Ο δρόμος της Χαροκόπου στην Καλλιθέα είναι από εκείνα τα σημεία της πόλης που δεν ησυχάζουν ποτέ. Τα παρκαρισμένα και στις δύο πλευρές του οδοστρώματος δυσκολεύουν τη διέλευση των υπόλοιπων αυτοκινήτων· τα πολλών ειδών καταστήματα, παρατεταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, υποδέχονται καθημερινά εκατοντάδες ανθρώπους, με την κίνηση να κοπάζει μόνο αργά το βράδυ. Το σκηνικό όμως αλλάζει απότομα με το που στρίψεις δεξιά στη Ρήγα Φεραίου. Οι χαμηλές πέτρινες πολυκατοικίες –τα γνωστά διατηρητέα της Καλλιθέας, χτισμένα στις αρχές του 20ού αιώνα– με τα λεπτά χρωματιστά κάγκελα στα παράθυρα, τις αυλόπορτες στο ίδιο ύφος και τα μικρά προαύλια, σε μεταφέρουν σε άλλη εποχή. Ανάμεσα σε αυτά τα σπίτια βρίσκεται και το βιβλιοπωλείο-καφέ Booking Hill The House, στεγασμένο σε ένα διώροφο του 1892, το οποίο εδώ και τέσσερις μήνες υποδέχεται καθημερινά ανθρώπους που αγαπούν το βιβλίο.
Πριν απο μερικές ημέρες άνοιξε τις πόρτες του σε περίπου 75 άτομα, τα οποία κατέκλυσαν όλους τους χώρους –αλλά και την αυλή του– έχοντας προλάβει να κλείσουν θέση, μέσω Instagram, για το πρώτο silent book party που διοργανώθηκε στην Αθήνα. «Ο κόσμος γενικά διαβάζει. Μία παραπάνω ώθηση είναι να υπάρχει και ένας χώρος που θα σε εμπνεύσει, θα σε κάνει να θες να πας εκεί και να μιλήσεις με άλλα άτομα για το βιβλίο. Σκέφτηκα ότι αφού υπάρχει το κοινό, γιατί να μην κάνουμε ένα πάρτι γι’ αυτό;», μας λέει ο μόλις 23 ετών ιδιοκτήτης του, Αντώνης Χατζηρήγας, ο οποίος, πέρα από το βιβλιοκαφέ που λειτουργεί στη Δάφνη εδώ και τέσσερα χρόνια, άνοιξε «ένα ακόμη σπίτι, όπου το βιβλίο είναι αφορμή για συνάντηση και όχι μοναχική συνήθεια».
Μέχρι τις 8.30 κάθε δωμάτιο είχε γεμίσει με αναγνώστες γεμάτους περιέργεια για το τι είδους είναι αυτό το «σιωπηλό πάρτι». Αφού σερβιριστήκαμε κοκτέιλ, πήραμε όλοι στα χέρια μας το ίδιο βιβλίο το οποίο, αν και δεν ήταν στα γούστα της πλειοψηφίας, επιχειρήσαμε να χαθούμε στην ιστορία του. Πρόκειται για το μυθιστόρημα «Το δίλημμα», της B. A. Paris (εκδ. Bell), το οποίο προλόγισε ο ηθοποιός Κλεάνθης Βαρσαμούλης, υποδυόμενος τον Ανταμ, τον πρωταγωνιστή που βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα. Μας ρώτησε τι θα διαλέγαμε εμείς να κάνουμε αν βρισκόμασταν στη θέση του, δίνοντας τους βασικούς άξονες της πλοκής, πριν μας αφήσει να ανακαλύψουμε μόνοι μας την υπόλοιπη ιστορία.
«Είναι σαν το σινεμά, μόνο που αντί να βρίσκεσαι μπροστά από τη μεγάλη οθόνη, είσαι πίσω από τις σελίδες ενός βιβλίου. Είναι μια ωραία μείξη. Μου άρεσε η ιδέα ότι μετά μπορείς να συζητήσεις με τους φίλους σου, ακόμα και με τους διπλανούς σου, τους οποίους δεν γνωρίζεις, για μία ιστορία την οποία διαβάζετε ταυτόχρονα. Είναι έξυπνο και πολύ αναζωογονητικό», μας λέει η 27χρονη Νεφέλη Σερίφη, συγγραφέας η ίδια, η οποία επέλεξε μια γωνιά σε ένα από τα τρία δωμάτια του επάνω ορόφου με τις δύο φίλες της.
«Προγραμματίζουμε τα επόμενα “πάρτι”. (…) Εγώ το βλέπω σαν μία αντίσταση στο συνεχόμενο και ατέρμονο σκρόλινγκ», λέει ο ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου Booking Hill The House Αντώνης Χατζηρήγας.
Εμείς καθίσαμε στον κάτω όροφο, σε ένα από τα κεντρικά τραπέζια, διαπιστώνοντας ότι για τα πρώτα 40 λεπτά κανείς δεν κοίταξε το κινητό του, παρόλο που μια παρέα νεαρών κοριτσιών και αγοριών «δαγκωνόταν» για να μη δει τις ειδοποιήσεις που έσκαγαν.
Για τις μεγαλύτερες ηλικίες που επισκέφθηκαν το Βooking Ηill, ήταν εντυπωσιακό, όπως μας είπαν, το γεγονός ότι βρέθηκαν πολλά άτομα της γενιάς Z μαζεμένα «και δεν σηκώθηκαν να φύγουν στο πρώτο δεκάλεπτο». Υπήρξαν «απώλειες», φυσικά, αλλά όχι αμέσως. Οσοι έμειναν μέχρι το τέλος είχαν πραγματικά αφεθεί στην ανάγνωση. Οταν οι υπεύθυνοι του χώρου έδωσαν το σήμα ότι η ώρα ησυχίας έλαβε τέλος, οι αναγνώστες άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους για το βιβλίο, να γνωρίζονται με τα διπλανά τραπέζια, να παραγγέλνουν κοκτέιλ και να διαλέγουν έξτρα βιβλία από τα γεμάτα ράφια γύρω τους.
«Είναι δύσκολο να έρθεις εδώ μετά τη δουλειά και να μην πας σπίτι να αράξεις στο Netflix. Αυτό που με κινητοποίησε ήταν η περιέργεια και ότι το είδα σαν πρόκληση», μας είπε η Μαρία, μία 24χρονη επισκέπτρια, συμπληρώνοντας ότι «λατρεύω τα βιβλία, αν και το ομολογώ, δεν προλαβαίνω να διαβάζω όσο θα ήθελα. Το διάβασμα μπαίνει αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα».
Η Μυρτώ, 27 ετών, αν και δεν θα επέλεγε από μόνη της το μυθιστόρημα της Paris, της άρεσε η ιδέα του να μη γνωρίζει από πριν τι θα διαβάσει. «Δεν έχει και τόση σημασία αν είναι του γούστου μου. Ηρθα για την εμπειρία και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Ηταν σαν μία άλλου τύπου έξοδος», μας λέει. Για τη Φωτεινή, η οποία κάθεται λίγα τραπέζια πιο πίσω η ιδέα έμοιαζε με «μία ανοιχτή πρόσκληση σε ένα νέο bookclub, σαν και αυτά του εξωτερικού».
Οπως μας λέει ο κ. Χατζηρήγας, η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και «ήδη προγραμματίζουμε τα επόμενα αναγνωστικά “πάρτι” με διαφορετικό βιβλίο κάθε φορά. Εγώ το βλέπω σαν μία αντίσταση στο συνεχόμενο και ατέρμονο σκρόλινγκ», καταλήγει.
