Είναι καλοκαίρι και η ενδεκάχρονη Ιριδα τριγυρνά ανέμελη στους δρόμους της Λεμεσού, παρέα με μια φίλη της. Ολα θα αλλάξουν, όμως, όταν το κορίτσι μάθει πως ο πατέρας της, με τον οποίο δεν έχει σχέσεις, έχει επιστρέψει στην πόλη για την κηδεία του παππού της. Αποφασισμένη να τον συναντήσει, η Ιριδα θα αρχίσει να τον αναζητάει, θέλοντας να τον εντάξει στη ζωή της. Τελικά θα τον βρει σε ένα εγκαταλελειμμένο ναυπηγείο, όπου μένει προσωρινά. Αυτό που ξεκινάει ως μια προσπάθεια επανασύνδεσης εξελίσσεται σταδιακά σε έναν σύνθετο αλλά βαθιά ουσιαστικό δεσμό, με τους δυο τους να έρχονται πιο κοντά.
Στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, «Κράτα με» (Hold Onto Me), η σκηνοθέτις Μυρσίνη Αριστείδου καταπιάνεται με την εύθραυστη σχέση πατέρα – κόρης και τον χαμένο χρόνο που αυτή καλείται να καλύψει. Το φιλμ έχει ήδη μια σημαντική διεθνή διάκριση, καθώς αποτελεί τη δεύτερη ελληνόφωνη ταινία μεγάλου μήκους μυθοπλασίας (η πρώτη ήταν το «L» του Μπάμπη Μακρίδη από το 2012) που επιλέγεται στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance, που αρχίζει στις 22 Ιανουαρίου.
«Η επιλογή της ταινίας σε αυτή την κατηγορία προέκυψε μέσα από μια μακρά διαδικασία εξέλιξης του σεναρίου και της παραγωγής», μας λέει η κ. Αριστείδου. «Για εμένα το Sundance είναι ένας χώρος που παραδοσιακά αγκαλιάζει το ανεξάρτητο σινεμά και το όραμα. Σε προσωπικό επίπεδο, αφορά την ανάγκη μου να αφηγηθώ μια ιστορία που είναι βαθιά προσωπική, αλλά ταυτόχρονα οικουμενική», εξηγεί η δημιουργός. «Επαγγελματικά, ανοίγει έναν διεθνή διάλογο για την ταινία, επιτρέποντάς της να συναντήσει κοινά που ίσως δεν θα την ανακάλυπταν αλλιώς».
Η Κύπρια σκηνοθέτις μάς λέει πώς γεννήθηκε ο χαρακτήρας της Ιριδας (Μαρία Πέτροβα) και τον τρόπο με τον οποίο η ταινία προσεγγίζει τον κόσμο μέσα από τη δική της ματιά. «Πριν μάθουν να εξηγούν, τα παιδιά παρατηρούν και βιώνουν. Σε αυτές τις πρώτες, αρχέτυπες σχέσεις πιστεύω ότι διαμορφώνονται οι βάσεις που κουβαλάμε αργότερα ως ενήλικοι. Το ίδιο ισχύει για την πρωταγωνίστρια της ιστορίας».
Σε αυτές τις πρώτες, αρχέτυπες σχέσεις πιστεύω ότι διαμορφώνονται οι βάσεις που κουβαλάμε αργότερα ως ενήλικοι. Το ίδιο ισχύει για την πρωταγωνίστρια της ιστορίας.
Το «Κράτα με» ολοκληρώνει για την ίδια μια άτυπη κινηματογραφική τριλογία που εξερευνά τη σχέση πατέρα – κόρης, η οποία ξεκίνησε με τις ταινίες μικρού μήκους «Σεμέλη» (2016) και «Αρια» (2017), που προβλήθηκαν στα φεστιβάλ Βερολίνου και Βενετίας, αντιστοίχως. «Στις προηγούμενες δουλειές μου, όπως τη “Σεμέλη”, αυτή η σχέση βρίσκεται ήδη σε μια λεπτή ισορροπία. Στο “Κράτα με” αυτή η ισορροπία παραμένει, αλλά αποκτά μεγαλύτερο βάθος και διάρκεια». Το ενδιαφέρον της σκηνοθέτιδος, που υπογράφει και το σενάριο, επικεντρώθηκε στις μικρές μετατοπίσεις μέσα στη σχέση. «Στις στιγμές εγγύτητας και απόστασης, όπως προκύπτουν μέσα στη συνύπαρξη και στην προσπάθεια για επανασύνδεση έπειτα από χρόνια απόστασης».
Η οπτική αυτή πηγάζει, όπως μας λέει η δημιουργός, από προσωπικά της βιώματα. «Κάποια στοιχεία προέρχονται από την παιδική μου ηλικία στην Κύπρο, αλλά και από προσωπικές σχέσεις και εμπειρίες», λέει, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για αυτοβιογραφία, αλλά για υλικό που μεταφράστηκε κινηματογραφικά μέσα από την αφήγηση και τον ρυθμό της ιστορίας. Οι προκλήσεις της παραγωγής ήταν κυρίως πρακτικές και οικονομικές. Οπως αναφέρει η κ. Αριστείδου, η χρηματοδότηση μιας ανεξάρτητης ταινίας απαιτεί χρόνο, επιμονή και συνεχή προσαρμογή, ενώ τα γυρίσματα το καλοκαίρι στην Κύπρο, με έντονη ζέστη, περιορισμένους πόρους και ένα παιδί στον πρωταγωνιστικό ρόλο, επηρέασαν τον προγραμματισμό και τη ροή. «Παράλληλα, η δημιουργία μιας μεγάλου μήκους ταινίας σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, με περιορισμένη κινηματογραφική βιομηχανία, σημαίνει ότι πολλά πράγματα πρέπει να χτιστούν από την αρχή».
Γενικά στο έργο της η σκηνοθέτις αναζητάει τις μικρές, αληθινές στιγμές. «Με ενδιαφέρει ο τρόπος που η ανθρώπινη σχέση διαμορφώνεται μέσα από καθημερινές, συχνά ανεπαίσθητες κινήσεις», λέει. «Η σκηνοθετική μου ταυτότητα αναπτύχθηκε μέσα από τη δική μου ματιά στον κόσμο, είτε παιδική είτε ενήλικη, και από μια διαρκή περιέργεια να κατανοήσω, να αφουγκραστώ και να καταλάβω τους ανθρώπους. Κάθε ταινία είναι για εμένα ένας τρόπος να πλησιάσω λίγο περισσότερο αυτή την κατανόηση».
Η φετινή διοργάνωση του Sundance είναι και η πρώτη μετά τον θάνατο του ιδρυτή του φεστιβάλ, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, τον περασμένο Σεπτέμβριο. Στο παρελθόν, ελληνικές συμμετοχές υπήρξαν δύο ταινίες μικρού μήκους, η «Βόλτα» της Στέλλας Κυριακοπούλου (2014) και το «Phoebe» της Βαγγελιώς Σουμέλη (2023), καθώς και το ντοκιμαντέρ της Δάφνης Ματζιαράκη «The Battle for Laikipia» (2023). Η παγκόσμια πρεμιέρα τού «Κράτα με» είναι προγραμματισμένη για τις 26 Ιανουαρίου.
