Βιβλίο

Τον Μάρτιο του 1955 πέθανε ο Ιταλοελβετός μηχανικός Μικέλε Μπέσο, στα 82 του. Ηταν παλαιός και στενός φίλος του Αλμπερτ Αϊνστάιν. Το όνομα του Μπέσο είναι συνδεδεμένο με μια επιστολή συμπαράστασης που έστειλε ο Αϊνστάιν στην οικογένεια του φίλου του όταν αυτός πέθανε, η οποία καταλήγει ως εξής: «Τώρα, για μία ακόμη φορά, προηγήθηκε ελαφρώς από μένα στην αποχώρησή του από αυτόν τον παράξενο κόσμο. Αυτό δεν έχει σημασία. Για ανθρώπους σαν κι εμάς, που πιστεύουμε στη φυσική, ο διαχωρισμός παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος έχει μονάχα τη σημασία μιας εξαιρετικά επίμονης, πράγματι, ψευδαίσθησης».

Με κάθε αναφορά στον όρο τεχνοεπιστήμη ο νους πηγαίνει εύλογα όχι τόσο σε φιλοσοφικές αναλύσεις όσο στη «σκοτεινή» λογοτεχνία προηγούμενων αιώνων –στο «Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας» της Μαίρης Σέλεϊ και στο «Δρ Τζέκιλ και κ. Χάιντ» του Ρόμπερτ Λιούις Στίβενσον– και τη σύγχρονη επιστημονική φαντασία: ταινίες όπως το «Blade Runner» του Ρίντλεϊ Σκοτ και το «Matrix» των Λίλι και Λάνα Γουατσόφσκι μοιάζουν από πολλές πλευρές να αναστοχάζονται την εποχή μας με μεγαλύτερη προσήλωση στις τεχνοφιλικές ή τεχνοφοβικές της συνιστώσες απ’ ό,τι η φιλοσοφία και οι ανθρωπιστικές επιστήμες εν γένει.

Κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες (Πατάκης) ένα μικρό μα ιερό βιβλιαράκι: «‘‘Δε θα σιωπήσουμε ποτέ’’. Οι Προκηρύξεις του Λευκού Ρόδου (1942-1943)». Διαβάζουμε επιτέλους στη γλώσσα μας τις έξι Προκηρύξεις, 3.000 –και κάτι– λέξεις συνολικά. Εν τω μεταξύ, η αντιναζιστική ομάδα έχει γίνει γνωστή σε όλο τον κόσμο, μέσα από πλήθος βιβλίων, ταινιών ή μουσικών έργων. Στη Γερμανία ειδικά, της αποδίδεται μεγάλη δημόσια τιμή, προς εξαγορά της ενοχής.

Με τη σειρά του αλφάβητου στo πρώτo γράμμα του τίτλου κάθε ποιήματος (από το άλφα ώς το ωμέγα), η Ιουλίτα Ηλιοπούλου στη νέα ποιητική συλλογή της φιλοτεχνεί ένα «ψηφιδωτό» με εικόνες του λόγου και οδηγεί τον αναγνώστη σε δρόμους της σκιάς.

Ογκώδης πολιτική βιογραφία του εμβληματικού προέδρου Φραγκλίνου Ντελάνο Ρούζβελτ από τον ιστορικό Ρόμπερτ Ντάλεκ.

Παρά το σχήμα «τσέπης» που ξεγελά, η δεύτερη ποιητική συλλογή του Ορφέα Απέργη (γεν. 1974) είναι πληθωρική όπως και η πρώτη, τόσο ως προς τον αριθμό των ποιημάτων που περιλαμβάνει όσο και ως προς την έκταση αλλά και το περιεχόμενο. Από τα 72 άτιτλα αριθμημένα ποιήματα της συλλογής –σε αυτά αθροίζονται ακόμη 9 με τη μορφή υποσημείωσης– λιγότερα από τα μισά είναι ολιγόστιχα ή μονόστιχα.

Ενα εξαιρετικό γκράφικ νόβελ για τη ζωή του καλλιτέχνη της νεοελληνικής γλυπτικής. 

Ο συγγραφέας και ιδιοκτήτης παλαιοβιβλιοπωλείου στην Αθήνα, Νίκος Χρυσός είναι ένας εκ των 14 νικητών του φετινού βραβείου λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Το βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο σε νέους και πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς, αναγνωρίζοντας λογοτεχνικά ταλέντα από όλες τις γωνιές της Ευρώπης.

Πέρασε και η γιορτή της μητέρας. Μια συγκινητική γιορτή, που δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά όλων των ηλικιών να εκφράσουν την αγάπη προς τη μητέρα τους. Με αφορμή αυτήν τη γιορτή αναζωπυρώθηκε μια σκέψη που αφορά ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και που απέχει, φυσικά, από το πολιτικώς ορθό.

Στο βιβλιοπωλείο «Επί Λέξει» της οδού Ακαδημίας, σε αυτόν τον ιδιαίτερο χώρο που ζεσταίνει η παρουσία της Μαρίας Παπαγεωργίου, την περασμένη Παρασκευή, ένιωσα εκείνη την ήρεμη χαρά όταν συναντιέσαι με κάτι νέο και ουσιαστικό. 

Υπάρχουν τα φαντάσματα ή τα βλέπει μόνο το άρρωστο μυαλό της γκουβερνάντας; Το ερώτημα στοιχειώνει εδώ και δεκαετίες τους αναγνώστες του Χένρι Τζέιμς στη νουβέλα «Το στρίψιμο της βίδας».