Sirat ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 115΄
Σκηνοθεσία: Ολιβερ Λας
Ερμηνείες: Σέρχι Λόπεζ, Στεφανία Γκάντα
Μία από τις κινηματογραφικές εκπλήξεις της χρονιάς και πλέον υποψήφια για δύο Οσκαρ έρχεται αυτή την εβδομάδα και στις ελληνικές αίθουσες. Ενας πατέρας, μαζί με τον δεκάχρονο γιο του, αναζητεί την εξαφανισμένη κόρη του στα ρέιβ πάρτι που λαμβάνουν χώρα στις ερημιές του Μαρόκου. Αφού οι πρώτες έρευνες αποβαίνουν άκαρπες, οι δυο τους θα ακολουθήσουν μια ομάδα βετεράνων ρέιβερ βαθιά μέσα στην αφρικανική έρημο, καθώς εκείνοι ξεκινούν για ένα τελευταίο πάρτι. Οι δύσκολες συνθήκες, ωστόσο, θα δοκιμάσουν τους πάντες, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά.
Ο ιδιοσυγκρασιακός κινηματογραφιστής Ολιβερ Λας («Η φωτιά θα έρθει») παραδίδει εδώ την πιο τολμηρή και σίγουρα ενδιαφέρουσα ταινία του, η οποία εκτυλίσσεται σε δύο παράλληλα επίπεδα. Από τη μία έχουμε το επικό ταξίδι των ηρώων μέσα στο (άρτια κινηματογραφημένο) ερημικό τοπίο, το οποίο ιδίως από ένα σημείο κι έπειτα θα πάρει εντελώς απροσδόκητη τροπή. Από την άλλη υπάρχει αυτή η καταβύθιση στο ανθρώπινο συνειδητό-ασυνείδητο, ενισχυμένη από τα ηλεκτρονικά «πριόνια» του σάουντρακ, η οποία μας ταξιδεύει πνευματικά –αλλά όχι απαραιτήτως συναισθηματικά– σε διαφορετική διάσταση. Γενικώς το φιλμ του Λας είναι από αυτά που περισσότερο τα «ζεις» και λιγότερο τα «παρακολουθείς»· οι κινηματογραφικές αξίες του, όπως π.χ. η στιβαρή ερμηνεία του Σέρχι Λόπεζ, είναι επίσης αρκετές, όμως αν μπεις στον κόσμο του, μπορεί να φύγεις από τη σκοτεινή αίθουσα πραγματικά συγκλονισμένος.
Yunan ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 124΄
Σκηνοθεσία: Αμίρ Φακίρ Ελντίν
Ερμηνείες: Ζορζ Χαμπάζ, Χάνα Σιγκούλα
Ενα ποιητικής υφής υπαρξιακό δράμα έρχεται από τον νεαρό Συρο-Παλαιστίνιο δημιουργό Αμίρ Φακίρ Ελντίν. Ο Μουνίρ, ένας Σύρος συγγραφέας, ο οποίος ζει στο Αμβούργο, έχει περιπέσει σε βαθιά κατάθλιψη. Κάνοντας μαύρες σκέψεις, καταφεύγει σε ένα απομακρυσμένο νησάκι της Βόρειας Θάλασσας με σκοπό να αυτοκτονήσει. Εκεί όμως θα συναντήσει την αινιγματική Βαλέσκα (Χάνα Σιγκούλα) και τον αρχικά εχθρικό απέναντί του γιο της, με τους τρεις τους να έρχονται σταδιακά όλο και πιο κοντά, καθώς μια τρομερή καταιγίδα απειλεί να αλλάξει το τοπίο γύρω τους.
Αυτό το τελευταίο, το φυσικό τοπίο δηλαδή, αποτελεί εδώ τον καθρέφτη πάνω στον οποίο αντανακλώνται ποιητικά όσα συμβαίνουν στις καρδιές των ανθρώπων. Επηρεασμένος φανερά από το σινεμά του Ταρκόφσκι και του Μπέλα Ταρ, ο Ελντίν προτιμά τις ουσιώδεις σιωπές από τον φλύαρο διάλογο, αφήνοντας την (συχνά μεγαλειώδη) εικόνα να γίνει μοναδικός αφηγητής της ιστορίας. Καθώς τα νερά έρχονται για να σαρώσουν τα πάντα, η αίσθηση της ανθρώπινης αδυναμίας απέναντι στη φύση θα λειτουργήσει λυτρωτικά για τον πρωταγωνιστή, μετασχηματίζοντας ακόμη και τον παιδικό εφιάλτη με τα λόγια της μητέρας του, που τον κατατρέχει.
