Τρία ακριβώς χρόνια μετά την εκδημία του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου ο θάνατος χτύπησε ξανά την πόρτα του ελληνικού βασιλικού οίκου. Η πριγκίπισσα Ειρήνη άφησε σε ηλικία 84 ετών την τελευταία της πνοή στο Παλάτι της Θαρθουέλα στην Ισπανία, στις 11.40 τοπική ώρα, χθες. Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι το άγγελμα του θανάτου της βρήκε μέλη της οικογένειας στο Τατόι για το μνημόσυνο που τελέστηκε στη μνήμη του αδελφού της, σε κλειστό κύκλο, με την Αννα Μαρία, τον Παύλο, τον Νικόλαο και τον Φίλιππο Ντε Γκρες. Η βασίλισσα Σοφία είχε μείνει στην Ισπανία, φροντίζοντας την αδελφή της με την οποία ήταν εξαιρετικά δεμένες. Η Ειρήνη αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και τα τελευταία χρόνια οι εμφανίσεις της ήταν σπάνιες. Εξαίρεση ήταν η παρουσία της στον γάμο του ανιψιού της Νικόλαου στην Πλάκα τον Φεβρουάριο του 2025. Τώρα θα επιστρέψει για τελευταία φορά στην Ελλάδα για να αναπαυθεί πλάι στον Κωνσταντίνο.
Ανθρωπος βαθιά καλλιεργημένος, με μεγάλη αγάπη για τη μουσική και την αρχαιολογία, χαρακτηριζόταν από ταπεινότητα και διακριτικότητα. Κρατώντας πάντα αποστάσεις από τη δημοσιότητα και από κάθε είδους κοινωνικές εκδηλώσεις, αποφάσισε να ζήσει σύμφωνα με αυτό που η ίδια όριζε ως αληθές, δηλαδή την αγάπη για τον άνθρωπο, τη φύση και κάθε μορφή ζωής. Δεν παντρεύτηκε, δεν τεκνοποίησε, πέρασε μεγάλο διάστημα στην Ινδία, καταπιάστηκε με ζητήματα φιλοσοφικά και πνευματικά. Θα έλεγε κανείς ότι συνδύαζε την πραότητα με την αντισυμβατικότητα. Την ενδιέφερε να κάνει το σωστό για εκείνη όχι για τους άλλους και επ’ ουδενί για να τραβήξει τα φώτα στο δικό της πρόσωπο.
Γεννημένη μέσα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, στις 11 Μαΐου 1942, ήταν η μικρότερη κόρη των Παύλου και Φρειδερίκης της Ελλάδας. Λογικό ήταν τα παιδικά της χρόνια να τα περάσει σε διαφορετικούς τόπους πριν επιστρέψει στα πάτρια λίγο προτού ο πατέρας της γίνει βασιλιάς των Ελλήνων. Η πορεία της συνδέθηκε με εκείνη της οικογένειάς της. Εζησε από κοντά όλα τα γεγονότα, πέρασε χρόνια στην εξορία, βίωσε την πόλωση για τον θεσμό της μοναρχίας. Εδειξε την κλίση της προς τη μουσική από μικρή ηλικία και μαθήτευσε πλάι στη φημισμένη Τζίνα Μπαχάουερ. To 1969 εμφανίστηκε μαζί με τη δασκάλα της μάλιστα και στο Royal Festival Hall του Λονδίνου, ερμηνεύοντας ως σολίστ το κοντσέρτο για δύο πιάνα του Μπαχ με μαέστρο τον Μαξ Ρούντολφ. Απόφοιτη του οικοτροφείου Ζάλεμ της Γερμανίας, ολοκλήρωσε σπουδές στην αρχαιολογία υπό την καθοδήγηση της Θεοφανούς Αρβανιτοπούλου. Το 1960 δημοσίευσε μαζί με την αδελφή της, Σοφία, και την Αρβανιτοπούλου το έργο με τον τίτλο «Αρχαιολογικά ποικίλα». Επίσης είχε μελετήσει και γράψει για τα κεραμικά στη Δεκέλεια. Μέσω του ιδρύματός της «Κόσμος Εν Αρμονία-Mundo En Armonia» δραστηριοποιήθηκε στην Ελλάδα από το 2003, όταν η οικογένειά της επέστρεψε στη χώρα και ενίσχυσε πολλές και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Την είχα γνωρίσει μία και μόνη φορά το 2018 στην Ελεύθερνα της Κρήτης μαζί με τη βασίλισσα Σοφία, όταν έκαναν επίσκεψη στο νεκροταφείο της ομηρικής εποχής, αλλά επισκέφθηκαν και το Μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης στο Ρέθυμνο. Προσωπική φίλη του Νίκου Σταμπολίδη, ρωτούσε και ξαναρωτούσε για τους αρχαίους Κρήτες. Τα μάτια της έλαμπαν σαν μικρού παιδιού. Την παρακολουθούσα να προσεύχεται μόνη, να ανάβει ένα κερί, ενώ από το τραπέζι άγγιζε μόνο τα χόρτα και το τυρί, αποφεύγοντας ακόμα και τα ψάρια. Ο ενθουσιασμός της όταν παιδιά της προσέφεραν ένα μπουκέτο με αγριολούλουδα δεν κρυβόταν. Δεν ήταν τυχαίο ότι το μερίδιό της από την αποζημίωση για την κατάσχεση από το ελληνικό κράτος της βασιλικής περιουσίας, το διέθεσε για ελληνικά προγράμματα κοινωνικής ενίσχυσης που επικεντρώνονταν σε παιδιά και απόρους.
