Εικαστικό δρώμενο; Εισαγωγή στους ανεξιχνίαστους κόσμους της τεχνητής νοημοσύνης (Τ.Ν.); Ή ένας εναλλακτικός τρόπος για να γνωρίσουμε από κοντά ένα από τα λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό δημόσια κτίρια της χώρας;
Η περιπατητική και εικαστική παρέμβαση του Γιώργου Δρίβα στα έγκατα του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά με τίτλο «Φάντασμα στη Μηχανή» είναι και τα τρία μαζί, ένα σώμα έργων του καλλιτέχνη, τα οποία συνδυάζουν τους τομείς εικαστικών τεχνών/video art, φωτογραφίας, performance και κινηματογράφου και αξιοποιούν εξειδικευμένα μοντέλα Τ.Ν. στην παραγωγή τους. Ενα από τα έργα αυτά, η «Βιογραφία ενός Λογισμικού», αποτελεί το πρώτο αφηγηματικό έργο κινούμενης εικόνας στην Ελλάδα που έχει δημιουργηθεί εξ ολοκλήρου με τη χρησιμοποίηση αντίστοιχων προγραμμάτων.
Ο τίτλος της δράσης εμπνέεται από τη φράση του περίφημου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας και βιοχημικού Ισαάκ Ασίμοφ (1920-1992), ο οποίος τη χρησιμοποιεί στο βιβλίο του «Εγώ, το Ρομπότ» για να περιγράψει προβλήματα λειτουργίας λογισμικών σε έναν μελλοντικό κόσμο, όταν τυχαία τμήματα του κώδικά τους παράγουν εντελώς απροσδόκητα πρωτόκολλα λειτουργίας. Οπως αναρωτιέται ο ίδιος ο εικαστικός καλλιτέχνης και δημιουργός του πρότζεκτ, «σε μια εποχή όπου αρχίζει να προκύπτει μια νέα εκδοχή της ανθρώπινης δημιουργικότητας, σε προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης, που μπορούν να εκφράζουν πια, δικές τους εκδοχές πνευματικής έκφρασης αλλά και ψηφιακής παραγωγής, μπορεί κανείς να μιλάει για μια διχοτόμηση της διάνοιας με το ανθρώπινο σώμα;». Ή, με άλλα λόγια, μπορούμε να φανταστούμε πλέον ένα δημιουργικό πνεύμα χωρίς ανθρώπινο φορέα;
Στην πραγματικότητα μιλάμε για μια ταυτόχρονη δράση ξενάγησης και μύησης στα μυστικά της νέας σαρωτικής τεχνολογικής μηχανής που διατρέχει το κτίριο που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Ιωάννης Λαζαρίμος και εγκαινιάστηκε στις 9 Απριλίου του 1895. Παρακολουθεί τα στάδια σκέψης και εξέλιξης ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης, καθώς αυτό άλλοτε «περιδιαβάζει» τους χώρους του θεάτρου μαζί με τους θεατές (από τον θόλο και το φουαγέ μέχρι τη μεγαλοπρεπή κεντρική σκηνή και τους εξώστες) για να τους δείξει τα επιτεύγματά του και άλλοτε σταματάει για να τους «μιλήσει» για τη σημασία της εξέλιξής του. Η σειρά των έργων που παρουσιάζονται είναι προϊόν συνεργασίας αλλά και διαλόγου του καλλιτέχνη με λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης, ο οποίος δεν τα αντιμετωπίζει ούτε ως απειλή ούτε ως πανάκεια, αλλά ως ένα νέο ευφυές εργαλείο εμπλουτισμού της διαδικασίας της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
To «Φάντασμα στη Μηχανή» θα παρουσιαστεί τις δύο προσεχείς Κυριακές 22 και 29 Μαρτίου (10 μ.μ., είσοδος 10 ευρώ) και περιλαμβάνει την προβολή μιας αυτόνομης αφηγηματικής ταινίας που έγινε εξ ολοκλήρου με προγράμματα Τ.Ν. Παρακολουθούμε έναν άνθρωπο που ξυπνάει έχοντας πάθει ολική αμνησία και ο οποίος προσπαθεί με τη βοήθεια ενός μοντέλου Τ.Ν. να θυμηθεί ποιος είναι και να ανακτήσει όλες τις πληροφορίες της ζωής του. Ισως όμως και να μην είναι ακριβώς έτσι τελικά. Πρωταγωνιστούν η Αλεξάνδρα Ζώη, ο Πάνης Καλοφωλιάς, η Ρένα Κυπριώτη και ο Παναγιώτης Μαργέτης. Η μουσική έχει γραφτεί ειδικά για την ταινία από τη συνθέτρια Μελίνα Παξινού.