Σας πιστεύουμε ★★½
ΔΡΑΜΑ (2025), 78΄
Σκηνοθεσία: Σαρλότ Ντεβιλέρ, Αρνό Ντιφεΐς
Ερμηνείες: Μιριέμ Ακεντιού, Λοράν Καπελουτό
Το επίκαιρο θέμα της συνεπιμέλειας και τις προεκτάσεις του πραγματεύεται το λιτό δράμα δωματίου των πρωτοεμφανιζόμενων Σαρλότ Ντεβιλέρ και Αρνό Ντιφεΐς. Η Αλίς προσέρχεται σε ένα δικαστήριο προκειμένου να προστατεύσει τα δύο ανήλικα παιδιά της από τον κακοποιητικό πατέρα τους, ο οποίος διεκδικεί την κηδεμονία. Καθώς η νομική διαδικασία προχωράει, οι εντάσεις ανεβαίνουν. Το δίδυμο των Γάλλων κινηματογραφιστών επιλέγει έξυπνα το τετράγωνο, κλειστό κάδρο, το οποίο αισθητοποιεί αποτελεσματικά την ασφυκτική πίεση στην οποία περιέρχονται οι πρωταγωνιστές και ειδικά η μητέρα, που μάχεται για να υπερασπιστεί τα παιδιά της. Ουσιαστικά το φιλμ αποτελείται από διαδοχικούς μονολόγους, με αποκορύφωμα φυσικά εκείνον της Αλίς, οι οποίοι αναδεικνύουν μεν αποτελεσματικά το θέμα, ωστόσο δεν έχουν να προσφέρουν περαιτέρω κινηματογραφικές συγκινήσεις.
Το καταφύγιο ★★½
ΔΡΑΣΗΣ (2026), 107΄
Σκηνοθεσία: Ρικ Ρόμαν Βο
Ερμηνείες: Τζέισον Στέιθαμ, Χάριετ Γουόλτερ
Ο Τζέισον Στέιθαμ επιστρέφει για μία ακόμη περιπέτεια, όπου γίνεται υπερασπιστής των αδυνάμων. Τον ρόλο αυτό έχει εδώ η Τζέσι, μια νεαρή κοπέλα, η οποία ναυαγεί στο απομονωμένο νησί της Σκωτίας όπου ο Μέισον (Στέιθαμ) έχει αποσυρθεί για μια ζωή μακριά από όλους και όλα. Η πράξη του να τη σώσει, ωστόσο, πυροδοτεί μια αλυσίδα γεγονότων, που βρίσκει τους δυο τους κυνηγημένους από θανάσιμους εχθρούς. Στην πιο εσωτερική(!) ίσως ερμηνεία της καριέρας του, ο Στέιθαμ υποδύεται έναν σιωπηλό άνδρα με μυστηριώδες παρελθόν, που αναμετράται και με τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτά κυρίως στο πρώτο κομμάτι, αφού στο δεύτερο στο προσκήνιο βγαίνει περισσότερο ο γνωστός ήρωας δράσης, που πυροβολεί, δέρνει και… βρίζει με ακρίβεια μηχανής.
Η καρδιά του ταύρου ★★★
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2024), 78΄
Σκηνοθεσία: Εύα Στεφανή
Εμφανίζεται ο Δημήτρης Παπαϊωάννου
Ενόψει και των εν Ελλάδι παραστάσεων του «Εγκάρσιου προσανατολισμού» του Δημήτρη Παπαϊωάννου, κυκλοφορεί (από 31/1 στον Δαναό) το ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή, το οποίο ακολουθεί τη διαδικασία της δημιουργίας του έργου, που έχει ήδη σημειώσει μεγάλη επιτυχία στη διεθνή σκηνή. Βρισκόμαστε στο 2021, εν μέσω πανδημίας, με τον Παπαϊωάννου και τους συνεργάτες του να δουλεύουν εντατικά για μια παράσταση η οποία δεν ξέρουν αν και πότε θα παιχθεί. Η κάμερα της Στεφανή παρακολουθεί από απόσταση αναπνοής τις πρόβες, τα αδιέξοδα, αλλά και τις θαυμαστές ιδέες που γεννιούνται, καθώς ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες του καιρού μας δημιουργεί ένα από τα πιο προσωπικά του έργα.
