Αγαπητέ μου Γκρι, τις νύχτες που περνάω στο «Ελπίδα» δεν κοιμάμαι, όπως καταλαβαίνεις. Τις πρώτες από αυτές τις νύχτες, η μαμά της κόρης μας μου έδειξε πώς να σηκώνω τη μικρή ανά δύο ώρες για τα τσίσα της, να τα αδειάζω σε ένα πλαστικό δοχείο με μετρητή και να καταγράφω ημερομηνία, ώρα και αριθμό ml. Να δίνω κάθε τόσο αναφορά στις νοσηλεύτριες, οι οποίες καταγράφουν το σύνολο. Πρέπει να αποβάλει από τον οργανισμό της όλα αυτά τα χημικά, μου είπαν, αν θυμάμαι καλά μέσα στο χάσιμό μου.