Βιβλίο

Υπόθεση Φραντζή: «Ο δολοφόνος έμενε πολύ κοντά στο λύκειο που πήγαινε σχολείο η κόρη μου. Την πλησίασε. Η κόρη μου εκμυστηρεύθηκε στη μάνα της ότι κάποιος την πειράζει. (…) Τελικά αναγκάστηκα να δώσω τη συγκατάθεσή μου. Ο γάμος έγινε τον Δεκέμβριο του 1986. Εχω τύψεις συνειδήσεως γιατί τον αποδέχθηκα».

Στις αρχές του 16ου αιώνα ο Νικολό Μακιαβέλι έγραφε στον φίλο του Φραντσέσκο Γκουιτσιαρντίνι: «Εδώ και καιρό δεν λέω ποτέ τι πιστεύω, ούτε πιστεύω ποτέ αυτά που λέω· κι αν τύχει να εκστομίσω ποτέ την αλήθεια, την καλύπτω με τόσα πολλά ψέματα, που δύσκολα τη βρίσκει κανείς».

Ο ​​κύριος Γκρι μου έστειλε ένα κείμενο. «Δεν είναι δικό μου», έγραφε πάνω πάνω. «Νομίζω, καλό θα ήταν να το διαβάζουμε συνέχεια. Αύριο και την άλλη Κυριακή, τις μέρες των εκλογών.

Ο Χόρχε έχει μπουχτίσει με την καινούργια, βαρετή ζωούλα του. Αδύνατον να συνεχίσει να πουλάει καπουτσίνο. Η μεγάλη ζωή τού γνέφει από μακριά καθώς σχεδιάζει μία ακόμα κομπίνα.

​​Ανάμεσα σε γλυκά του κουταλιού, κεντήματα, ασημικά και βαθιές πολυθρόνες, μνήμες, απωθήσεις και πάθη, επιθυμίες και ματαιώσεις, θάλλει ένας κόσμος γυναικών, αντίδικων ή και συμμάχων, που συναντιούνται σε μια κοινή δυσπιστία προς το ανδρικό φύλο.

Τι λένε για τη «μητέρα όλων των μαχών» οι ιδιοκτήτες δύο μικρών βιβλιοπωλείων σε Αθήνα και περιφέρεια.

Ενα δίτομο βιογραφικό λεύκωμα για τον ζωγρά­φο από την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία και την ερευνήτρια Αναστασία Ρ. Κούλη.

Ερευνα έδειξε ότι την τριετία 2009-2012 αυξήθηκε η κίνηση στις δημόσιες βιβλιοθήκες.

Εξαιρετικό το περίπτερο της τιμώμενης χώρας, του Ισραήλ, καθώς και το πρόγραμμα των εκδηλώσεών του.

Εκρυβε ο Πρίμο Λέβι, ο κρατούμενος νούμερο 174517, που επέζησε έπειτα από έντεκα μήνες στο κολαστήριο του Αουσβιτς και έγινε παγκοσμίως γνωστός από τη συγκλονιστική μαρτυρία του, ένα ένοχο μυστικό που δεν φανέρωσε ποτέ;

Δύο συγγραφείς, σήμερα -ανήμερα τη Γιορτή της Μητέρας- μιλούν για τους δεσμούς αίματος