Εξι «Ανεμοδαρμένα Υψη», έξι αποχρώσεις του πάθους

Εξι «Ανεμοδαρμένα Υψη», έξι αποχρώσεις του πάθους

Από βλέμματα όλο νόημα σε κοσμικά σαλόνια, μέχρι τοξικά και αυτοκαταστροφικά πάθη και ταξικές συγκρούσεις. Οι έξι πιο εμβληματικές μεταφορές του έργου της Εμιλι Μπροντέ κρύβουν διαφορετικές αναγνώσεις πάνω στο πρωτογενές υλικό

2' 13" χρόνος ανάγνωσης

179 χρόνια μετά τη δημοσίευση του βιβλίου της Εμιλι Μπροντέ, τα «Ανεμοδαρμένα Υψη», με αφορμή την πρόσφατη αμφιλεγόμενη κινηματογραφική διασκευή της Εμεραλντ Φένελ, βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο. Η καταραμένη, άγρια και αντιφατική ιστορία αγάπης και πάθους της Κάθριν Ερνσο και του Χίθκλιφ, άλλωστε, είναι διαχρονική.

Διαχρονική είναι και η τάση της κινηματογραφικής βιομηχανίας να ανατρέχει στο βιβλίο της Μπροντέ. Οι απόπειρες κινηματογραφικών μεταφορών πολλές, αλλά εξι ξεχωρίζουν. 

1939, Λόρενς Ολίβιε και Μερλ Ομπερον: Βλέμματα σε κοσμικά σαλόνια

Πρώιμη και κομψή κινηματογραφική εκδοχή, επιμελώς στιλιζαρισμένη, χωρίς να αγγίζει τις πιο διαστροφικές πτυχές των ηρώων. Στις κοσμικές αίθουσες χορών όπου διαδραματίζεται μέρος της δράσης, ο Χίθκλιφ του Ολίβιε και η Κάθι της Ομπερον στέκονται σε αντίθετες άκρες, παγιδευμένοι ο ένας στο βλέμμα του άλλου. Η ένταση που αιωρείται μεταξύ τους δεν είναι τόσο ερωτική όσο βαθιά ανατριχιαστική, αναφέρει ανάλυση των New York Times. 

1958, Ρίτσαρντ Μπάρτον και Ρόζμαρι Χάρις: Στα άκρα

Σε αυτή την τηλεοπτική μεταφορά η κοσμιότητα παραμερίζεται. Ο Χίθκλιφ του Ρίτσαρντ Μπάρτον –θορυβώδης και οξύθυμος– ξεχειλίζει από κυνισμό, πάθος και αισθησιασμό, ενώ η Κάθι της Ρόζμαρι Χάρις εμφανίζεται πιο απόμακρη. Το αποτέλεσμα έντονο και μελοδραματικό, σαν σαπουνόπερα. 

1967, Ιαν ΜακΣέιν και Αντζελα Σκούλαρ: Για λόγους ταξικούς

Οι ταξικές σχέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο τούτης εδώ της μεταφοράς. Η Κάθι της Σκούλαρ παρουσιάζεται ως ένα κακομαθημένο, αλλοπρόσαλλο, ενίοτε κακόβουλο πλουσιόπαιδο. Σκοτεινός μα περήφανος ο Χίθκλιφ του ΜακΣέιν, σε ένα φιλμ σκληρό που εστιάζεται στην κοινωνική σύγκρουση που πηγάζει από τη σύνδεση των δύο αυτών ανθρώπων. 

1992, Ραλφ Φάινς και Ζιλιέτ Μπινός: Η ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη

Η κινηματογράφηση στην ταινία του 1992 δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ατμόσφαιρα και την αναπαράσταση της εποχής. Η Κάθι της Μπινός είναι πλέον πιο αυθόρμητη, αγριωπή και ειλικρινής. Μέχρι το ειδύλλιο να διακοπεί και οι αθώοι εραστές να έρθουν αντιμέτωποι με την καταδικασμένη ιστορία τους. Η Κάθι παύει πια να είναι κορίτσι και ο Χίθκλιφ επιστρέφει ως φιγούρα εκδίκησης από το παρελθόν.

2019, Τομ Χάρντι και Σαρλότ Ράιλι: Για λόγους… τοξικούς

«Μερικές φορές νομίζω ότι το πάθος σου είναι το μίσος και όχι η αγάπη», λέει η Κάθι στον Χίθκλιφ, συνοψίζοντας μάλλον το πνεύμα της ταινίας. Η έλξη της Κάθι για τον Χίθκλιφ παίρνει εδώ χαρακτήρα παθιασμένης εμμονής και όχι βαθιάς στοργής. Κι εκείνος, παραδομένος στα πάθη του και αυτοκαταστροφικός, θα λυγίσει όταν βρεθεί στη θέση να σκάβει τον τάφο της αγαπημένης του. 

2026, Τζέικομπ Ελόρντι και Μαργκότ Ρόμπι: Αναστεναγμοί

Οι απόψεις διίστανται. Το φιλμ της Φένελ φλερτάρει με την κιτς επιτήδευση, αλλά επιφυλάσσει μια σοβαροφανή και μελό κατακλείδα. Οσο δε για τη χημεία των δύο πρωταγωνιστών, είτε στο πρώτο μέρος της αμηχανίας και του ανεκπλήρωτου, είτε στις ερεθιστικές κλιμακώσεις, αναμφίβολα θα μείνουν αξέχαστοι οι… αναστεναγμοί τους.


Με πληροφορίες από New York Times

comment-below Λάβετε μέρος στη συζήτηση 0 Εγγραφείτε για να διαβάσετε τα σχόλια ή
βρείτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει για να σχολιάσετε.
Για να σχολιάσετε, επιλέξτε τη συνδρομή που σας ταιριάζει. Παρακαλούμε σχολιάστε με σεβασμό προς την δημοσιογραφική ομάδα και την κοινότητα της «Κ».
Σχολιάζοντας συμφωνείτε με τους όρους χρήσης.
Εγγραφή Συνδρομή

Editor’s Pick

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ

MHT