Βιβλίο

Ανταποκριτής αθηναϊκών εφημερίδων στην Ισπανία ο Νίκος Καζαντζάκης, λάτρης του ταξιδιού, καλύπτει με τις περιγραφές του μια δεκαετία, από το 1926 έως και το 1936, την περίοδο πριν από το ξέσπασμα του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, αλλά και κατά τη διάρκειά του. 

Ε​​νας στίχος του Αργύρη Χιόνη αρκεί για να συνοψίσει την ουσία της προσπάθειάς του στα χρόνια που επίμονα καλλιεργούσε την ποίηση, ως γραφή αλλά και ως τρόπο, τρόπο να θεάται κανείς τη ζωή και να την κατανοεί για να μπορέσει να την ζήσει: «Η ποίηση πρέπει να ’ναι», έγραφε, «ένα ζαχαρωμένο βότσαλο./ Πάνω που θα ’χεις γλυκαθεί/ να σπας τα δόντια σου». 

Τα βιβλία της Αν Ενραϊτ περιγράφουν μια χώρα με αδυναμίες, ομορφιές και όνειρα.

Τ​​ο 1492 ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψε τον Νέο Κόσμο με τις υπέροχες καραβέλες του, πιστεύοντας πως είχε φτάσει στις Ινδίες.

«Εν αρχή ην» ο Γκέοργκ Ζίμελ (1858-1918) με το δοκίμιο «Περί ψυχολογίας της μόδας». 

Δύο Ελληνίδες γερμανοτραφείς ποιήτριες γράφουν για το πώς είναι να μεγαλώνεις στην Ευρώπη.

Ο Μισέλ Μπιτόρ, που απεβίωσε προχθές, ανήκε στους συγγραφείς που δημιούργησαν μία τομή στην κλασική αφήγηση μετά το 1950.

Ενας ερευνητικός άθλος είναι η μελέτη του αρχιτέκτονος, ερευνητή και συγγραφέα Βασιλείου Δαφνοπατίδη «Καραμανλίδικη Βιβλιογραφία (1718-1929)».

Η «μικρή κοκκινομάλλα», με την οποία είναι τρελά ερωτευμένος ο Τσάρλι Μπράουν και στην οποία ουδέποτε τόλμησε να εξομολογηθεί τον έρωτά του, έφυγε από την αληθινή ζωή.

O νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτζ στο νέο βιβλίο του αναφέρεται στην ευρωκρίση, την Ευρωζώνη και την Ελλάδα, με αμφιλεγόμενες ερμηνείες για τα γεγονότα. 

Κοινωνική κριτική, ψυχολογικός ρεαλισμός, παρωδία. Με το πρώτο επιστολικό έργο του, γραμμένο μέσα σε εννέα μήνες το 1845, ο εικοσιπεντάχρονος Φιόντορ Ντοστογιέβσκη καθιερώνεται ως ένας πολύ μεγάλος μυθιστοριογράφος.