Βιβλίο

Μ​​εγάλωσα κι εγώ με το ραδιόφωνο ανοιχτό, με ελαφρά ελληνικά τραγούδια και εμβατήρια, γυναικείες φωνές που στρογγύλευαν τα φωνήεντα.

«​​​​Την Κυριακή καθόμαστε, ο Ερλαντ και γω, στο δωμάτιό μου στο θέατρο και κουβεντιάζουμε για τον Σεμπάστιαν Μπαχ».

Δέκα πορτρέτα επιθυμίας σκιαγραφεί ο Ιταλός ψυχαναλυτής, μελετητής του Λακάν, Μάσιμο Ρεκαλκάτι.

Δέκα χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τις πληγές να είναι ακόμη νωπές, αλλά και την ελπίδα για μαζική ανοικοδόμηση σε πλήρη άνθηση, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε αποφανθεί πως οι ΗΠΑ βρίσκονταν στην κορυφή του κόσμου διότι συγκεφαλαίωναν το πανθομολογούμενο αίτημα της προόδου.

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1945. Σπούδασε στην Ιταλία (Πίζα, Φλωρεντία) γεωπονική και παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας.

Το αφιέρωμα, που συνοδεύεται από cd με την Αναγνωστάκη να διαβάζει τον μονόλογό της «Ο ουρανός κατακόκκινος», περιλαμβάνει κείμενα, μεταξύ άλλων, των Ζυράννας Ζατέλη, Μάρως Δούκα, Βίκτωρος Αρδίττη, Παύλου Μάτεσι, Ακη Δήμου, Σταμάτη Κραουνάκη, Ολιας Λαζαρίδου, Τάκη Σπετσιώτη και Μάνου Καρατζογιάννη, που αναδεικνύουν τη φημισμένη φωτογραφία της Λούλας Αναγνωστάκη, διά χειρός Σπύρου Στάβερη, που ο εκδότης Γιώργος Κορδομενίδης επέλεξε για εξώφυλλο. 

Είναι ένας ωραίος συνδυασμός: η ομάδα του Κινητήρα και η ομάδα χορού και περφόρμανς ΓΑΒ των Αντιγόνης Γύρα, Βίκυς Αδάμου και Ιάσονα Βενετσανόπουλου ακροβολίζεται στο κέντρο της Αθήνας, από την Κυριακή και έως την Πρωτομαγιά, ζωντανεύοντας τμήματα της πόλης με «απρόσμενες αναγνώσεις». 

Με τζαζ και σουίνγκ στη Δ. Αρεοπαγίτου, τα εγκαίνια της ερχόμενης Δευτέρας.

Εξω από τις «Καλόγριες» της Χαριλάου Τρικούπη (εκεί όπου σήμερα είναι το εμπορικό κέντρο Atrium) είχα περάσει πολλές φορές ως παιδί χωρίς να γνωρίζω τη συναρπαστική ιστορία πίσω από το σχολείο του Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως, που ήρθε στην Αθήνα το 1856.

Ο Αλμπέρ Καμύ (1913-1960), βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας 1957, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα και επιβεβαιώθηκε η άποψή του ότι δεν υπάρχει τίποτε πιο παράλογο από το να πεθαίνει κανείς σε τροχαίο δυστύχημα, τόσο παράλογο όσο και η ίδια η ζωή.