Είναι σύνηθες ερώτημα σε κάθε εκπνοή του έτους. Ποια ήταν η ωραιότερη έκθεση της χρονιάς; Αυτή που συνδύαζε την ομορφιά με τη γνώση και την έκπληξη; Πολλοί ψηφίζουν το αφιέρωμα «Από τον Μονέ στον Γουόρχολ» ως το πιο σπουδαίο που έχει ποτέ φιλοξενήσει το Ιδρυμα τόσο στην Αθήνα όσο και στην Ανδρο, με έργα εκπληκτικής κομψότητας που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε στην πατρίδα μας.
Και ακριβώς εκεί μπορεί κανείς να καταλάβει την τεράστια σημασία του φορέα και κυρίως της συλλογής του. Με τα μοναδικά αποκτήματα του ζεύγους Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, η Ελλάδα κέρδισε την ικανότητα να μπορεί να προσελκύει και άλλες σπουδαίες συλλογές, διότι το μουσείο έχει διεθνή εμβέλεια, κάνει δανεισμούς των δικών του αριστουργημάτων στο εξωτερικό και διαθέτει διοίκηση με εξωστρέφεια και διασυνδέσεις σε κύκλους που πολλοί θα ζήλευαν. Αυτό που ονομάζουν οι Αμερικανοί με μια λέξη leverage, ελληνιστί μόχλευση ή αλλιώς ισχύ.
Είναι κατ’ αρχάς ένα εξαίσια στημένο αφιέρωμα διά χειρός των Ανδρέα Γεωργιάδη και Βιβής Γερολυμάτου της Μικρής Αρκτου, οι οποίοι δημιούργησαν την πλέον υποβλητική ατμόσφαιρα, αρμόζουσα σε αυτά τα έργα. Η ομαδική έκθεση παρουσιάζει στην Αθήνα ένα corpus που ανήκει σε μια ελβετική οικογένεια με τρεις γενιές αγάπης για το συλλέγειν.
Ετσι έχουμε και εμείς την τύχη να δούμε 83 αριστουργήματα, υπογεγραμμένα από 45 κορυφαίους εκπροσώπους της νεότερης και σύγχρονης τέχνης, οι οποίοι διαμορφώνουν ένα μοναδικό εικαστικό πανόραμα που διατρέχει περισσότερα από 12 καλλιτεχνικά ρεύματα. Η έκθεση στην ουσία κάνει έναν ανάπλου στον 19ο και στον 20ό αιώνα μέσα από έναν συναρπαστικό διάλογο έργων. Θα μπορούσε ευθαρσώς να πει κανείς ότι είναι ένα υπέροχο ταχύρρυθμο μάθημα στην ιστορία της τέχνης, με εκκίνηση από τον ιμπρεσιονισμό έως την pop art και ενδιάμεσες στάσεις στον μεταïμπρεσιονισμό, στον φωβισμό, στον εξπρεσιονισμό, στον κυβισμό, στην αφαίρεση και στον σουρεαλισμό.
Αν, όπως έλεγε ο Ντελακρουά, η ζωγραφική είναι μια γιορτή για το βλέμμα, εδώ τα μάτια μας θα καμαρώσουν έργα του Μπονάρ, του Πικάσο, του Μουνκ, του Καντίνσκι, του Ματίς, του Μοντιλιάνι, του Μαγκρίτ, του Μαν Ρέι και όλων των άλλων μεγάλων μορφών που άφησαν το ίχνος τους στην τέχνη. Ταυτόχρονα, μέσα από αυτήν τη συλλογή ο θεατής μπορεί να καταλάβει το πάθος, την εμμονή, την περιέργεια που διακατέχει την οικογένεια που αγόραζε επί 130 χρόνια τα έργα αυτά.
Στα εγκαίνια στις αρχές Δεκεμβρίου, τους καλεσμένους υποδέχθηκαν η πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή, Φλερέτ Καραδόντη, και ο γενικός διευθυντής Κυριάκος Κουτσομάλλης. Η εκδήλωση ξεκίνησε με τον χαιρετισμό της προέδρου και την ομιλία της υπεύθυνης για τη συλλογή του Ιδρύματος και επιμελήτριας της έκθεσης Μαρίας Κουτσομάλλη-Moreau. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους τα μέλη του Δ.Σ. του Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή, εκπρόσωποι του πολιτικού χώρου, του καλλιτεχνικού και του επιχειρηματικού καθώς και πολλοί άλλοι.
