Παλιά λέγαμε ότι οι Χρυσές Σφαίρες αποτελούν «προάγγελο» των Οσκαρ. Πλέον –και έπειτα από μια ακολουθία σκανδάλων και επανίδρυσης– τα κινηματογραφικά βραβεία έχουν χάσει κάτι από την αίγλη τους, ενώ σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που τιμώνται εκεί δεν είναι οι ίδιοι που χαμογελούν και στην οσκαρική τελετή του Μαρτίου. Αυτό, φυσικά, δεν εμπόδισε την αφρόκρεμα του Χόλιγουντ, ιδίως όσους συμμετέχουν στις κορυφαίες φετινές κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, να δώσουν το «παρών» στη λαμπερή τελετή τα ξημερώματα της Δευτέρας. Εκεί μεγάλος νικητής αναδείχθηκε (αναμενόμενα) το «Μια μάχη μετά την άλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον, με τον Αμερικανό κινηματογραφιστή να κερδίζει ακόμη τις κατηγορίες της καλύτερης σκηνοθεσίας και σεναρίου, οδεύοντας εκτός απροόπτου και προς την οσκαρική δόξα.
Φαντάζει ταιριαστό, με όσα συμβαίνουν (και) το τελευταίο διάστημα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, να βρίσκεται στο προσκήνιο ένα φιλμ που πραγματεύεται με σύγχρονο τρόπο το θέμα των ακραίων πολιτικών και του διχασμού, που κατατρώει τις ΗΠΑ. Ο Μαρκ Ράφαλο, ανάμεσα σε άλλους επιφανείς καλλιτέχνες, έφτασε στην τελετή φορώντας στο πέτο την κονκάρδα «Be Good», αναφορά στην πρόσφατη δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από πυρά της ICE στη Μινεάπολη, ενώ αργότερα ο ίδιος δεν δίστασε να βάλει με βαρύτατους χαρακτηρισμούς κατά του Ντόναλντ Τραμπ.
Στο προσκήνιο, πάντως, η βραδιά κύλησε… ειρηνικά, με τα ομολογουμένως επιτυχημένα αστεία της παρουσιάστριας Νίκι Γκλέισερ να είναι τα πιο αιχμηρά βέλη που εκτοξεύθηκαν κατά τη διάρκεια της 83ης τελετής απονομής. Εκεί διακρίθηκε επίσης το υπέροχο «Hamnet» της Κλόε Ζάο –θα το δούμε σύντομα και στις ελληνικές αίθουσες– αποσπώντας το βραβείο καλύτερου δράματος, αλλά κι εκείνο της κορυφαίας δραματικής ερμηνείας για την Τζέσι Μπάκλεϊ. Αντίστοιχα στην κατηγορία κωμωδία/μιούζικαλ το βραβείο πήγε μάλλον αναπάντεχα στη Ρόουζ Μπερν τού «Αν είχα πόδια θα σε κλωτσούσα», η οποία πλέον μπαίνει για τα καλά και στην οσκαρική κούρσα.
Συνεχίστηκε και το νικηφόρο σερί του Τιμοτέ Σαλαμέ, ο οποίος έχει κερδίσει κάθε πιθανό βραβείο για το «Marty Supreme», που κυκλοφορεί αυτή την εβδο- μάδα στη χώρα μας.
Οσο για τις ανδρικές ερμηνείες, συνεχίστηκε το νικηφόρο σερί του Τιμοτέ Σαλαμέ, ο οποίος έχει κερδίσει κάθε πιθανό βραβείο για την απόδοσή του στο «Marty Supreme», που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα στη χώρα μας. Ετερος νικητής, στην κατηγορία του δράματος, ήταν ο Βραζιλιάνος Βάγκνερ Μόουρα, ο οποίος εντυπωσίασε υποδυόμενος έναν πολιτικό πρόσφυγα στο εξίσου αξιόλογο «The Secret Agent». Μάλιστα, το φιλμ του Κλέμπερ Μεντόζα Φίλιο αναδείχθηκε και κορυφαίο μη αγγλόφωνο της χρονιάς, σε μια κατηγορία η οποία φέτος παρουσιάζει υψηλό ανταγωνισμό. Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί και η επικράτηση της εξτραβαγκάνζας «KPOP Demon Hunters» του Netflix στην κατηγορία του κορυφαίου animation.
Μιας και φτάσαμε στη μικρή οθόνη, θυμόμαστε βέβαια ότι στις Χρυσές Σφαίρες αυτή έχει την τιμητική της. Το Netflix εξασφάλισε άλλον έναν (προδιαγεγραμμένο) θρίαμβο με το τηλεοπτικό φαινόμενο της «Εφηβείας», η οποία κέρδισε τέσσερα βραβεία, τρία από τα οποία για τους βασικούς πρωταγωνιστές του – μάλιστα, ο 16χρονος Οουεν Κούπερ έγινε ο νεότερος ηθοποιός που βραβεύεται στην κατηγορία του τηλεοπτικού δράματος. Αυτά βέβαια όσον αφορά τις μίνι σειρές, αφού στο παραδοσιακό φορμά ο αντίστοιχος νικητής ήταν το «The Pitt» του HBO. Το πρωτότυπο ιατρικό δράμα άφησε πίσω του πολυσυζητημένα σόου σαν το «The White Lotus», επίσης του HBO, και το «Pluribus» της Apple TV. Στην κωμωδία, αντιθέτως, είχαμε την αναμενόμενη νίκη του «The Studio» της Apple TV και του Σεθ Ρόγκεν, ο οποίος μας πρόσφερε μια απολαυστική ματιά στα παρασκήνια της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Πίσω στο πεδίο του σινεμά, με τις φετινές Χρυσές Σφαίρες να έχουν βρει πλέον τους κατόχους τους, η περίοδος των βραβεύσεων μπαίνει στην τελική ευθεία. Μέσα στον επόμενο ενάμιση μήνα θα ακολουθήσουν οι διακρίσεις που απονέμουν οι διάφορες ενώσεις επαγγελματιών του κινηματογράφου, μια… μάχη μετά την άλλη δηλαδή, η οποία πιθανότατα στο τέλος θα αναδείξει νικήτρια την ομώνυμη ταινία του Πολ Τόμας Αντερσον. Οπως έγινε πέρυσι με τον Σον Μπέικερ («Anora») και την προηγούμενη χρονιά με τον Κρίστοφερ Νόλαν («Οπενχάιμερ»), φέτος είναι, άξια, η χρονιά του.
