Βιβλίο

 Μια «Ελληνίδα της διασποράς» μελετά και εκδίδει το έργο του στο Ρέθυμνο.

Σ​​το Βιετνάμ γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά τους με ένα όργιο λουλουδιών και πολλά πυροτεχνήματα: από τα όρη ώς τις κοιλάδες, τα ποτάμια και τα πράσινα μονοπάτια, μυριάδες πολύχρωμα φώτα και κρότοι κάνουν τη νύχτα μέρα. Η βιετναμέζικη Πρωτοχρονιά με την ονομασία «Τετ» ή αλλιώς Το Νέο Ετος της Σελήνης.

Για όσους στα νιάτα μας αγαπήσαμε τον φιλήσυχο προσγειωμένο αστυνόμο Μπέκα καταβροχθίζοντας το «Εγκλημα στο Κολωνάκι» ή το «Νυχτερινό τηλεφώνημα», το διαρκώς διογκούμενο ενδιαφέρον για τον Γιάννη Μαρή αποτελεί μια ευπρόσδεκτη, δίκαιη αναγνώριση. 

 Το τέλος της ελληνικής παροικίας προσδιορίστηκε από τις διαδικασίες διαμόρφωσης του αιγυπτιακού κράτους.

Ηταν 26 Σεπτεμβρίου του 1669. Οι τελευταίοι κάτοικοι του Χάνδακα (σημ. Ηράκλειο) θρηνούσαν την πόλη τους, κοιτάζοντάς τη για στερνή φορά από τα καταστρώματα των πλοίων, καθώς έπαιρναν τον δρόμο της προσφυγιάς.

Στο «Τέλος του δρόμου» του Γ. Μαρή συναντάμε φιγούρες της αθηναϊκής κοινωνίας των ’50s

Υπάρχει μία πολύ νέα, ηλικιακά, μαγιά ποιητών και ποιητριών, η οποία δίνει μια νέα πνοή στα νεοελληνικά γράμματα. Πολλοί εξ αυτών χρησιμοποιούν την πρόσφατη ποιητική παράδοση προσαρμόζοντάς τη στο σήμερα. 

Από τις αρχές του χρόνου αποτίω προσωπικό φόρο τιμής στη Γαλλία, διαβάζοντας παράλληλα, αργά και σταθερά το «Καστοριάδης. Μια ζωή» του Φρανσουά Ντος (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, εκδ. Πόλις) και τις «Αριστερές της Γαλλίας» του Ζακ Ζιλιάρ (μτφρ. Χριστιάννα Σαμαρά, εκδ. Πόλις).

Βουτιά στο σύμπαν της Τζίλιαν Φλιν, δυνατότερης πένας μυστηρίου των ΗΠΑ.

Ο ομότιμος καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας Π. Δ. Μαστροδημήτρης συγκέντρωσε σε ένα τόμο τα κείμενά του για τον Σολωμό.

«Ηταν πάντως κρίμα που ένας τόσο προικισμένος άνθρωπος είχε μέσα του τόσο δηλητήριο». Οπωσδήποτε ο Σβεν Αλεξάντερσον δεν είναι ευχάριστος τύπος. Ασυγκίνητος, απόμακρος, χλευάζει τους πάντες και τα πάντα με προκλητική αποστασιοποίηση, σαν να ατενίζει από κάπου ψηλά το χάος, από την περίοπτη θέση του ουδέτερου παρατηρητή.