Η λέξη κόσμημα ετυμολογικά προέρχεται από την έννοια του κόσμου, της τάξης και της ομορφιάς του. Για τους αρχαίους προγόνους μας, η επιλογή τού τι θα κοσμούσε το σώμα τους είχε βαρύνουσα σημασία. Τίποτε δεν ήταν τυχαίο, όλα είχαν τον σκοπό τους. Μέσα στους αιώνες αυτή η σύνδεση ατρόφησε, σχεδόν χάθηκε. Το τι φοράμε δεν εμβαθύνει στο ποιοι είμαστε, αλλά ούτε και στο τι θέλουμε να εκπέμψουμε. Είναι λοιπόν συγκινητικό ότι μια Ελληνίδα σχεδιάστρια που έχει σπουδάσει κλασική αρχαιολογία με διδακτορικό στη Γερμανία αναβιώνει σε όλες τις δημιουργίες της τους συμβολισμούς, όχι μέσα από μια επιφανειακή προσέγγιση αλλά με βαθιά γνώση και μελέτη.
Η Πολίνα Ελλις μαθήτευσε άλλωστε πλάι στους σπουδαίους θείους της αρχαιολόγους, τον αείμνηστο Γιάννη Σακελλαράκη και την Εφη Σαπουνά. Εμαθε την αγάπη για την τέχνη και τη μουσική από τους γονείς της, εργάστηκε σε ανασκαφές στην Κρήτη από έφηβη, σχεδίαζε ευρήματα και κτερίσματα, έχει «ανατραφεί» μέσα στον μινωικό πολιτισμό. Λογικό είναι όλη της η δουλειά να περιστρέφεται γύρω από τα σύμβολα και την ισχύ τους. Πριν από λίγες ημέρες, στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή έγινε η επίσημη παρουσίαση δύο νέων δημιουργιών της σχεδιάστριας. Δεν θα μπορούσε να βρεθεί ωραιότερος και πλέον κατάλληλος χώρος, καθώς η αγάπη της Πολίνας Ελλις για τη φύση είναι και αυτή μια τεράστια πηγή έμπνευσης που συνοδοιπορεί με την Ιστορία.
Στον χώρο Ammonites δέσποζε ο Aετολέων, το γούρι για το 2026, ένα σύγχρονο σύμβολο δύναμης και προστασίας. Παράλληλα, στο πωλητήριο του μουσείου παρουσιάστηκε η νέα σειρά κοσμημάτων «Εθνικό», καθώς και το γούρι «Γαία», που σχεδιάστηκαν αποκλειστικά για το μουσείο από την καλλιτέχνιδα και πλέον εκτίθενται μόνιμα στη συλλογή του. Σε μια χρονιά που το Γουλανδρή απέκτησε τον τίτλο του «Εθνικού Μουσείου», είναι και αυτό μια ταιριαστή χειρονομία.
Ο κόσμος είχε αρχίσει να καταφθάνει από νωρίς στην Κηφισιά. Η βραδιά ανέδειξε για ακόμη μία φορά τη μοναδική ικανότητα της Πολίνας να γεφυρώνει το παρελθόν με το παρόν. Με έναν ανάπλου στην ελληνική αρχαιότητα και στη μυθολογία, η σχεδιάστρια αντλεί φέτος έμπνευση από τον γρύπα – το μυθικό πλάσμα με σώμα λιονταριού και κεφάλι και φτερά αετού, το οποίο στην αρχαιότητα ταυτιζόταν με την ισχύ, τη ρώμη και τη θεϊκή προστασία. Είχε ρόλο αποτροπαϊκό και πολύ συχνά τον τοποθετούσαν σε μέρη ιερά για να τα προστατεύει.
Ο γρύπας φυλούσε ανάκτορα και ιερά και συνδεόταν με τη βασιλική και θεία δύναμη, εκφράζοντας τις τρεις σφαίρες του κόσμου: ουράνια, επίγεια και χθόνια. (Στην «Κ» τον αγαπάμε ιδιαίτερα, καθώς φιγουράρει και στην εφημερίδα μας.) Για τη σχεδιάστρια, η μορφή του μας δίνει την ώθηση να υπερβούμε τα όριά μας, να δράσουμε και να ανακαλύψουμε τον πολυδιάστατο εαυτό μας. Οι καλεσμένοι, υπό τους ατμοσφαιρικούς ήχους σαξοφώνου, είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στους χώρους του μουσείου καθώς και στο πωλητήριο. Εκεί παρουσιάστηκαν οι δημιουργίες που αντικατοπτρίζουν τον διάλογο ανάμεσα στη φύση, στην ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και στη σύγχρονη υψηλή αισθητική. Ας φορέσουμε, λοιπόν, τον Αετολέοντα ώστε να μας φυλάξει για το 2026.
