Η ιδιότυπη κρυπτική σοφία του Ντέιβιντ Λιντς. Η πηγαία και αενάως γοητευτική αμηχανία της Νταϊάν Κίτον. Η εσωτερική και εξωτερική λάμψη του Ρόμπερτ Ρέντφορντ. Η επιμονή του Ρομπ Ράινερ στο αγαπησιάρικο σινεμά. Το ιδιοσυγκρασιακό ταπεραμέντο του Τζιν Χάκμαν.
Εκείνα τα χαρακτηριστικά που τους κατέστησαν σπουδαίους αντανακλώνται σε φράσεις που είπαν όσο ήταν εν ζωή.
Και με αυτές τις φράσεις οι New York Times αποχαιρετούν τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες του σινεμά που έφυγαν από τη ζωή το 2025.
«Οι άνθρωποι είναι σαν ντετέκτιβ και οι ζωές μας είναι γεμάτες από στοιχεία».
Ντέιβιντ Λιντς (1946-2025)
«Δεν μπορείς να υποδυθείς ένα ψέμα. Πρέπει να υποδυθείς ένα είδος αλήθειας».
Τζιν Χάκμαν (1930-2025)
«Πρέπει να παλεύεις με την επιτυχία, όχι να την αγκαλιάζεις».
Ρόμπερτ Ρέντφορντ (1936-2025)
«Δεν ήξερα αν το “Stand by Me” θα είχε επιτυχία ή όχι. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν: “Μου αρέσει γιατί ξέρω πώς είναι να νιώθεις έτσι”».
Ρομπ Ράινερ (1947-2025)
«Είναι περίεργο που χειροκροτούν τους ηθοποιούς όταν κάνουν τη δουλειά τους. Ακόμα το βρίσκω διασκεδαστικό».
Βαλ Κίλμερ (1959-2025)
«Δεν είσαι ο εαυτός σου μπροστά στην κάμερα. Μπορείς να ζήσεις πολλές ζωές αντί για μία».
Κλαούντια Καρντινάλε (1938-2025)
«Αποδέχομαι πολλά και φοβάμαι πολλά. Επίσης φοβάμαι πολλά από εκείνα που αποδέχομαι».
Γκρέιχαμ Γκριν (1952-2025)
«Οταν δεν γυρίζω κάποια ταινία, είμαι στο σπίτι, με τις πιτζάμες μου, και βλέπω το “The Rifleman” στην τηλεόραση, ελπίζοντας ότι ο 12χρονος γιος μου θα μου φτιάξει ένα τσίζμπεργκερ».
Μάικλ Μάντσεν (1957-2025)
«Δεν μπορώ παρά να είμαι ωμή και ειλικρινής».
Μαριάν Φέιθφουλ (1946-2025)
«Εμαθα ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να κατανοήσω την αγάπη. Παρά μόνο να νιώθω τις διακυμάνσεις της και να είμαι ευγνώμων».
Νταϊάν Κίτον (1946-2025)
