Βιβλίο

Οι ναοί της Περιβλέπτου και της Παντάνασσας ως σύμβολα ισχύος, προβολής, πολιτικής προπαγάνδας. Η μελέτη φωτίζει τον ρόλο του Μυστρά ως περιφερειακού κέντρου εξουσίας και συμβάλλει ουσιαστικά στην επανερμηνεία του.

«Πάμε να δούμε τα “Ψυχρά και Ανάποδα ΙΙ”, σε παρακαλώ. Πάμε;». Αυτή η φράση θα ήταν αναμενόμενο να ειπωθεί από την κόρη μου προς εμένα. Εγώ όμως ήμουν αυτή που αναζητούσε παρέα. Τελικά μου έκανε τη χάρη και με συνόδευσε.

Σεμινάριο με στόχο τόσο την καλύτερη χρήση της γλώσσας γενικώς όσο και τη γλωσσική βελτίωση των κειμένων που όλοι και όλες καλούμαστε συχνά να γράψουμε, για διάφορους λόγους και με διάφορες αφορμές –από το πιο απλό προσωπικό ή υπηρεσιακό σημείωμα έως ένα υπόμνημα ή μια εισήγηση ενώπιον ακροατηρίου–, διοργανώνει το Πολιτιστικό Ιδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ) στον Ταύρο.

Ας το πούμε ευθέως και όσο πιο κοινότοπα γίνεται: ο Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ (1902-1991) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του περασμένου αιώνα. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Πολωνία, εγκατέλειψε τη χώρα προτού την καταλάβουν οι ναζί.

Ο εβδομηντάχρονος Πίτερ Ακρόιντ είναι ένας εμπειρότατος και ερεθιστικός συγγραφέας. Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγονται οι βιογραφίες του Ελιοτ, του Σαίξπηρ, του Ντίκενς, αλλά και του Τάμεση ή του Λονδίνου.

Το μυθιστόρημα μιλάει για τη μοναξιά, την επιθυμία της οικειότητας και, κυρίως, την αγάπη.

Ο Στιβ Σίλμπερμαν είναι ο ήρωάς μου. Αν το «Γιατί Χοροπηδώ» του Χιγκασίντα μού άνοιξε ένα παράθυρο στο μυαλό ενός αυτιστικού παιδιού, αν τα βιβλία του Ατγουντ με βοήθησαν να καταλάβω τον αυτισμό από την επιστημονική πλευρά, οι «Νευροφυλές» συμπλήρωσαν το παζλ με κομμάτια για τις διαφορετικές εκφάνσεις του αυτισμού.

Το «1917» του Σαμ Μέντες έχει κερδίσει τις καρδιές του κοινού, έχει ήδη αποσπάσει τα πρώτα του βραβεία, και τώρα, όπως όλα δείχνουν, πάει ολοταχώς για τα Οσκαρ.

Αφού είδε –και θαύμασε– το «1917» του Σαμ Μέντες, ο κύριος Γκρι θυμήθηκε το αντίστοιχο «1917» του Ερνεστ Χέμινγουεϊ.

Κάθε χρόνο, για μία εβδομάδα, το Μπενάκη στην οδό Πειραιώς θυμίζει την αποθήκη της Amazon: φορτηγά μεταφέρουν εκεί εκατοντάδες βιβλία. 

Εγραψε ποιήματα για τον έρωτα και το σώμα, για την έλλειψη και την απουσία, σε μια γλώσσα απλή και βραδυφλεγή, χωρίς εκζήτηση. Με τις λέξεις αναμετριόταν και ως μεταφράστρια, αν και τελευταία τής έλειπε όλο και περισσότερο μία μικρή και μονοσύλλαβη: το αισιόδοξο «θα». Το «ευχαριστώ» για όσα φέρνει η ζωή, πάντως, κατεύναζε τον φόβο του θανάτου. Η σπουδαία ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών.