Αμνετ ★★★★
∆ΡΑΜΑ ΕΠΟΧΗΣ (2025), 125΄
Σκηνοθεσία: Κλόι Ζάο
Ερμηνείες: Τζέσι Μπάκλεϊ, Πολ Μέσκαλ
Η ιστορία δημιουργίας του σαιξπηρικού «Αμλετ», όπως την αφηγείται το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’ Φάρελ, γίνεται αφετηρία για τη δημιουργία ενός από τα κορυφαία φιλμ της χρονιάς. Στην εξοχική Αγγλία του τέλους του 16ου αιώνα, ο νεαρός δάσκαλος λατινικών Ουίλιαμ (Πολ Μέσκαλ) γνωρίζει και ερωτεύεται παράφορα την αινιγματική Αγκνες (Τζέσι Μπάκλεϊ). Η σχέση τους θα καταλήξει σε γάμο και τρία παιδιά, ωστόσο η επιτυχία του Ουίλιαμ στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου θα τον απομακρύνει από την οικογένεια, μέχρι που ένα τραγικό περιστατικό θα θέσει σε αμφισβήτηση τα ίδια τα θεμέλια της σχέσης του με την Αγκνες. Η οσκαρική Κλόι Ζάο («Νomadland») παραδίδει ένα πολυεπίπεδο φιλμ. Η σύνδεση με το έργο του Σαίξπηρ δεν είναι απλώς βιογραφική-αφηγηματική, αλλά έχει οργανικό χαρακτήρα, γίνεται δηλαδή μέσα από τα (πλούσια) συναισθήματα που αυτή γεννάει στον θεατή. Η παρακολούθηση δεν είναι πάντα εύκολη ή «ευχάριστη», όμως καθώς τα κομμάτια της πλοκής μπαίνουν στη θέση τους, είσαι βέβαιος πως άξιζε τον κόπο. Kαθοριστικά σε όλα τα παραπάνω συμβάλλουν οι ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών και ειδικότερα εκείνη της Τζέσι Μπάκλεϊ, η οποία αποδεικνύει ξανά ότι είναι μία από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς της γενιάς της βάζοντας πλώρη για το πρώτο της Οσκαρ.
Επιστροφή στην πατρίδα ★★★½
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2025), 127΄
Σκηνοθεσία: Χρύσα Τζελέπη, Ακης Κερσανίδης
Εμφανίζεται: Τίτους Μίλεχ
Με αφορμή την επικείμενη επέτειο της απελευθέρωσης του Αουσβιτς από τον σοβιετικό στρατό (27/1/1945), έρχονται στις αίθουσες δύο ελληνικά ντοκιμαντέρ με θέμα το Ολοκαύτωμα. Το πρώτο από αυτά ακολουθεί τα βήματα του Τίτους Μίλεχ, ενός Γερμανού ψυχιάτρου, ο οποίος ζει στην Ελλάδα και επί πολλά χρόνια αρνείται την καταγωγή του, λόγω του ναζιστικού παρελθόντος. Εδώ ξεκινά ένα ταξίδι επιστροφής, αποφασίζοντας να αναμετρηθεί με τους τόπους και τις εγκληματικές πράξεις των προγόνων του, και να αναζητήσει την αλήθεια σε βασανιστικά ερωτήματα. Η ταινία της Χρύσας Τζελέπη και του Ακη Κερσανίδη ξεχωρίζει για τον πρωτότυπο τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το θέμα της: η προσωπική ιστορία και οι θανάσιμες τύψεις που νιώθει ο πρωταγωνιστής γίνονται το όχημα ώστε όχι απλώς να θυμηθούμε τη φρικιαστική ιστορία του Ολοκαυτώματος, αλλά να εξερευνήσουμε ψυχαναλυτικά – υπαρξιακά τον σημερινό αντίκτυπό του. Η σισύφεια διαδρομή του ήρωα, ο οποίος επιλέγει να υποφέρει μαζί με τα θύματα, οδηγεί σε μερικές πολύ σκληρές παραδοχές, αλλά και σε γνήσια συγκινητικές στιγμές, όπως αυτή που μοιράζεται με μια Ελληνίδα επιζήσασα.
