Βιβλίο

Ολοι ξέρουμε την ιστορία του Φρανκενστάιν, του «αποκρουστικού κατασκευάσματος» όπως τον ονόμαζε η συγγραφέας του, που δημιουργήθηκε πριν ακριβώς 200 χρόνια. Εγινε εκδοτική επιτυχία από τη στιγμή που κυκλοφόρησε, και κατατρόμαξε τους βικτωριανούς αναγνώστες. Πολλοί ξέρουν ότι το έγραψε η Μαίρη Σέλεϊ: ήταν το πρώτο βιβλίο μιας νεαρής μόλις είκοσι ενός ετών.

Το πρώιμο παρελθόν των εβραϊκών εγκαταστάσεων στον ελληνικό χώρο, μέσα από το διαθέσιμο επιγραφικό υλικό, αποτυπώνεται στην πρόσφατη έκδοση του Εβραϊκού Μουσείου της Ελλάδος (ΕΜΕ), που έχει τίτλο «Corpus Inscriptionum Judaicarum Graeciae. Σύνταγμα Ιουδαϊκών και Εβραϊκών Επιγραφών από την Ηπειρωτική και Νησιωτική Ελλάδα (τέλη 4ου π.κ.ε./π.Χ. – 15ος αιώνας)».

Διαβάζοντας το βιβλίο του Γκαζμέντ Καπλάνι «Μικρό ημερολόγιο συνόρων» με την εμπειρία που έχει σωρευτεί το 2018, αισθάνεσαι ένα κάψιμο.

Απαντήσεις σε διαχρονικά ερωτήματα των γονέων και χρήσιμες συμβουλές για αποφυγή αδιεξόδων.

Οι συγγραφείς Τατιάνα Αβέρωφ, Χίλντα Παπαδημητρίου και Χρύσα Σπυροπούλου θα μυήσουν τους φίλους της αστυνομικής λογοτεχνίας στα μυστικά της, θα συζητήσουν για τα είδη και τη μεθοδολογία της συγγραφής έργων της αστυνομικής λογοτεχνίας και στο τέλος θα κατευθύνουν τους συμμετέχοντες να εφαρμόσουν τις γνώσεις που απέκτησαν και να συνθέσουν τη δική τους αστυνομική ιστορία. 

Ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος στάθηκε κοντά στα εκδοτήρια εισιτηρίων στον σταθμό μετρό του Συντάγματος και διάβασε τη «Διπλή σκάλα»: «Ενα ένα κατεβαίνω τα σκαλοπάτια του καιρού/ που με πηγαίνουν/ προς το τέλος./ Μου δίνει κουράγιο / καθώς βλέπω/ πως η σκάλα είναι διπλή/ πως τόσοι ανεβαίνουν/ από τη διπλανή της». 

Η ελπίδα είναι πανταχού παρούσα στη ζωή μας: ευοδώνεται ή ματαιώνεται, αναγεννιέται ή απαξιώνεται. Την επικαλούμαστε ή μας εγκαταλείπει σε στιγμές κρίσης· τη θεωρούμε φυσική συνέχεια της πραγματικότητας σε στιγμές ευημερίας. Λοιδορείται από τους πραγματιστές (π.χ., τον Θουκυδίδη) και εκθειάζεται από τους ουτοπιστές (π.χ., τον Ερνστ Μπλοχ). Αυτό που μας διαφεύγει είναι ότι, ανεξαρτήτως συνθηκών, βίου, το να ελπίζουμε σωστά συνιστά επίτευγμα.

Γενέθλιος τόπος όλων μας, η παιδική ηλικία, λέγεται συχνά, υπάρχει όμως μία ακόμη πιο ιδιαίτερη πατρίδα: είναι τα καλοκαίρια μας. Αν τα μικράτα μας δεν έχουν στιγματιστεί από κάποια αναπάντεχη τραγωδία, όλες οι σημαντικές μας μνήμες έρχονται από εκεί – ξέγνοιαστες αλλά και συχνά αποκαλυπτικές.

Ο Ελβετός παραμυθιολόγος Μαξ Λούθι θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μελετητές της προφορικής ποίησης, όπου εντάσσεται το ευρωπαϊκό «μαγικό» παραμύθι. Τη δεκαετία του ’70 εκδόθηκε το κορυφαίο του έργο «Το λαϊκό παραμύθι ως ποίηση: Αισθητική και ανθρωπολογία» (1975).

Το πρωινό της Τρίτης 15 Μαρτίου του 1921, ο Ταλαάτ Πασάς, πρώην ισχυρός άνδρας της Τουρκίας, βγήκε από το σπίτι του στο Βερολίνο, στη Χάντεμπεργκστράσε 4, όταν ο 24χρονος Αρμένιος Σογομόν Τεχλιριάν τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. Ο Ταλαάτ ήταν 47 ετών.

Π​​εριδιαβαίνοντας την έκθεση του Γιάννη Μόραλη στο Μουσείο Μπενάκη, ο κύριος Γκρι στέκεται μπροστά στις γυμνές μαγνητικές γυναικείες φιγούρες του.