Marty Supreme ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 150΄
Σκηνοθεσία: Τζος Σάφντι
Ερμηνείες: Τιμοτέ Σαλαμέ, Γκουίνεθ Πάλτροου
Ο Τιμοτέ Σαλαμέ κέρδισε πρόσφατα τη Χρυσή Σφαίρα Α΄ ανδρικού ρόλου στην κατηγορία κωμωδία/μιούζικαλ και βάζει πλώρη για την οσκαρική δόξα, παίζοντας… πινγκ πονγκ. Ο νεαρός Μάρτι φιλοδοξεί να γίνει ο κορυφαίος αθλητής επιτραπέζιας αντισφαίρισης παγκοσμίως, ορμώμενος από τη Νέα Υόρκη των αρχών της δεκαετίας του 1950. Καθώς η υπέρμετρη αυτοπεποίθησή του τον οδηγεί συχνά στην αυτοκαταστροφή και ο κόσμος γύρω του τον περιγελά, ο Μάρτι θα αποδυθεί σε μια φρενήρη κούρσα με αντίπαλο (και) τον χρόνο, προκειμένου να κρατήσει το όνειρό του ζωντανό.
Εμπνεόμενος από μια αληθινή ιστορία, την οποία ωστόσο διασκευάζει ελεύθερα, ο Τζος Σάφντι («Uncut Gems») χρησιμοποιεί ουσιαστικά τον ήρωά του για να σκιαγραφήσει μία από τις πτυχές του αμερικανικού ονείρου. Ξεκινώντας από το μηδέν, ο (λαμπρός) πωλητής παπουτσιών Μάρτι δεν συμβιβάζεται με τίποτα λιγότερο από την κορυφή, όντας πεπεισμένος για το ταλέντο και τις δυνατότητές του.
Δεν είναι απολύτως σαφές κατά πόσον το φιλμ εξυμνεί ή επικρίνει αυτή την εξωφρενική αυθυποβολή, κι εκεί ίσως έγκειται το πιο γοητευτικό του προτέρημα, ισοσκελίζοντας την αχρείαστα μεγάλη διάρκεια.
Κατά τα λοιπά, αυτό που παρακολουθούμε εδώ, ειδικά από ένα σημείο κι έπειτα, είναι η γνωστή, ταχύτατη κινηματογράφηση-αφήγηση του Σάφντι, με τις αστείες και τις δραματικές στιγμές να εναλλάσσονται και τον Τιμοτέ Σαλαμέ να τα δίνει όλα, παραδίδοντας μια αυθεντικά πυρετώδη ερμηνεία.
28 χρόνια μετά: Ο ναός των οστών ★★½
ΘΡΙΛΕΡ (2026), 109΄
Σκηνοθεσία: Νία ντα Κόστα
Ερμηνείες: Ρέιφ Φάινς, Τζακ Ο’ Κόνελ
Το σύγχρονο σίκουελ του θρυλικού ζόμπι franhise ολοκληρώνεται με ένα δεύτερο μέρος στο οποίο δράση αναλαμβάνει (κυρίως) ο Ρέιφ Φάινς. Ο σπουδαίος Βρετανός ηθοποιός υποδύεται εδώ ξανά τον εκκεντρικό δρα Κέλσον, ο οποίος προσπαθεί να βρει θεραπεία απέναντι στον ιό της λύσσας, που κατατρώει την ανθρωπότητα. Καθώς ένα ενδιαφέρον πείραμα ξεκινά, στην επικράτειά του θα φτάσει η συμμορία των παιδιών του Τζίμι Κρίσταλ (Τζακ Ο’ Κόνελ), η οποία μας είχε συστηθεί στο φινάλε του προηγούμενου φιλμ. Πιάνοντας το νήμα της αφήγησης από εκεί, παρακολουθούμε τις δύο παράλληλες ιστορίες μέχρι το σημείο που θα συναντηθούν. Ο Ντάνι Μπόιλ παραδίδει εδώ το σκηνοθετικό τιμόνι στην ανερχόμενη Νία ντα Κόστα («The Marvels»), ενώ στο σενάριο παραμένει ο Αλεξ Γκάρλαντ. Το αποτέλεσμα δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα από το πρώτο μέρος, προσφέροντας άφθονο σπλάτερ και προσομοιάζοντας όλο και περισσότερο σε γνωστές τηλεοπτικές εκδοχές του ζόμπι μύθου. Τρανταχτή εξαίρεση αποτελεί η κορύφωση της ταινίας, με τον Ρέιφ Φάινς να ανακαλεί τον (δικό του) Λόρδο Βόλντεμορτ και το «The Number of the Beast» των Iron Maiden να δίνει τον οργιαστικό ρυθμό.
