Αθηναϊκά Plus

1η Φεβρουαρίου του 1999. Με θυμάμαι ακόμα: 27 ετών, φρεσκοσιδερωμένη, να περνάω το κατώφλι της οδού Σωκράτους για να πιάσω δουλειά στην «Καθημερινή». Αισθανόμουν ότι ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα και η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει από την αγωνία και την υπερηφάνεια. Σε αυτά τα 22 χρόνια, η εφημερίδα είναι πια οικογένεια και οι συνάδελφοι […]

Μια ιστορία γοητευτική και πυκνή. Ενα αόρατο νήμα που συνδέει τον στρατηλάτη του 1821 με έναν λαϊκότροπο ζωγράφο, έναν διπλωμάτη βιβλιόφιλο και έναν πρωτοπόρο φιλέλληνα φωτογράφο.

Στο παραδοσιακό κτίριο του παλαιού δημαρχείου της Ερμιόνης και σε κλίμα συγκίνησης για τη νωπή απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη πραγματοποιήθηκε η απονομή των Βραβείων Πολιτισμού «Μαριάννα Β. Βαρδινογιάννη», την περασμένη Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου.

«Είδα πρώτη φορά στη ζωή μου τον Μίκη το 1975, κατέβαινε την οδό Αμερικής προς τη Σταδίου. Τότε συνειδητοποίησα ότι η χούντα είχε πέσει· εξεπλάγην που τον είδα να περπατά, έως τότε είχα την αίσθηση ότι ο Θεοδωράκης πετούσε».

Ενα σμήνος από πεταλούδες μπήκαν μέσα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της αρχαίας Μεσσήνης και αποφάσισαν ότι είναι το κατάλληλο μέρος για να τρυγήσουν τη γύρη της Ιστορίας.

Την ώρα που μου μιλούσε από την άλλη άκρη της γραμμής ο Γιώργος Βάρσος, άκουγα τους γνώριμους ήχους από την κουζίνα του ιστορικού ζαχαροπλαστείου του στην Κηφισιά, τα πλαταγίσματα από τα ταψιά και τις φόρμες.

Η πρεσβεία της Γαλλίας στην Ελλάδα και το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος προσκαλούν απόψε το κοινό σε μια μοναδική βραδιά στη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη.

Από τη νέα, δυναμική γενιά επιμελητών, ο Κώστας Πράπογλου έχει το πλεονέκτημα ότι αν και ζει στην Αθήνα, την αντιμετωπίζει περίπου ως επισκέπτης.

Στην τελετή ενθρόνισης του Ελπιδοφόρου στην έδρα της Αρχιεπισκοπής, στο Μανχάταν, το 2019, ένα στιγμιότυπο έκλεψε την παράσταση.

Η ανάδειξη ενός νέου πατριωτισμού. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο ίσως στοίχημα που έθεσε η Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Στην εποχή της πανδημίας πέφτει στους ώμους των καλλιτεχνών διπλό το βάρος.