Τη δουλειά της εικαστικού Μαρίας Οικονομοπούλου την αγαπάμε ιδιαίτερα στην «Κ». Εχει χρησιμοποιήσει τα φύλλα της εφημερίδας μας ως πρώτη ύλη για τα έργα της. Κυριολεκτικά έχει κεντήσει επάνω τους σκέψεις και παρεμβάσεις. Τι ωραίο πράγμα να «επιδιορθώνει» κανείς τις ειδήσεις με κλωστές και να δίνει δικαίωμα ζωής και οντότητα σε κάτι εφήμερο που καταλήγει να πετιέται την ίδια ημέρα. Πώς όμως της ήρθε η έμπνευση; Οταν, το 2019, εορτάσαμε τα 100 χρόνια από την εκκίνηση της έκδοσής μας, η καλλιτέχνις, η οποία ζει μόνιμα στην Ολλανδία, πρωταγωνίστησε και σε ένα ωραίο βίντεο. Εξηγούσε στη Μαρία Κατσουνάκη τη σύνδεση που ανέπτυξε με το λεπτό χαρτί πάνω στο οποίο όλοι εμείς γράφουμε τα κείμενά μας. Από τη στιγμή που μετανάστευσε και αποφάσισε να ζήσει στο εξωτερικό, το 1985, η μητέρα της θέλησε να τη βοηθήσει να κρατήσει μια σχέση με τη χώρα και με τα τεκταινόμενα της Ελλάδας. Ετσι, της φυλούσε το ένθετο «Τέχνες» της κυριακάτικης «Κ»: «Εκανε ένα πακετάκι με τέσσερα κάθε μήνα, έβαζε και μια κορδέλα και το έστελνε. Οταν το άνοιγα στο Ρότερνταμ, η χαρά μου ήταν μεγάλη. Ηταν και λίγο η μυρωδιά της μαμάς μου ας πούμε, ήταν το σπίτι, μύριζε σαν την Καλλιθέα…» θυμάται η ίδια.
Μεθαύριο Πέμπτη 15 Ιανουαρίου, η Οικονομοπούλου, η οποία έχει γνωρίσει τη διεθνή καταξίωση, επιστρέφει στα πάτρια με μια έκθεση στην γκαλερί Citronne στο Κολωνάκι. Η ατομική αποτελεί και την πρώτη απόπειρα συνεργασίας με τη γνωστή αίθουσα τέχνης. Εχει τίτλο «All Included» και θα θυμίζει μικρή αναδρομική, τρόπος του λέγειν, καθώς θα περιέχει συνθέσεις της από διαφορετικές περιόδους. Η πορεία της καλλιτέχνιδος επικεντρώνεται σε ζεύγη αντιθετικά. Την ενδιαφέρει η διερεύνηση της ισορροπίας ανάμεσα στο προσωπικό και στο συλλογικό, στην ελευθερία και στον περιορισμό. Σε έναν κόσμο ολοένα και περισσότερο σύνθετο και αντιφατικό, η φράση «All Included» παραπέμπει επίσης σε μια ουτοπική, αλλά ουσιαστική επιδίωξη: τη συμπερίληψη – όχι ως κατάσταση πληρότητας, αλλά ως μια διαρκή διαδικασία διαπραγμάτευσης ανάμεσα στο «εγώ» και στους «άλλους», ανάμεσα στα δικά μας όρια και στα όρια του κόσμου που μας περιβάλλει.
Γεννημένη το 1961 στην Καλαμάτα, η εικαστικός αφουγκράστηκε όλα τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας, αλλά με τον δικό της λεπταίσθητο και γόνιμο τρόπο. Το πώς οι άνθρωποι βιώνουν το αστικό τοπίο, πώς αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον αλλά και μεταξύ τους, ποιοι είναι οι στόχοι και οι φόβοι τους, όπως η οικονομική κρίση, θέμα που την απασχόλησε πολύ και αποτέλεσε αφετηρία για έργα της. Ολα αυτά τα περίπλοκα πράγματα τα υποτάσσει στις πρώτες ύλες της και στις τεχνικές της.
Χρησιμοποιεί μια ποικιλία υλικών και τεχνικών, ενσωματώνοντας συχνά τη φωτογραφία και χρονοβόρες μεθόδους εμπνευσμένες από λαϊκές τέχνες, όπως το κέντημα σε ύφασμα και η περίτεχνη κοπή χαρτιού. Η καλλιτεχνική της δραστηριότητα εκτείνεται σε τρεις αλληλένδετες πρακτικές: έργα για δημόσιους χώρους που εμπλέκουν την κοινότητα στη διαδικασία δημιουργίας, μοναχική εργασία στο στούντιο και δημόσιες παρεμβάσεις. Στην έκθεση που θα δούμε στην Αθήνα, η Οικονομοπούλου αξιοποιεί πλήρως το γεγονός ότι η γκαλερί έχει ως στέγη ένα παλιό αθηναϊκό διαμέρισμα με ξεχωριστά δωμάτια αντί ενός ενιαίου χώρου.