Kontinental ’25 ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 109΄
Σκηνοθεσία: Ράντου Ζούντε
Ερμηνείες: Εστερ Τόμπα, Αναμαρία Μπιλούσκα
O sui generis Ρουμάνος δημιουργός Ράντου Ζούντε («Μην περιμένετε πολλά από το τέλος του κόσμου») επιστρέφει με ένα υβριδικό φιλμ, το οποίο παντρεύει την κοινωνική παρατήρηση με τα ντοκιμαντερίστικα στοιχεία. Μια δικαστική υπάλληλος προσπαθεί να εκτελέσει με ευσυνειδησία τα καθήκοντά της, μέχρι που ένα τραγικό περιστατικό θα την ταρακουνήσει συθέμελα. Κλονισμένη, περιφέρεται στην πόλη, προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσει τη δουλειά και την ίδια τη ζωή της. Ο Ζούντε γυρίζει μέσα στην κίνηση της πόλης Κλουζ, στους δρόμους, στις πλατείες και στα μαγαζιά, δίνοντας στην ταινία του χαρακτήρα ντοκουμέντου. Παράλληλα, αντιμετωπίζει με τη γνωστή τόλμη του σύγχρονα ζητήματα, όπως η διαπλοκή με τη μαφία, ο εκφασισμός και το διαδικτυακό μπούλινγκ, ενώ δεν διστάζει και να προκαλέσει τα εθνικιστικά ένστικτα, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι «κλέψαμε την Τρανσυλβανία από την Ουγγαρία το 1918».
Τι σου λέει αυτή η φύση ★★★
ΔΡΑΜΑ (2025), 108΄
Σκηνοθεσία: Χονγκ Σανγκ-σου
Ερμηνείες: Χα Σέονγκ-γκουκ, Κβον Χάε-χιο
Από την Κορέα μας έρχεται ένα φιλμ εξαιρετικής απλότητας, το οποίο πάντως επιφυλάσσει μερικές πραγματικά εύστοχες παρατηρήσεις γύρω από τις σχέσεις των ανθρώπων και την υποκρισία των κοινωνικών συμβάσεων. Ενας νεαρός ποιητής συνοδεύει τη φίλη του πίσω στο σπίτι των γονιών της. Εκεί θα συναντήσει τον πατέρα της, ο οποίος θα τον προσκαλέσει να γνωρίσει την οικογένεια και να φάνε όλοι μαζί. Ο νεαρός μεθάει και έρχονται στην επιφάνεια οι ρηξικέλευθες απόψεις του γύρω από τις σχέσεις, την τέχνη και την αξία των υλικών αγαθών. Ο Χονγκ Σανγκ-σου κρατάει την κάμερά του σταθερή, ζουμάροντας μόνο στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών και συστήνοντας έναν παράξενο ήρωα, που μοιάζει να «μη χωράει πουθενά».
Η ύβρις της ανθρωπότητας ★★★
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ (2025), 83΄
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Ο διακεκριμένος ντοκιμαντερίστας Γιώργος Αυγερόπουλος ταξιδεύει στην Αρκτική προκειμένου να καταγράψει ένα επικίνδυνο φαινόμενο που σχετίζεται με την κλιματική αλλαγή: το λιώσιμο του επί χιλιετίες παγωμένου εδάφους (permafrost), το οποίο επηρεάζει άμεσα τις ζωές των ντόπιων και έμμεσα ολόκληρο τον πλανήτη. Ακολουθώντας τις παράλληλες ιστορίες του Νικήτα στην ανατολική Σιβηρία και της Μάρθας στη Βόρεια Αλάσκα, ο Αυγερόπουλος συνδέει τις (ραγδαίες) αλλαγές που συντελούνται στην αιώνια φύση με την ανθρώπινη κοινωνία και τις σύγχρονες εξελίξεις – όσα συμβαίνουν εκεί αποτελούν μικρογραφία της ευρύτερης καταστροφής που, ανεύθυνα, προκαλούμε στο κοινό μας σπίτι.
