Βιβλίο

Δεύτερο βιβλίο του Νίκου Αδάμ Βουδούρη μετά τη συλλογή διηγημάτων «Ο βυθός είναι δίπλα» (Πατάκης 2008). Το βιβλίο είναι σπαρακτικό μέσα στην αγωνία και το αδιέξοδό του. Ο άνδρας, που κάθε φορά που κάποιος τον ρωτάει πώς τον λένε απαντάει δίνοντας και άλλο όνομα, φεύγει ένα μεσημέρι από την Αθήνα και κατευθύνεται δίχως σκοπό κι αιτία προς τη νοτιοδυτική Πελοπόννησο.

Ό​​ταν μια Μαρίνα Τσβετάγιεβα (1892-1941) γράφει για έναν Αλεξάντρ Πούσκιν (1799-1837), ο πειρασμός να χαθεί κανείς στις θυελλώδεις βιογραφίες των δύο μεγάλων ποιητών της Ρωσίας παραμελώντας το έργο τους είναι τεράστιος.

​​​​Σελήνη έχει ένα στοιχείο που στέκεται έξω απ’ τον χρόνο ή έστω πέρα από το μήκος του χρόνου που εμείς μπορούμε να φανταστούμε: η ιστορία της διάσπαρτης με κρατήρες επιφάνειάς της που βλέπουμε μέσα από τα κιάλια ή το τηλεσκόπιο. 

Πώς σχετίζεται ο καβαφικός «Καισαρίων» με την ιταλική ταινία του βωβού κινηματογράφου «Marcantonio e Cleopatra», που προβλήθηκε στον κινηματογράφο «Ιρις» της Αλεξάνδρειας το 1913; Πού τοποθετούμε γεωγραφικά τον ηγεμόνα του ποιήματος «Φιλέλλην» («πίσω απ’ τον Ζάγρο εδώ, από τα Φράατα πέρα») και πώς επηρεάζει αυτή η επιλογή το νόημα του ποιήματος; 

​​H Χ. έχει δέκα χρόνια κατάκοιτο τον πατέρα της. Η ζωή της μοιράζεται ανάμεσα στη δουλειά της και στη φροντίδα του. Είναι ήδη πολύ μεγάλος σε ηλικία, και η Χ. έχει χάσει τα καλύτερά της χρόνια. Η μητέρα της Ε. έχει περάσει τα 90 και παρ’ όλα αυτά έχει περισσότερες αντοχές από εκείνη. Για τη φροντίδα της αναγκάζεται να ταξιδεύει 350 χιλιόμετρα κάθε Σαββατοκύριακο για να τη βλέπει· το βιώνει ως εγκλωβισμό.

Η Ευτυχία Γιαννάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Εχει γράψει την «Τριλογία της Αθήνας», μια σειρά αστυνομικών μυθιστορημάτων με πρωταγωνιστή τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο. Η «Πόλη στο φως» είναι το τελευταίο βιβλίο της τριλογίας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ικαρος. Περισσότερα μυστήρια για την ίδια μπορείτε να δείτε στο www.giannaki.com

Καθώς η εθνική τραγωδία έχει καταλάβει κάθε σπιθαμή σκέψης, έχει πάρει τη θέση κάθε εικόνας πραγματικής ή φαντασιακής, δεν βρίσκει κανείς εύκολα ανακούφιση πουθενά.

Σε ηλικία 80 ετών άφησε την τελευταία του πνοή, στο Ναύπλιο, την περασμένη Παρασκευή, ο ποιητής Χρίστος Ρουμελιωτάκης. Εκπρόσωπος της δεύτερης μεταπολεμικής ποιητικής γενιάς, ο Χρίστος Ρουμελιωτάκης (γεννημένος στην Αργυρούπολη Ρεθύμνου το 1938) εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1958, με το ποίημα «Πίσω από τα βλέφαρα», που είχε δημοσιευθεί στη θρυλική «Επιθεώρηση Τέχνης». 

Ηταν το όνομα της πόλης Χανγκτσόου που τράβηξε την προσοχή μου. Πρόσφατα ο Ολλανδός καλλιτέχνης Ντρις Φερχόφεν (ή Βερχούφεν) παρουσίασε μια βίντεο εγκατάσταση στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών), τα «Τοπία ενοχής», γυρισμένη σε ένα εργοστάσιο στην πόλη Hangzhou της Κίνας.

Κάθε καινούργιο βιβλίο του νομπελίστα Τούρκου συγγραφέα Ορχάν Παμούκ είναι γεγονός. Και κάθε φορά ο αναγνώστης κατατάσσει το τελευταίο του μυθιστόρημα στα καλύτερα όχι μόνο του ιδίου αλλά και ανάμεσα στα σπουδαιότερα έργα παγκοσμίως.

Ενας άντρας στέκεται στην κουζίνα σημαδεύοντας έναν σκουπιδοτενεκέ με μια φλούδα πορτοκαλιού. Ξαφνικά κάνει ένα βήμα πίσω, τρομαγμένος. Ενα εκτυφλωτικό φως πλημμυρίζει το δωμάτιο.