Βιβλίο

Μια νέα σειρά βιβλίων, σε νέες, αξιόλογες μεταφράσεις, εγκαινίασαν οι εκδόσεις Ψυχογιός. Πρόκειται για τη σειρά «Τα κλασικά» στο πλαίσιο της οποίας έχουν εκδοθεί ήδη πέντε τίτλοι, μεταξύ των οποίων και το έργο του πολύ σημαντικού πεζογράφου Γκαμπριέλε Ντ’ Ανούντσιο: «Η Ηδονή», που γράφτηκε το 1889 για να καταπλήξει για το νεωτεριστικό και ελεύθερο πνεύμα με το οποίο ο συγγραφέας παρουσιάζει τις σχέσεις των ανθρώπων, το ερωτικό κυνήγι της απόλαυσης, την εσωτερική πάλη που οδηγεί άλλοτε σε μια άκρατη ηδονοθηρία και άλλοτε στη συντριβή.

Ο Φίλιπ Ροθ έλεγε τα τελευταία –πολλά μάλλον– χρόνια της ζωής του ότι η λογοτεχνία (ακριβολογώντας: η μυθοπλασία) είναι ένας από τους «μεγάλους χαμένους σύγχρονους αγώνες». Ο Αμερικανός συγγραφέας αναφερόταν βέβαια κυρίως στην επικράτηση της οθόνης (από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση έως τον υπολογιστή και τώρα πια το έξυπνο κινητό) έναντι της γραπτής σελίδας. 

Σε έναν κόσμο βαθιά ανθρωποκεντρικό –για την ακρίβεια σε έναν κόσμο που κάνει αέναες περιστροφές γύρω από το περίπου 20% των ανθρώπων– τα τελευταία χρόνια όλο και πληθαίνουν οι φωνές για τα δικαιώματα των ζώων. Ακτιβιστές, που παλαιότερα θεωρούνταν εξ ορισμού γραφικοί και συχνά αποδοκιμάζονταν δημόσια και ιδιωτικά, «βγαίνουν μπροστά» πλέον και μιλούν για την εργαλειοποίηση των ζώων, αποκαλύπτοντας φρικτές κακοποιήσεις εις βάρος τους.

Μετά τον Ηλία Μαγκλίνη και το καινούργιο του βιβλίο, «Είμαι όσα έχω ξεχάσει», ο Νίκος Βατόπουλος και η Τασούλα Επτακοίλη παρουσίασαν τα δικά τους βιβλία πριν από λίγες ημέρες.

H Κατερζίνα Τούτσκοβα, συγγραφέας αυτού του υβριδικού ως προς τη μορφή μυθιστορήματος, γεννήθηκε στο Μπρνο της Τσεχίας το 1980. Παρά τη νεαρή της ηλικία έχει ήδη διακριθεί για τη συγγραφική δουλειά της.

Το θαυμάσιο λεύκωμα «Η Δράμα των προσφύγων» (Αφιέρωμα Μνήμης) είναι μια νέα έκδοση που υπογράφουν η ιστορικός Γεωργία Μπακάλη και ο φιλόλογος Δημήτρης Ι. Σφακιανάκης, πλούσια εικονογραφημένη με σπάνιο φωτογραφικό υλικό από δημόσια και ιδιωτικά αρχεία και συλλογές. 

Μια παρέα φοιτητών, ένα καλοκαίρι του ’90, κάνει ελεύθερο κάμπινγκ, όταν ο Νικόλας, ο πιο χαρισματικός απ’ όλους, πνίγεται στην προσπάθειά του να βγάλει έναν ροφό από τη θάλασσα. Ο πατέρας πενθεί τον γιο του· οι φίλοι θυμούνται και εξιδανικεύουν τον πεισματάρη φίλο τους. Είκοσι χρόνια αργότερα, οι ίδιοι άνθρωποι ξαναβρίσκονται στο νησί για το μνημόσυνο του Νικόλα…

Η μαρτυρία του Γιάννη Σεργόπουλου, η οποία έρχεται να προστεθεί σε χιλιάδες άλλες, είναι χαρακτηριστική του απόλυτου παραλογισμού και της κτηνωδίας που βασίλεψαν στη χώρα κατά την περίοδο της χουντικής επταετίας. 

Η «Κ» προδημοσιεύει απόσπασμα από το νέο βιβλίο του ιστορικού Ουίλιαμ Μακ Νιλ, «Επιδιώκοντας την ισχύ».

Στις «Μικρές νυχτερινές ιστορίες» της Κίτι Κράουθερ, η νύχτα είναι ροζ, έχει το χρώμα του κυκλάμινου. Αυτός είναι άλλωστε ο κοινός τόπος, το μοτίβο που επανέρχεται καλύπτοντας, σαν μανδύας, τις τρεις ιστορίες που η μαμά αρκούδα αφηγείται στο αρκουδάκι της, προτού κοιμηθεί: λες και τρία παιδιά έχουν το ίδιο σημάδι στα γόνατά τους.

Η βασική παραδοχή της Νέας Βιολογίας (ΝΒ) είναι ότι η λειτουργία των έμβιων συστημάτων (από το κύτταρο μέχρι τον οργανισμό) και η διαταραχή της στη νόσο δεν καθορίζονται, όπως πιστευόταν για δεκαετίες, από επιμέρους στοιχεία (γονίδια, πρωτεΐνες-προϊόντα γονιδίων και μεταβολίτες) ή το άθροισμά τους, αλλά από τα υψηλής πολυπλοκότητας δίκτυα, τα οποία σχηματίζονται από τη διασύνδεση, αλληλεπίδραση και αλληλορύθμιση των επιμέρους στοιχείων, που παρεμβάλλονται ανάμεσα στο γενετικό υλικό του οργανισμού (γονότυπος) και τα εκάστοτε εμφανή χαρακτηριστικά του (φαινότυπος).