Βιβλίο

Παρουσίαση του βιβλίου της Τασούλας Επτακοίλη στις Πλειάδες.

Ε​​ίναι ένα κρίσιμο βιβλίο. Καθώς οι δεκαετίες περνούν και η μνήμη αδυνατίζει, οι μεγάλοι ξεχνούν. Οσο για τους νεότερους, οι στρεβλώσεις που έχουν μεσολαβήσει αποτελούν σκάνδαλο, όπως το αδιανόητο «Η χούντα δεν έπεσε το ’74».

Π​​έθανε όπως έζησε: αθόρυβα, διακριτικά. Αλλά αυτή είναι η μία πλευρά της ιστορίας της – και του εαυτού της εν τέλει. Κάποιος έχει πει ότι ζούμε τρεις ζωές: μία δημόσια, μία ιδιωτική και άλλη μία που δεν ξέρει κανένας άλλος. Ή σχεδόν κανένας άλλος.

«Αστυγραφία» τιτλοφορείται το αυτοβιογραφικό πόνημα του Στράτη Στρατήγη, που θα κυκλοφορήσει εντός ολίγων ημερών από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, με υπότιτλο «Η ζωή μου, η Αθήνα, η πολιτική».

Η ιστορία θέλει το 1934, στη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών, ο Χίτλερ να σφαγιάζει τους πρώην έμπιστούς του στα Τάγματα Εφόδου, πιάνοντας επ’ αυτοφόρω τον αρχηγό τους, τον παχύσαρκο, παραμορφωμένο στο πρόσωπο από τραύμα στα χαρακώματα του Πρώτου Παγκοσμίου, Ερνστ Ρεμ, στο κρεβάτι με τον οδηγό του.

«Είχα ακούσει τις φωνές των παιδιών που φώναζαν στον δρόμο “Πεινάω”. Στο Ζάππειο είχα δει μια σκηνή που μου είχε ματώσει την καρδιά: Ενα ξυπόλυτο κουρελιάρικο αγόρι, με κεφάλι κουρεμένο γουλί, ακολουθούσε έναν κύριο και ζητούσε βοήθεια. Εκείνος το έδιωχνε. Εκείνο επέμενε. Για ν’ απαλλαγεί του έδωσε μια καρπαζιά. Εκείνο συνέχισε να τον ακολουθεί. Ο κύριος γύρισε τότε κι έφτυσε σ’ εκείνο το κουρεμένο κεφάλι».

Η Μαρία Σκιαδαρέση γεννήθηκε στην Aθήνα το 1956. Σπούδασε Iστορία και Aρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Aθηνών. Εχει γράψει μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα και βιβλία για παιδιά και εφήβους. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Τελευταίο βιβλίο της είναι το «Γιλάν, η πριγκίπισσα των φιδιών» (2017, εκδόσεις Πατάκη).

«Με κάλεσε το πρωί στις 4.30: Ο Φύρερ έχει πάλι σπασμό. Eudokal – Eupaverin ε.φ. Οι συναρπαστικότερες μέρες μιας ολόκληρης ζωής. Πρέπει να κερδίσουμε τη μεγάλη νίκη! […] Σοβαρές ενέσεις στο τρένο όχι δυνατές, λόγω απαραίτητης φρεσκάδας κατά την αποβίβαση, αλλά σύμφωνα με την αντίληψή του απολύτως απαραίτητη ακόμα μία ενδοφλέβια ένεση».

Την πρώτη φορά που ήρθε στην Ελλάδα ήταν ένας ένθερμος εικοσάρης. Πήρε το πρώτο πλοίο που βρήκε μπροστά του, πήγε στην Κρήτη και επί έναν μήνα έζησε την ανεμελιά των διακοπών.

Το νέο μυθιστόρημα του Κώστα Ακρίβου ζωντανεύει τον Βόλο του 1975 και θέτει ηθικά διλήμματα.

Στην ανά χείρας έκδοση αναγνωρίζουμε μια πινακοθήκη με ποικίλα πορτρέτα μέσα σε εξίσου ποικίλες τοπιογραφίες.