Βιβλίο

Ο Αλέκος Λούντζης γεννήθηκε το 1978. Σπούδασε νομικά, επικοινωνία και κοινωνική ανθρωπολογία. Εργάζεται στο Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Ενηλίκων. Εχει τιμηθεί με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή του ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο Αναγνώστης» για τη συλλογή του «Προπαγάνδα. Κάποια γράμματα για κάποια πράγματα» (Γαβριηλίδης 2015).

Η ζωή του, όπως εκατομμυρίων συμπατριωτών του και ανθρώπων σε όλον τον κόσμο, έχει μπει σε… αναμονή εδώ και εβδομάδες. Η πανδημία κλόνισε πολλές από τις βεβαιότητές του, δοκιμάζει τις αντοχές του. Αποφάσισε να αντιδράσει κάνοντας αυτό που ξέρει καλύτερα: γράφοντας. Ετσι, ο 38χρονος Πάολο Τζορντάνο μάς παραδίδει το «Περί μετάδοσης», που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από τις εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση Σώτης Τριανταφύλλου.

Αυτές τις ημέρες οι βιβλιόφιλοι που μένουμε σπίτι ξαναδιαβάζουμε αγαπημένα βιβλία. Ενα από τα δικά μου αγαπημένα είναι το «Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές» (πρώτη έκδοση 1999) της Ερσης Σωτηροπούλου, που επανεκδόθηκε φέτος. Στον θάλαμο Εντεκα ενός αθηναϊκού νοσοκομείου πεθαίνει η Λία, προσβεβλημένη από έναν άγνωστο ιό, τον Hcnvmb, για τον οποίο ο γιατρός της δεν γνωρίζει τίποτα πέρα από το ότι «σε λίγο καιρό όλοι θα μιλάνε γι’ αυτόν, θα γίνει το θέμα της ημέρας».

Απόσπασμα από το βιβλίο «Με την πένα του θεού έρωτα».

Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά, ζει στην Αθήνα και διευθύνει το ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό Diastixo.gr. Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Eργα του σκηνοθέτησαν οι: Ρούλα Πατεράκη, Σοφία Καραγιάννη, Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Ερση Βασιλικιώτη, Taru Makela, Alexandru Mazgareanu.

Η «Πανούκλα» (1947) του Καμύ είναι αριστούργημα. Το μυθιστόρημα είναι το χρονικό, όπως το αποκαλεί από την πρώτη κιόλας αράδα ο αφηγητής του, της πανούκλας που χτύπησε το Οράν, μια πόλη 200.000 κατοίκων, της Αλγερίας. Το πρωτοδιάβασα στα εφηβικά μου χρόνια στην πολύ καλή –και πρώτη, νομίζω, στα ελληνικά– μετάφραση του Ηλία Θεοφιλάκη, με πρόλογο του Ροζέ Μιλλιέξ (εκδόσεις Aujourd’hui, 1955), την οποία έχω ακόμη στη βιβλιοθήκη μου.

Το διάβασμα είναι μία από τις πιο μοναχικές τέχνες, προσωπικά το θεωρώ μία δημιουργική ενασχόληση. Να μπορείς να συγκεντρώνεσαι πάνω σε ένα κείμενο, να το αφουγκράζεσαι αλλά και να το κάνεις δικό σου. Η προσωπική ανάγνωση απαιτεί συνήθως μια εσωτερική απομόνωση και όχι να σου επιβάλλεται εξωτερικά.

Τα δύο βιβλία ήταν πάνω στη συρταριέρα του γραφείου. Οπως καθόμουν δεξιά μου. Προσπάθησα, για λίγο, να θυμηθώ, πότε τα άνοιξα τελευταία φορά, ή μάλλον τι ακριβώς έψαχνα, για να τα αναζητήσω σε μια στοίβα από βιβλία –τριάντα ή και περισσότερα– που κρατούσα στο γραφείο και δεν τα μετέφερα στο σπίτι.

Iσως κάπου το πήρε το μάτι σας αυτές τις μέρες. Το Internet Archive, μια πλατφόρμα που το 1996 ιδρύθηκε με σκοπό την αρχειοθέτηση ιστοσελίδων και το 2005 στράφηκε και σε υπηρεσίες ψηφιακής βιβλιοθήκης, πρόσφερε στο κοινό του 1,4 εκατ. e-books, για ανάγνωση στις δύσκολες μέρες της απομόνωσης.

Ανακοινώθηκαν χτες στο Λονδίνο κι έπειτα από εξάωρη τηλεδιάσκεψη της αρμόδιας κριτικής επιτροπής τα έξι βιβλία που θα διεκδικήσουν φέτος το Διεθνές Βραβείο Booker. Το βραβείο τιμά την καλύτερη μεταφρασμένη λογοτεχνία που εκδίδεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και συνοδεύεται από έπαθλο 50.000 λιρών, οι οποίες μοιράζονται στον συγγραφέα και τον μεταφραστή.

Το μυθιστόρημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία, μεταφράστηκε στο εξωτερικό, μεταφέρθηκε στη θεατρική σκηνή και συγκίνησε.