Βιβλίο

O Φιλέας Φογκ, ο Πασπαρτού και ο Κάπτεν Νέμο ετοιμάζονται να σαλπάρουν για τη Μεγάλη Βρετανία με όχημα όχι μόνο τον «Ναυτίλο», αλλά τις νέες εκδόσεις Faros Books του ιστορικού οίκου Εκδόσεις Παπαδόπουλος, που ξεκινούν το αγγλόφωνο ταξίδι τους με έδρα το Λονδίνο και τις ιστορίες του Ιουλίου Βερν.

Εφυγε χθες το βράδυ από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών ο σπουδαίος καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας Φάνης Κακριδής.

«Σε αυτό το βιβλίο ανιχνεύω τον λεγόμενο “έρωτα α λα γαλλικά”. Αυτό που οι Γάλλοι επινόησαν πριν από 900 χρόνια και το οποίο επανεπινοούν ανά τους αιώνες». 

Ενας «εργάτης» των βιβλίων και, χωρίς αμφιβολία, ένας εκδότης με ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία ήταν ο Στρατής Φιλιππότης (1933-2019), που έφυγε από τη ζωή. 

ίποτε πιο απολαυστικό από το να διαβάζεις ένα μυθιστόρημα γραμμένο από συγγραφέα της κλάσης του Σόμερσετ Μομ. «Το βαμμένο πέπλο», που επανεκδόθηκε το 2018 στη σειρά «Μεγάλες αφηγήσεις» (υπεύθυνος Δημήτρης Στεφανάκης) των εκδόσεων Μεταίχμιο, είναι από τα γνωστά έργα του Μομ – χωρίς όμως να ανήκει στο βαρύ πυροβολικό του όπως το ογκώδες «Ανθρώπινη dουλεία» (1915) ή το ώριμο, και πιο φιλοσοφικό, «Η κόψη του ξυραφιού» (1944).

«Τα οικονομικά επιχειρούν να αποκαλύψουν το κόστος σε χρόνο, χρήμα και ενέργεια που έχει κάθε βιοτική μας δραστηριότητα· εμποδίζουν τους ονειροπόλους να αγνοήσουν τη σπάνι των πόρων…». Μόνον τυχαίο δεν είναι ότι αυτά τα λόγια της Σούζαν Ακερμαν παρατίθενται ήδη στην προμετωπίδα της πρωτοποριακής μονογραφίας του διακεκριμένου συναδέλφου Γιώργου Δελλή, καθηγητή Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ. 

​​​​Συμβαίνει να θεωρώ την πραγματικότητα πολύ μεγαλύτερη από αυτή που συνηθίσαμε να βλέπουμε ή ν’ ακούμε», λέει η Ζυράννα Ζατέλη σε μία από τις συνεντεύξεις που αναδημοσιεύονται στον ανά χείρας τόμο.

Ο μετρ του κοσμικού τρόμου Τόμας Λιγκότι και η πεσιμιστική φιλοσοφία για το χωρίς επιστροφή δράμα του ανθρώπου

Τ​​ούτες τις μέρες γράφτηκαν πολλά –και δικαίως– για τον Αμος Οζ (1939-2018), στον ελληνικό και τον διεθνή Τύπο. Στις λίγες λέξεις που μου αναλογούν σε αυτήν εδώ τη φιλόξενη στήλη δεν θα επαναλάβω πράγματα που έχουν ήδη ειπωθεί, αλλά, προκειμένου να αποφύγω και το αμάρτημα της γενικότητας, θα μιλήσω για ένα μόνο βιβλίο του –ένα, κι αυτό μισό–, εκείνο που έγραψε στα αγγλικά μαζί με την κόρη του: Αμος Οζ, Φάνια Οζ-Ζαλτσμπέργκερ, «Οι Εβραίοι και οι λέξεις» (Καστανιώτης 2012). 

Η ​​χρήση του πραγματικού χρόνου στο σινεμά απωθεί τον σημερινό μέσο θεατή. Η κίνηση ενός ανθρώπου που έρχεται από μακριά και πλησιάζει προς την κάμερα, ολοκληρώνεται σε ένα αργόσυρτο μονοπλάνο, σαν να το ζούσε πραγματικά ο θεατής μπροστά του. 

Πώς φαντάζεσθε ένα πολιτικό θρίλερ στη συγγραφή του οποίου συμπράττουν ένας χαρισματικός πρώην Aμερικανός πρόεδρος και ένας δημοφιλής μυθιστοριογράφος;