Βιβλίο

Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των ποιητών της γενιάς του ’70, και από τους σημαντικότερους σύγχρονους Ελληνες ποιητές, ο Λιοντάκης κατέφτασε στην Αθήνα από την Κρήτη με ένα εντυπωσιακό γλωσσικό οπλοστάσιο αλλά και παιδεία πολυπρισματική.

Ενα αστυνομικό μυθιστόρημα με αφηγηματική άνεση και χιούμορ και μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση για την πολυπολιτισμικότητα της Κωνσταντινούπολης.

Ταξίδια με αστρόπλοια, προηγμένοι πολιτισμοί, νίκη του θανάτου, στο βιβλίο του Μίκιο Κάκου.

Την απόσυρσή του από τη συγγραφή ανακοίνωσε προ λίγων ημερών ο Αλαν Μουρ, ο θρυλικός κομίστας που ώθησε το είδος σε πιο σκοτεινά και ενήλικα μονοπάτια, εξελίσσοντας παιδικούς ήρωες σε συναρπαστικές, ολοκληρωμένες λογοτεχνικές περσόνες, με σκοτεινές αντιφάσεις και αδυναμίες. 

«Θεωρώ ότι θα πρέπει να αναγνωρίζονται οι άνθρωποι για τα επιτεύγματά τους και την αξία που αυτά προσδίδουν στην εξέλιξη της κοινωνίας. Αλλά μπορεί πολύ εύκολα να οδηγηθεί κανείς σε υπερβολές. Τρέφω μεγάλο σεβασμό για πολλούς ανθρώπους και τα κατορθώματα τους, αλλά δεν πιστεύω ότι αυτός ο θαυμασμός θα πρέπει να ξεπερνάει τα ίδια τα επιτεύγματα. Η φήμη δεν θα πρέπει να ξεπερνάει τις ίδιες τις πράξεις».

Πρέπει να είσαι πολύ καλός συγγραφέας για να γράψεις για τον έρωτα. Βεβαίως μπορείς να καταφύγεις σε τετριμμένες αισθηματικές περιγραφές δημιουργώντας ένα βιβλίο χωρίς παλμό και χυμούς.

Ξυπνώ συνήθως ύστερα από ένα προειδοποιητικό μήνυμα που μου στέλνει κάποιος μυς του ποδιού μου. Αν δεν ξυπνήσω, λέει το απειλητικό μήνυμα, είναι πολύ πιθανό να πάθω κράμπα. Παράδοξο ξυπνητήρι. Επειτα βρυχάται η καφετιέρα. Κατόπιν, (πιθανός) θραυσματικός ήχος από ποτήρι που σπάει (είμαι εξαιρετικά άτσαλος όταν ξυπνώ, τα αντικείμενα γλιστρούν από τα χέρια μου).

Σε σχέση με τη Γη, ο χρόνος στο Διάστημα κυλάει πιο αργά. Μια σταθερή, αντικειμενική συνθήκη, θωρακισμένη με αγκαθωτές εξισώσεις και τα απαραίτητα παράδοξα της φυσικής που τις καθιστούν θανάσιμα ακριβείς.

Μια μέρα ο άνθρωπος της ιστορίας αποφασίζει να πετάξει στα σκουπίδια την εξώπορτα του διαμερίσματός του. Ενας ακαταδάμαστος φόβος κινεί την απόφασή του. Φοβάται ότι θα πεθάνει και κανείς δεν θα αντιληφθεί τη νεκρική μοναξιά του. Ενας άνθρωπος ήδη προ καιρού αθέατος από το περιορισμένο κοινωνικό του περιβάλλον, αγωνιά να διασώσει την ορατότητα της σορού του, το ύστατο απομεινάρι του.

Ο Γιάννης Ράγκος (1966) είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Eχει γράψει βιβλία δημοσιογραφικής έρευνας, αστυνομικά μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα, δοκίμια και μελέτες για την αστυνομική λογοτεχνία και ακόμη σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικά σίριαλ, θεατρικές παραστάσεις – performances και κόμικς. Πρόσφατα κυκλοφόρησε σε νέα και συμπληρωμένη έκδοση το αστυνομικό μυθιστόρημά του «Μυρίζει αίμα» (εκδόσεις Καστανιώτη).

Αυτή ίσως και να ήταν μια υπόθεση για τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο, αλλά ακόμα και ο γενναίος αστυνομικός δεν μπορεί να τα βάλει με τον μεγάλο αντίπαλο της ζωής που πάντα κερδίζει στο τέλος.