Οι δικοί μου άνθρωποι ★★★
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2025), 92΄
Σκηνοθεσία: Αννα Ρεζάν
Εμφανίζονται: Αννα Ρεζάν, Παντελής Κοντογιάννης
Το δεύτερο ντοκιμαντέρ της εβδομάδας ανήκει στη νεαρή ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Αννα Ρεζάν, η οποία επικεντρώνεται στην ιστορία των Ελλήνων Εβραίων, οι οποίοι εκτοπίστηκαν και δολοφονήθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Χρησιμοποιώντας ντοκουμέντα της εποχής, αλλά και τη σύγχρονη αφήγηση-ταξίδι στους τόπους του μαρτυρίου, η Ρεζάν προσπαθεί να αναδείξει κυρίως στιγμές θάρρους, ανθρωπιάς και αντοχής μέσα σε ένα εφιαλτικό περιβάλλον. Η ταινία της περιέχει και αρκετές συνεντεύξεις, τόσο με επιζώντες όσο και με απογόνους των θυμάτων, αποκτώντας έτσι ακόμη πιο προσωπικό (και συνταρακτικό) χαρακτήρα, ενώ εντάσσεται και στο γενικότερο ιστορικό πλαίσιο μιλώντας για τις συνθήκες στην Ελλάδα του πολέμου, τα αντιστασιακά κινήματα, τον ρόλο της Εκκλησίας κ.ά.
Κάρλα ★★½
ΔΡΑΜΑ (2025), 105΄
Σκηνοθεσία: Κριστίνα Τουρνατζί
Ερμηνείες: Ελίζε Κριπς, Ράινερ Μποκ
Εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία, το φιλμ της Κριστίνα Τουρνατζί έφυγε με τρία βραβεία από το περασμένο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Βρισκόμαστε στη Γερμανία της δεκαετίας του 1960 και η δωδεκάχρονη Κάρλα το σκάει από το σπίτι της καταγγέλλοντας στις Αρχές τη χρόνια σεξουαλική κακοποίηση από τον ίδιο της τον πατέρα. Την υπόθεση θα αναλάβει ένας ηλικιωμένος δικαστής, ο οποίος θα κληθεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη του τραυματισμένου κοριτσιού. Η Τουρνατζί απογυμνώνει έξυπνα την ταινία της από οποιεσδήποτε «εξωτερικές» παρουσίες, επικεντρώνοντας σχεδόν αποκλειστικά στη σχέση μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών. Αυτή η μινιμαλιστική προσέγγιση βοηθά τη δραματουργία, σε ένα φιλμ που προσεγγίζει το θέμα του με ιδιαίτερη ευαισθησία· από την άλλη, θα θέλαμε το (κάπως δειλό) καθρέφτισμα της ιστορίας πάνω στη γερμανική κοινωνία της εποχής να γίνει με περισσότερη τόλμη, δίνοντας έτσι μια επιπλέον διάσταση σε ένα αξιόλογο πάντως σύνολο, που επωφελείται και από την άρτια ερμηνεία της νεαρής Ελίζε Κριπς.
Η εσχάτη των ποινών ★★
ΘΡΙΛΕΡ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ (2026), 100΄
Σκηνοθεσία: Τιμούρ Μπεκμαμπέτοφ
Ερμηνείες: Κρις Πρατ, Ρεμπέκα Φέργκιουσον
Η άνοδος της τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί πηγή έμπνευσης για ένα ευφάνταστο θρίλερ με αστυνομικά στοιχεία. Στο εγγύς μέλλον, ένας ντετέκτιβ (Κρις Πρατ) βρίσκεται ξαφνικά ενώπιον ενός δικαστηρίου ΑΙ, κατηγορούμενος για τη δολοφονία της συζύγου του και έχοντας στη διάθεσή του μόλις μιάμιση ώρα για να αποδείξει την αθωότητά του. Το αμερικανικό φιλμ χρησιμοποιεί ταχύτατους ρυθμούς και έναν τεχνολογικό ορυμαγδό –από drone μέχρι «έξυπνη» ανάλυση δεδομένων– προκειμένου να μας βάλει στο κλίμα ενός κόσμου που ορίζεται από την τεχνητή νοημοσύνη. Θεματικά έχει κάποιο ενδιαφέρον, ωστόσο η εκτέλεση είναι εντελώς σχηματική με μια τάση μιμητισμού σε ανάλογες παραγωγές του Netflix.
