Το μεγαλείο ★★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 131΄
Σκηνοθεσία: Πάολο Σορεντίνο
Ερμηνείες: Τόνι Σερβίλο, Ανα Φερζέτι
Ο σπουδαιότερος σύγχρονος Ιταλός κινηματογραφιστής Πάολο Σορεντίνο επιστρέφει με ένα κομψό, πολυεπίπεδο φιλμ, το οποίο διαθέτει και έναν απίθανο πρωταγωνιστή. Ο Τόνι Σερβίλο, μόνιμος συνοδοιπόρος του Σορεντίνο, υποδύεται εδώ τον Μαριάνο ντε Σάντις, (επινοημένο) πρόεδρο της Ιταλίας, ο οποίος βρίσκεται στις τελευταίες ημέρες της θητείας του. Πρώην ανώτατος δικαστικός και σεβαστός από τους πάντες, ο Ντε Σάντις θα κληθεί να αποφασίσει για τρία τελευταία ζητήματα: την υπογραφή ενός νομοσχεδίου για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας και δύο αιτήματα απονομής χάρης για εγκλήματα που τελέστηκαν υπό ιδιαίτερες συνθήκες. Ταυτόχρονα, αισθάνεται την πίεση της κόρης του, επίσης νομικού, αλλά και μια ακατανίκητη νοσταλγία για τη λατρεμένη σύζυγό του, που έχει χάσει.
Ο Σορεντίνο δημιουργεί την ψευδο-βιογραφία ενός ανθρώπου που θέλει να γνωρίζει και να ελέγχει τα πάντα γύρω του: κάθε λεπτομέρεια ενός καινούργιου νόμου, κάθε πτυχή μιας υπόθεσης που θα κρίνει ή ακόμη και αν η νεκρή αγαπημένη του είχε εραστή πριν από κάμποσες δεκαετίες. Αυτό το τελευταίο θα του γίνει εμμονή, καθρεφτίζοντας τη γενικότερη προσήλωσή του στην αλήθεια, ώσπου θα καταλάβει ότι αυτή δεν είναι το μόνο σημαντικό πράγμα στη ζωή. Γενικώς εδώ η προσωπική ιστορία συμπλέκεται με τα ηθικά διλήμματα και η πολιτική τρυπώνει στις ανθρώπινες σχέσεις με τρόπο τρομερά γοητευτικό. Το ίδιο μπορεί, φυσικά, να πει κανείς και για την ερμηνεία του Τόνι Σερβίλο, ο οποίος απέσπασε και το σχετικό βραβείο στο Φεστιβάλ Βενετίας, φτάνοντας στο αποκορύφωμα τη μειλίχια περσόνα που υιοθετεί συνήθως στις ταινίες του Σορεντίνο. Ο τελευταίος αντιπαραθέτει σε αυτόν τον (φαινομενικά) άτεγκτο ήρωα μερικές καθαρά ποιητικές εικόνες, καθώς και αγνό σουρεαλισμό, όταν τοποθετεί απέναντί του έναν Πάπα με… ράστα.
Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 113΄
Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος
Ερμηνείες: Μορτ Κλωναράκη, Βαγγέλης Μουρίκης
Στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Γιώργος Γεωργόπουλος («Tungsten») μεγαλώνει τη δεξαμενή του κοινού στο οποίο απευθύνεται με μια καλοφτιαγμένη ιστορία ενηλικίωσης. Η έφηβη Δάφνη φτάνει από το ακριτικό νησί της στην Αθήνα προκειμένου να κυνηγήσει το όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων στο τζούντο, στο πλευρό του δασκάλου της, Γιούρι (Βαγγέλης Μουρίκης). Ο τελευταίος επιστρέφει στον χώρο έπειτα από μυστηριώδη απουσία ετών, ωστόσο το παρελθόν τον ακολουθεί. Ο Γεωργόπουλος ακολουθεί την επιτυχημένη αμερικανική συνταγή των αθλητικών ταινιών («Ρόκι», «Καράτε κιντ» κ.ο.κ.), την οποία όμως προσαρμόζει στα ελληνικά δεδομένα και ταυτόχρονα εμπλουτίζει με σύγχρονα στοιχεία. Το δίπολο σεξουαλική παρενόχληση – κουλτούρα της ακύρωσης, που απασχόλησε έντονα (και) την εγχώρια αθλητική σκηνή, βρίσκεται εδώ στο επίκεντρο, με τον σκηνοθέτη-σεναριογράφο να κάνει μάλιστα ό,τι μπορεί προκειμένου να αποφύγει τον αχρείαστο διδακτισμό. Προφανώς δεν λειτουργούν όλα στην εντέλεια, ούτε και θα βρει κάποιος τα πιο βαθυστόχαστα μηνύματα, ωστόσο η «Πάττυ» κερδίζει τις εντυπώσεις με τη φρεσκάδα της, τις άρτια χορογραφημένες αθλητικές σεκάνς και τις καλές –αν και αντίρροπες– ερμηνείες των πρωταγωνιστών της.
