Στα 50 του χρόνια έκανε για δεύτερη φορά στη ζωή του το όνειρο κάθε ιστιοπλόου. Πήρε μέρος σε έναν αγώνα διάπλου του Ατλαντικού που ξεκινούσε από τις Καναρίους Νήσους και έφθανε μέχρι τη Γρενάδα της Καραϊβικής. Διένυσαν 3.000 ναυτικά μίλια όλο προκλήσεις παρέα στο δεκαμελές πλήρωμα με τον φίλο του Δημήτρη Τσάλη και τον παλιό του συμφοιτητή Αρεφ Λαχάμ, στον οποίο ανήκε και το σκάφος «Yacana». Κανείς μας όμως δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο Χριστόφορος Στράτος θα έφευγε για το πιο μακρινό ταξίδι σε ηλικία μόλις 62 ετών. Η είδηση βύθισε την ιστιοπλοϊκή οικογένεια σε βαρύ πένθος, μια και ο εκλιπών είχε πραγματικά ασχοληθεί με πάθος με τον ναυταθλητισμό τόσο στον Ναυτικό Ομιλο Ανδρου όσο και στον Ναυτικό Ομιλο Ελλάδος. Ενας άνθρωπος αγαπητός, φωτεινός, δοτικός, που αντιμετώπισε με ψυχραιμία και μαχητικότητα τη σφοδρή θύελλα της ασθένειας που τον έπληξε ξαφνικά, αλλά αυτή τη φορά, παρότι κράτησε με πολύ σθένος το τιμόνι, δεν βγήκε νικητής.
Εγγονός του Χριστόφορου Στράτου της Πειραϊκής Πατραϊκής, μεγάλωσε από τους γονείς του, Ιάσονα και Ιωάννα, με αξίες και αρχές. Σπούδασε μηχανικός παραγωγής στο Πανεπιστήμιο Lehigh των ΗΠΑ και πήρε Master στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το INSEAD της Γαλλίας. Πριν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, είχε περάσει πάνω από 20 χρόνια της καριέρας του ως ανώτερο στέλεχος σε επενδυτικές τράπεζες σε Λονδίνο, Παρίσι και Μαδρίτη καθώς και στη Λατινική Αμερική. Χρημάτισε σύμβουλος επιχειρήσεων σε θέματα χρηματοπιστωτικής και αναπτυξιακής στρατηγικής και μέλος του γενικού συμβουλίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Τα τελευταία χρόνια ασχολείτο με διαχειρίσεις ακινήτων τα οποία ανήκαν σε τράπεζες. Ομως, το μεγάλο πάθος του από πιτσιρίκι ήταν η θάλασσα και όλα τα σπορ του υγρού στίβου. Ηταν εξαιρετικά παράτολμος σκιέρ (είχε σπάσει άπειρα ζευγάρια σκι με τα άλματά του) και το έλεγε η ψυχή του και στην ιστιοπλοΐα, που δεν φοβόταν καιρούς και καταιγίδες.
Το υγρό στοιχείο το πρωτοέμαθε και το αγάπησε από το καΐκι του πατέρα του που λεγόταν «Ελευθερία» και γενικά είχε μεγάλο μεράκι με τα παραδοσιακά σκαριά, ενώ στήριξε με όλες τις δυνάμεις και το Spetses Classic Yacht Regatta. Είχε μάλιστα και το δικό του παλιό σκάφος, το «Bolero», του οποίου την αποκατάσταση επέβλεψε προσωπικά. Ηταν μέλος του ΝΟΕ από το 2006 και αργότερα από Δ.Σ. του ομίλου είχε αναλάβει, μεταξύ άλλων, και την έκδοση του «ΑΕΛΛΩ», του περιοδικού των μελών. Είχε πάρει μέρος ενεργά σε αγώνες ανοικτής θαλάσσης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ανελλιπώς από το 1987, έχοντας κερδίσει πολυάριθμες νίκες και διακρίσεις. Σπουδαίο έργο όμως αφήνει πίσω του και στον Ναυτικό Ομιλο Ανδρου, τον οποίο υπηρέτησε σε πολλές θητείες και από διαφορετικές θέσεις για να τιμήσει και τη μνήμη του φίλου του Αλέξανδρου Σταματιάδη. Οπως σημειώνει και ο Φαίδων Ταμβακάκης, πρόεδρος του ΝΟΑ, ο Χριστόφορος είχε πραγματικά δώσει νέα πνοή στην προσπάθεια ανασυγκρότησης των τμημάτων αλλά και στη διοργάνωση του ιστιοπλοϊκού αγώνα της Ανδρου.
Ετοιμος να βοηθήσει όποιον είχε ανάγκη με τον τρόπο που μόνο οι θαλασσινοί ξέρουν, ο Χριστόφορος αφήνει πίσω του ένα μεγάλο κενό με την ξαφνική του απώλεια. Το τελευταίο αντίο θα του το πούμε σήμερα στις 11 π.μ. στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών μαζί με τους γονείς, τη σύζυγό του Αλεξάνδρα, τις δύο θυγατέρες του Ιωάννα και Αταλάντη και τους φίλους του.
