Θανάσης Βαλτινός: Κουταμάρα να λέμε σήμερα ότι ζούμε σε χούντα
Τι θα σώσει τον κόσμο;
«Η ομορφιά μού δίνει μιαν αίσθηση πληρότητας, μέτρου, ειρήνευσης και παλλόμενης θρησκευτικής ταύτισης με την Πανουσία της ζωής (…) η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο».
Πόλη, Ραιδεστός, Αϊβαλί
«Στην Πόλη, όπως μας πληροφορεί η Ηχώ (24 Απριλίου 1910), το Σάββατο πριν του Θωμά, το “Νέον Σάββατον” όπως το ονόμαζαν οι Πολίτισσες, επικρατούσε η συνήθεια οι γυναίκες να πηγαίνουν στο λουτρό (λουτρό της Ηρας), πιστεύοντας πως έτσι θα μπορούσαν να διατηρηθούν πάντα νέες».
Τα κορίτσια του πεταμένου ναού
Κλείνει αυτή η μικρή «τριλογία του μπορντέλου», μέσα από το βιβλίο της Τζέιν Λίστερ «Η ιστορία του αγοραίου έρωτα» (το βιβλίο θα εκδοθεί προσεχώς στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καπόν), με μία ακόμα επίσκεψη στην Απω Ανατολή.
ΒΙΒΛΙΟ
Ο Προυστ, αντίδοτο στον πόλεμο
Ο Γιόζεφ Τσάπσκι (1896-1993) ο οποίος μιλάει παραπάνω, ήταν καλλιτέχνης, συγγραφέας και κριτικός. Ηταν επίσης αξιωματικός του πολωνικού στρατού το 1940 και από τους ελάχιστους Πολωνούς ένστολους που γλίτωσαν από τη μαζική σταλινική σφαγή στο δάσος του Κατίν.
Συνεχίζει να γράφει βιβλία ο Φίλιπ Ροθ ακόμα και μέσα απ’ τον τάφο;
Ο Αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ροθ δεν πίστευε στον Θεό ούτε και στη μετά θάνατον ζωή. Κι ωστόσο, μοιάζει να συνεχίζει να γράφει ακόμα κι αφού έχει πεθάνει…
Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου: Οι αφανείς ήρωες των εκδόσεων στην «Κ»
Για την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου δίνουμε τον λόγο σε όσους εργάζονται στις λιγότερο ορατές ειδικότητες των εκδόσεων.
Κατσαρίδες που γίνονται ρινόκεροι
Υπάρχει ένα σύντομο διήγημα του Αργεντινού πεζογράφου Φερνάντο Σορεντίνο (γεν. 1942), ίσως το πιο γνωστό του, που ο τίτλος του λειτουργεί συγχρόνως και ως περίληψή του: «Υπάρχει ένας άντρας που έχει τη συνήθεια να με χτυπάει με μια ομπρέλα στο κεφάλι».
Θα ξεσπάσει Τρίτος Παγκόσμιος;
Μια συζήτηση με τον ευπώλητο Ουαλλό συγγραφέα Κεν Φόλετ με αφορμή το νέο του βιβλίο.
Η ζωή και η «ποιητική» του Νίτσε
Μια εξαιρετική βιογραφία του κορυφαίου φιλοσόφου, τον οποίο όλοι ξέρουν αλλά λίγοι γνωρίζουν ποιος πραγματικά ήταν.
Οι κόσμοι που επιπλέουν
Από τη Βενετία και τη Ρώμη της Αναγέννησης της προηγούμενης εβδομάδας, στην Ιαπωνία, την ίδια περίπου εποχή. Η λέξη-κλειδί εδώ είναι η εξής: «γιουκάκου» – η συνοικία «της ευχαρίστησης», κοινώς η περιοχή με τα κόκκινα φανάρια.
Με το βλέμμα στον συναισθηματικό κόσμο των ηρώων
Δύο σπουδαίοι Τούρκοι συγγραφείς, με μια μεγάλη γκάμα χαρακτήρων, που αποδίδουν την πολυπρόσωπη, πολυσχιδή σύνθεση της χώρας.
Η ομορφιά που γίνεται
Κληματαριές, βελανιδιές, ακροποταμιές, ρεματιές, κορυφογραμμές, κουφοξυλιές, συννεφιές. Τόσο η χλωρίδα όσο και η πανίδα υπεραφθονούν στα διηγήματα της Ειρήνης Κίτσιου (Κόνιτσα, 1956), που επανεμφανίζεται στην πεζογραφία έπειτα από δεκατρία χρόνια.
Εργοστάσιο για διάβασμα
«Αν ήταν να σας διηγηθώ κάτι κοινότοπο, δεν θα έμπαινα, πιστέψτε με, διόλου στον κόπο. Oμως, αυτό που έζησα εκείνα τα –παράξενα από κάθε άποψη– χρόνια με ξεπερνάει…».
Η «ανάγκη» να είμαστε ευτυχισμένοι
«Σκέψου θετικά». «Γίνε ο καλύτερος δυνατός εαυτός;». «Αναζήτησε τον αυθεντικό σου εαυτό και θα πετύχεις». «Γίνε η θετική σου ενέργεια»…
