Βιβλίο

Η «Κ» προδημοσιεύει ένα απόσπασμα αντλημένο από την περιγραφή της πρώτης συνάντησης του Γούντχαουζ με τον Αρη Βελουχιώτη στα ελληνικά βουνά.

«Το λυρικό ταλέντο του είναι τέτοιο, που το κάθε μικρό κεφάλαιο μπορεί να διαβαστεί σαν μια ποιητική ενότητα», έγραφε η κριτική των New York Times το 1979 για το μυθιστόρημα του συγγραφέα Στρατή Χαβιαρά «Οταν τραγουδούσαν τα δέντρα», που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ερμής (1980) και τον Καστανιώτη (1999).

Με την κυκλοφορία μιας δίγλωσσης αφιερωματικής έκδοσης, η ΕΛΣ τιμάει την ιστορία των 80 χρόνων της. Μέσα στις 664 σελίδες της  καταγράφεται με ιστορική ακρίβεια και λεπτομερή τεκμηρίωση η πορεία του μοναδικού ελληνικού λυρικού θεάτρου, από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’40 έως σήμερα.

Η βοή της λεωφόρου εξαφανίζεται πίσω από την τεράστια σιδερένια είσοδο της πρώην οικίας Ελευθερίου Βενιζέλου, που βρίσκεται στη αρχή της οδού Λουκιανού, και στεγάζει τη βρετανική πρεσβευτική κατοικία.

Με μελωδίες μακρινές, κιθάρας, ακορντεόν και βιολιού, που αντηχούσαν τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 στα σοκάκια και στα καλντερίμια ενός ορεινού χωριού, ανασταίνει ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης την ανάμνηση του πατέρα του. Από ένα κουτί ξεχύνονται παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες και σκορπίζονται στις σελίδες του βιβλίου του.

Από τη δημιουργία στην τρωτότητα κι από τη γέννηση στην αχαλίνωτη αίσθηση της φθοράς. Αξίζει να θέσουμε το ίδιο ερώτημα με την καθηγήτρια σπουδών επικοινωνίας στο Northwestern University, Λόρα Κίπνις στο βιβλίο της «Το γυναίκειο πράγμα» (εκδ. Αλεξάνδρεια): για ποιο πράγμα μιλάμε όταν μιλάμε για τη γυναικεία ψυχή; Τι είναι αυτό το γυναικείο πράγμα που κανοναρχεί στη ζωή μας;

Ο Σπύρος Μαντζαβίνος γεννήθηκε το 1995. Σπούδασε για έναν χρόνο στην Τυβίγγη Ιστορία και Aρχαία Eλληνικά. Το 2016 αποφοίτησε από το τμήμα Σκηνοθεσίας της σχολής Σταυράκου και το 2017 συμμετείχε με ένα διήγημα στο συλλογικό έργο «Τα κορόμηλα δεν θέλουν ζέσταμα». Το 2018 εξεδόθη το βιβλίο του «Μνηστηροφονία και άλλες ιστορίες» (εκδ. Καστανιώτη).

Πριν από κάμποσους μήνες, τον Σεπτέμβριο 2018, έγραφα σε αυτήν εδώ τη στήλη για τον άγιο (beatus, για την ακρίβεια, από το 2007) της Καθολικής Εκκλησίας Φραντς Γαιγκερσταίτερ. Η μνήμη του τιμάται στις 9 Αυγούστου, ημέρα του αποκεφαλισμού του στην γκιλοτίνα από τους ναζί, το 1943, στη φυλακή του Μπράντενμπουργκ, στο Βερολίνο.

Ο Θανάσης Χατζόπουλος γεννήθηκε το 1961 στο Αλιβέρι Ευβοίας, όπου έζησε μέχρι το 1978. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στην παιδοψυχιατρική. Είναι ψυχαναλυτής, μέλος της Societe de Psychanalyse Freudienne (Παρίσι). Εχει εκδώσει περί τις είκοσι ποιητικές συλλογές, έχει γράψει δοκίμια για τη λογοτεχνία, ενώ έχει μεταφράσει Γάλλους ποιητές και Αγγλους ψυχαναλυτές.

Μια μετακόμιση μοιάζει κάπως με μια ανασκαφή. Ολο και κάτι θα βρεθεί παραχωμένο σε ένα ντουλάπι, κάτι που ξεχάστηκε εκεί και πλακώθηκε από τον χρόνο. Μερικές φορές εκεί στα σκοτάδια παλιώνει όμορφα κι όταν έρχεται η αναπάντεχη ανακάλυψη, είναι σαν να έχεις φέρει στο φως κρυμμένο θησαυρό – σε αναλογία πάντα με ό,τι θεωρεί θησαυρό ο καθένας.

Ανάμεσα στην πρώτη έκδοση του 1995 και στη δεύτερη μεσολάβησαν 24 χρόνια. Περίπου «μια γενιά» όπως επισημαίνει η αρχαιολόγος Ντόρα Βασιλικού, για την ανατύπωση του βιβλίου της «Ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός» από την Αρχαιολογική Εταιρεία, με πλήθος νέων πληροφοριών. Καινούργια στοιχεία από τα ανασκαφικά μέτωπα που εμπλουτίζουν την επιστήμη με νέα ευρήματα, δημοσιεύσεις και απόψεις, αναθεωρώντας παλιά συμπεράσματα, επιβεβαιώνοντας κάποια άλλα.