι το ιδανικό έργο για να εκφραστώ. Ο έρωτας σε αυτό το μπαλέτο ενσαρκώνεται με τέτοια αγνότητα, που μοιάζει μη πραγματικός. Τόσο εξωπραγματικός, που ένα κορίτσι μεταμορφώνεται σε κύκνο, δεν είναι υπέροχο;

Δεν ήταν μόνο εξαιρετικό. Ηταν πρωτότυπο, δυνατό και εντυπωσιακά παρουσιασμένο: αυτό το δίπτυχο με γενικό τίτλο «Icones», δύο έργα του 80χρονου Πίτερ Μάξουελ Ντέιβις που άνετα περιέλαβε στις σπάνιες ενότητες Μουσικού Θεάτρου το Μέγαρο Μουσικής.

Αντέχεται ένα θέαμα – Ταξίδι (;) μία Αιωνιότητα; Οχι. Ούτε καν αν διαρκεί μόνο 75΄! Ενα ταξίδι χωρίς τον παραμικρό ειρμό, χωρίς εξελικτική πορεία, χωρίς θέμα, χωρίς σενάριο;

Οταν ξεπεράσεις το γεγονός -που οφείλεται στην άγνοια- του πώς μπορεί η πλατινέ Μαρινέλλα να προσωποποιήσει την κατάμαυρη Βέμπο, περνάς θαύμα σε αυτήν την παράσταση με τον παραπλανητικό τίτλο «Η Μαρινέλλα συναντά την Βέμπο».

Το βράδυ της Κυριακής (23/2) με την παράσταση όλων των ομάδων των μαθητών που συμμετείχαν ολοκληρώθηκε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα σύγχρονου χορού για έφηβους «Dancing to Connect» που διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.

Τελικά αυτοκτονεί η Ζιζέλ στο τέλος της α΄ πράξης με το σπαθί του Αλμπρεχτ; Ή πεθαίνει, τρελή, από την ευαίσθητη καρδιά της; Η πρωτότυπη παρισινή έκδοση (1841) τη θέλει να αυτοκτονεί.

Εφτασε επιτέλους το Βασιλικό Μπαλέτο της Αγγλίας – Covent Garden και στην Αθήνα, αφού για καιρό περιφερόταν στην υπόλοιπη επικράτεια.

Ο Βέρντι δεν έγραψε, βέβαια, μπαλέτα. Οπως συνέθεσαν o Ντελίμπ, ο Τσαϊκόφσκι, ο Γκλαζούνοφ ή ο Μίνκους τον 19ο αιώνα.

Ο Τρωικός Πόλεμος ζωντανεύει στη σκηνή του «Παλλάς». «Η επιθυμία μας είναι η παράσταση να λειτουργήσει συμπληρωματικά για τον μύθο του Τρωικού Πολέμου και, γιατί όχι, να οδηγήσει τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με το κείμενο της Ιλιάδας» λέει η σκηνοθέτις Σοφία Σπυράτου.