Παίζει ακόμα; ★★½
ΚΟΜΕΝΤΙ (2025), 121΄
Σκηνοθεσία: Μπράντλεϊ Κούπερ
Ερμηνείες: Λόρα Ντερν, Γουίλ Αρνέτ
Το νέο φιλμ του Μπράντλεϊ Κούπερ αφηγείται την ιστορία ενός γάμου που διαλύεται. Οι μεσήλικοι Αλεξ (Γουίλ Αρνέτ) και Τες (Λόρα Ντερν), γονείς δύο ανήλικων παιδιών, αποφασίζουν να πάρουν διαζύγιο. Ταυτόχρονα αυτός δοκιμάζει την τύχη του ως αυτοσχεδιαστικού κωμικού στις μικρές σκηνές της Νέας Υόρκης, ενώ εκείνη κάνει μια νέα αρχή ως προπονήτρια βόλεϊ.
Ο Κούπερ δημιουργεί ένα σπιρτόζικο σενάριο γύρω από το θέμα του χωρισμού, αλλά και των καταπιεσμένων επιθυμιών, που συχνά οδηγούν τους ανθρώπους στη δυστυχία και στη ρήξη μεταξύ τους. Η αεικίνητη κάμερά του φαίνεται αρχικά ταιριαστή με τα τεκταινόμενα, όμως από ένα σημείο κι έπειτα τα διαρκή κοντινά και το «ταρακούνημα» μοιάζουν σχεδόν τόσο επιτηδευμένα όσο και κάποιες από τις ατάκες των πρωταγωνιστών.
Ολες οι Κυριακές ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 117΄
Σκηνοθεσία: Αλάουντα Ρουίθ ντε Αθούα
Ερμηνείες: Πατρίσια Λόπες Αρναΐθ, Μπλάνκα Σορόα
Από τη Χώρα των Βάσκων μας έρχεται άλλο ένα δράμα ενηλικίωσης, με θρησκευτικές, αυτή τη φορά, προεκτάσεις. Η 17χρονη Αϊνάρα πρέπει κανονικά να επιλέξει πανεπιστήμιο για τη συνέχεια των σπουδών της, ενώ ταυτόχρονα γνωρίζει τον έρωτα. Από την άλλη νιώθει μέσα της μια νέα ακαταμάχητη επιθυμία, αυτή της ψυχή τε και σώματι αφοσίωσης στον Θεό με τον εγκλεισμό σε… μοναστήρι.
Το ισπανικό φιλμ σκιαγραφεί έξυπνα μια οικογενειακή κρίση που προκύπτει μέσα από μια ασυνήθιστη απόφαση. Οι προεκτάσεις τις είναι, βέβαια, πολύπλευρες (κοινωνικές, ηθικές, ψυχολογικές, παιδαγωγικές) και γενικώς εξερευνώνται ικανοποιητικά, ενώ την παράσταση, στον ρόλο της ανήσυχης θείας, κλέβει η Πατρίσια Λόπες Αρναΐθ, την οποία είχαμε θαυμάσει και στο «20.000 είδη μελισσών».
Epic: Ο Ελβις Πρίσλεϊ σε μια μοναδική συναυλία ★★★
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2025), 90΄
Σκηνοθεσία: Μπαζ Λούρμαν
Εμφανίζεται ο Ελβις Πρίσλεϊ
Επειτα από τη μυθοπλαστική βιογραφία του «βασιλιά» Ελβις, ο Μπαζ Λούρμαν χρησιμοποιεί προηγουμένως ακυκλοφόρητο υλικό για τη δημιουργία ενός καλοστημένου ντοκιμαντέρ. Το τελευταίο εστιάζεται σε μια σειρά εμφανίσεων του Ελβις Πρίσλεϊ στο Λας Βέγκας, μοντάροντας ταυτόχρονα και σκηνές από ολόκληρη την πορεία του, τόσο πάνω στο μουσικό πάλκο όσο και στη μεγάλη οθόνη.
