Βιβλίο

Ο δικηγόρος και πολιτικός Φοίβος Ιωαννίδης ξεδιπλώνει σε 540 σελίδες την προσωπική και οικογενειακή πορεία του.

Νεράιδες κλεισμένες σε κορμούς δέντρων αρδεύουν με δάκρυα τον φλοιό, θρηνώντας δυστυχισμένους έρωτες. Μια νύμφη που αστραποβολεί ασημένια σαν τη σελήνη εγκαταλείπει, αλλοπαρμένη από εφήμερο ίμερο, την ιερή μαντική πηγή της για να σμίξει με έναν θνητό, έναν ποιμένα.

Προδημοσίευση από το βιβλίο «Μόρια. Στο πουθενά της Ευρώπης» της Βελγίδας δικηγόρου Μαρί Ντουτρεπόν.

Μία γυναίκα παλεύει με νύχια και δόντια να κρατήσει τον έρωτα ενός άντρα που κάποτε την αγάπησε τόσο ή έτσι που δεν φοβήθηκε τόσο ή έτσι που τα λόγια έρρεαν σαν μέλι από το στόμα του ύφασμα πλεγμένο με λέξεις αγάπης.

Τη νύχτα της 17ης Φεβρουαρίου του 1854, ο Ρόμπερτ Σούμαν συνέθεσε το βασικό θέμα ενός πιανιστικού έργου το οποίο, όπως είπε στη γυναίκα του, Κλάρα, του το είχαν τραγουδήσει άγγελοι Κυρίου.

Ενας ιός παραλύει τον πλανήτη, σε χειρόγραφο που παραδόθηκε το μακρινό… 2019.

«Εχω χάσει τον ύπνο μου», έλεγαν πολλοί εκείνη την πρώτη δύσκολη περίοδο του εγκλεισμού μας στο σπίτι, και σε μακρά τηλεφωνήματα εκμυστηρεύονταν ο ένας στον άλλον άγρυπνες νύχτες «με τα μπράτσα σταυρωμένα πάνω στο στήθος», ξαπλωμένοι «σαν φορτωμένος στρατιώτης», όπως έγραφε ο Φραντς Κάφκα στα ημερολόγιά του (Franz Kafka, «Ονειρα», εκδ. Αγρα). 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ερευνητή και μελετητή της Ελληνικής Επανάστασης παρουσιάζει ο τόμος με τα Πρακτικά του 7ου Συνεδρίου (2018), ενός από τα δέκα που ετοίμασε η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητας της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, με θέμα «Οι Φιλελεύθεροι Θεσμοί του Αγώνος της Ελληνικής Επαναστάσεως».

Σύμφωνα με τη γνωστή βιβλική ιστορία του Πύργου της Βαβέλ (Γεν. 11:1-9), όταν οι άνθρωποι μιλούσαν όλοι μία μόνο γλώσσα, τους ήρθε η ιδέα να φτιάξουν μια πόλη και έναν πύργο: «Δεύτε οικοδομήσωμεν εαυτοίς πόλιν και πύργον, ου η κεφαλή έσται έως του ουρανού, και ποιήσωμεν εαυτοίς όνομα προ του διασπαρήναι επί προσώπου πάσης της γης [και να αποκτήσουμε όνομα, μήπως και διασκορπιστούμε σε όλη τη γη]». 

«Εν έτει 2018, στην Αθήνα, στο σπίτι μιας από τις καλύτερες φίλες της Ελληνίδας συζύγου μου, ο γλυκύτατος πεντέμισι χρόνων γιος της, ντυμένος τσολιάς, μπήκε στο σαλόνι, όπου 15-20 άτομα είχαμε μαζευτεί με αφορμή μια ονομαστική γιορτή. Εστρεψε το παιχνίδι-τουφέκι του προς εμένα, μισόκλεισε τα μάτια του σημαδεύοντάς με και ψιθυρίζοντας ένα νευρικό “Τούρκο!” τράβηξε τη σκανδάλη.

Ενόσω η Ελλάδα απέτρεπε τις χειρότερες συνέπειες της πανδημίας, έγινε ευρύτερα συνειδητή η ανάγκη μεταρρύθμισης του συστήματος υγείας. Είναι ένα άνισο σύστημα στηριγμένο σε ηρωισμούς του προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία και στις εκτροχιασμένες ιδιωτικές δαπάνες υγείας (υπερδιπλάσιες στην Ελλάδα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο).