Οταν πριν από αρκετούς (πια) μήνες οι «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ κυκλοφόρησαν στις αίθουσες, λίγοι υποψιάζονταν αυτό που συνέβη χθες το μεσημέρι, οπότε ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για την 98η τελετή απονομής των Οσκαρ. Κανονικά, ταινίες που βγαίνουν στο μέσον της άνοιξης σπάνια καταφέρνουν να χτίσουν ή να διατηρήσουν οσκαρική δυναμική επί σχεδόν ένα χρόνο. Και όμως, το θρίλερ φαντασίας του Αφροαμερικανού κινηματογραφιστή έφτασε να συγκεντρώσει 16 υποψηφιότητες, περισσότερες από κάθε άλλο φιλμ στην ιστορία του σινεμά, σπάζοντας το ρεκόρ (14) που κατείχαν από κοινού τα «Ολα για την Εύα», «Τιτανικός» και «La La Land». Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι η ευφάνταστη αναμέτρηση «μπλουζίστες εναντίον βαμπίρ» στον αμερικανικό Νότο της δεκαετίας του 1930 αποδείχθηκε ακαταμάχητη τόσο για το κοινό όσο και για την κριτική, κερδίζοντας σταδιακά έδαφος μέσα στη σεζόν, σε βαθμό που το πλήθος των υποψηφιοτήτων του να μην αποτελεί ακριβώς έκπληξη.
Παρ’ όλα αυτά, η ταινία του Κούγκλερ δεν θεωρείται καν μεγάλο οσκαρικό φαβορί, αφού τον τίτλο αυτό κατέχει αναμφισβήτητα το «Μια μάχη μετά την άλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον, το οποίο συγκέντρωσε 14 υποψηφιότητες, ενώ θυμίζουμε ότι πρόσφατα βραβεύτηκε με τέσσερις Χρυσές Σφαίρες. Δίπλα στα δύο παραπάνω φιλμ, τον τίτλο της καλύτερης ταινίας της χρονιάς διεκδικούν άλλες οκτώ: η απολαυστική «F1» του Τζόζεφ Κοσίνσκι· ο εκθαμβωτικός οπτικά «Φράνκενσταϊν» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, ο οποίος έφτασε τις εννέα υποψηφιότητες· ίδιος αριθμός για το «Marty Supreme» του Τζος Σάφντι, αλλά και για τη «Συναισθηματική αξία» του Γιοακίμ Τρίερ, από τις σπάνιες φορές που ένα ευρωπαϊκό φιλμ συγκεντρώνει τόσο πολλές υποψηφιότητες· το υπέροχο «Αμνετ» της Κλόι Ζάο· το βραβευμένο στις Κάννες «The Secret Agent» του Βραζιλιάνου Κλέμπερ Μεντόζα Φίλιο· το ατμοσφαιρικό «Train Dreams» του Netflix· και φυσικά η «Βουγονία» του Γιώργου Λάνθιμου, με τέσσερις υποψηφιότητες, ανάμεσα στις οποίες και αυτή της Εμα Στόουν.
Δίπλα της, στην κατηγορία του πρώτου γυναικείου ρόλου, βασικό φαβορί (δικαίως) θεωρείται η Τζέσι Μπάκλεϊ του «Αμνετ», όμως κανείς δεν μπορεί να ξεγράψει και τη Ρόουζ Μπερν του «Αν είχα πόδια θα σε κλωτσούσα» – και οι δύο κέρδισαν τη Χρυσή Σφαίρα. Στους άνδρες τα πράγματα είναι μάλλον πιο ξεκάθαρα, με τον Τιμοτέ Σαλαμέ («Marty Supreme») να θεωρείται σχεδόν βέβαιος νικητής, δίπλα πάντως σε εξαιρετικούς συνυποψηφίους, όπως ο Λεονάρντο ντι Κάπριο («Μια μάχη μετά την άλλη»), ο Ιθαν Χοκ («Blue Moon») και ο Βάγκνερ Μόουρα («The Secret Agent»). Οσο για τη σκηνοθεσία, εκεί θα κονταροχτυπηθούν πάνω-κάτω αυτοί που περιμέναμε: ο Πολ Τόμας Αντερσον («Μια μάχη μετά την άλλη»), ο Ράιαν Κούγκλερ («Sinners»), ο Τζος Σάφντι («Marty Supreme»), η Κλόι Ζάο («Αμνετ») και ο Γιοακίμ Τρίερ («Συναισθηματική αξία»). Η προϊστορία υποδεικνύει ότι ο νικητής της συγκεκριμένης κατηγορίας σε μεγάλο βαθμό «δείχνει» προς τα πού θα πάει και το Οσκαρ καλύτερης ταινίας.
Στη φετινή τελετή απονομής, πάντως, που θα παρουσιάσει για δεύτερη φορά ο Κόναν Ο’ Μπράιαν, δύσκολα θα δούμε μια ταινία να σαρώνει, παρά τον μεγάλο αριθμό υποψηφιοτήτων που συγκέντρωσαν τα φαβορί. Πόσο μάλλον όταν πολλές από αυτές είναι στις λεγόμενες «τεχνικές κατηγορίες» (π.χ. ειδικά εφέ), για τις οποίες υπάρχουν και άλλοι δυνατοί μνηστήρες. Ενδιαφέρον θα έχει επίσης να δούμε ποιος θα επικρατήσει και στη νεοπαγή κατηγορία του κορυφαίου κάστινγκ, η οποία εντάσσεται από φέτος στα Οσκαρ.
Απουσίες
Οσο για τις ηχηρές απουσίες των υποψηφιοτήτων, ξεχωρίζουμε σίγουρα εκείνη του «Καμία άλλη επιλογή» του Παρκ Τσαν-γουκ. Αν και για πολλούς από τα κορυφαία της χρονιάς, το φιλμ του Κορεάτη δεξιοτέχνη δεν κρίθηκε άξιο ούτε καν για την κατηγορία της διεθνούς ταινίας, όπου τη θέση του πήρε το πολύ πιο συμβατικό «Sirat» του Ολιβιέ Λαξ – αντιθέτως, μάλλον ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η συμπερίληψη εκεί του συγκλονιστικού «Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ» της Κάουθερ Μπεν Χανία, το οποίο κέρδισε τον Αργυρό Λέοντα στο περασμένο Φεστιβάλ Βενετίας.
Από την άλλη, πουθενά στα Οσκαρ δεν βρίσκεται ο φετινός Χρυσός Λέων, δηλαδή το «Father Mother Sister Brother» του Τζιμ Τζάρμους. Αρκετή εντύπωση έκανε, τέλος, και η πλήρης αγνόηση του δεύτερου μέρους του πανάκριβου –και εμπορικά επιτυχημένου– δεύτερου μέρους του μιούζικαλ «Wicked», τη στιγμή μάλιστα που το πρώτο είχε αποσπάσει συνολικά δέκα υποψηφιότητες και δύο χρυσά αγαλματίδια.
