Κινηματογράφος

Τ​​ι κάνεις με έναν ογδοντάχρονο πατέρα, μισοπαραλοϊσμένο, που νομίζει ότι έχει κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια στο λαχείο και φεύγει από το σπίτι του για να πάει με τα πόδια σε μακρινή πόλη, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, να εισπράξει το ποσό; Τον μαζεύεις μια, τον μαζεύεις δυο από τους δρόμους, και μετά;

Ο κύκλος των blockbuster άνοιξε θεαματικά πριν από το Πάσχα με την ιστορία του Νώε στην ομώνυμη ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι. Σκοτεινό, δυστοπικό έργο, ειδικά στο δεύτερο μέρος του που είναι και πιο ενδιαφέρον: Ενας φονταμενταλιστής Νώε – τιμωρός αφουγκράζεται, ή έτσι νομίζει, τον λόγο ενός Θεού που δεν συγχωρεί για κανένα λόγο.

Ο φακός της Αλ. Ανθονυ αφηγείται την επι­στροφή ενός παιδιού στην Ελλάδα και ταυτόχρονα καταγράφει τη μετάβαση της χώρας.

Η ιδέα γύρω από την οποία πλέκεται η ιστορία στο «Ζήτω η ελευθερία!» θυμίζει το προπέρσινο «Εχουμε Πάπα!» του Νάνι Μορέτι.

Δώδεκα υποψηφιότητες συγκεντρώνει η «Μικρά Αγγλία» του Παντελή Βούλγαρη.

Ο Τζος Μπρόλιν παίζει εδώ τον Τζο Ντούσετ, έναν αλκοολικό διαφημιστή και αμελή πατέρα, ο οποίος μένει αιχμαλωτισμένος σ’ ένα μικρό μυστηριώδες δωμάτιο για 20 χρόνια χωρίς προφανή λόγο.

Οι -συχνά αδιανόητες σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα- πρακτικές των λογοκριτών του κινηματογράφου στα χρόνια της δικτατορίας και η συνύπαρξη των Ρομά με την τοπική κοινωνία του Μεσολογγίου σε ένα ιστορικό αλλά καθ’ όλα ζωντανό πανηγύρι: σε δύο διαφορετικές αλλά εξίσου ενδιαφέρουσες πτυχές της ελληνικής κοινωνίας του χθες και του σήμερα εστιάζουν τα δύο τελευταία ντοκιμαντέρ που θα προβληθούν στο πλαίσιο του φετινού κύκλου CineDoc.

Δεκαέξι χρόνια πορείας από την ίδρυση του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στη Θεσσαλονίκη.

Ηταν επτά ημέρες με πολύ σινεμά αυτές που πέρασαν, κατ’ ευθείαν από την πατρίδα της Εβδομης Τέχνης και όχι μόνο.

Το ελληνικό ντοκιμαντέρ «Κισμέτ» ξεκίνησε το βράδυ της 25ης Μαρτίου στον «Δαναό» το ταξίδι του στις αίθουσες, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.

Το «Μικρό ψάρι» του Γιάννη Οικονομίδη είναι ένα νεονουάρ για έναν ψυχρό δολοφόνο, τον Στράτο, που έχει ξοδέψει τη μισή του ζωή στη φυλακή για ένα έγκλημα πάθους και τώρα εκτελεί συμβόλαια θανάτου για να ξεπληρώσει ένα χρέος του.